به کدام کس دهم دل، که به او کسی بگویمبه کدام سو نهم رو، که در او کسی بجویمبه چه سو نظاره باید، ز چه…

به کدام کس دهم دل، که به او کسی بگویمبه کدام سو نهم رو، که در او کسی بجویمبه چه سو نظاره باید، ز چه غم دلم بنالدکه به ره فتد نگاهم، که نفس کشد گلویمتو که دانشت چو دریا، زچه بینشت حبابیمن بینوا چه گویم، که کنار آب جویمبه زمان خودنمایان، که به نقش برتری هابه چه کسوتی درآیم، که نریزد آبرویممن و این زمان ننگین، ز هزار چهرِ رنگینتو مرا رسان به آبی، که تنی در او بشویمبه کویر روزگاری، که به غمزه خار زاریگُلِ صدق را بفرما، ز چه گلشنی ببویمچه کسم به همزبانی،‌ رسد آنچنان که دانیبه چه ره فتاده جامم، به کجا نهان سبویمبه چه بینشی شوم‌ خوش، که دوای رنج روحیز چه دانشی بخواهم، که دری نهد به رویمره شرط اگر گذارد، گه و بیگهی نداردمن و دمبدم نمازی، که همیشه با وضویمبه تو گر سر نیازم، همه این شوم، کز اینمز تو گر رها کنم دل، همه او شم، کز اویمتو اگر خدا ببینی، زه برتری گزینیمن اگر خطای کردم، ز عطا مکش برویمتو چه می‌شناسی از من، چو درون من نه ببینیتو مرا به خود رها کن، که پر از بگو‌ مگویم @Kaaffeh🕯#معینی_کرمانشاهی