این ماهیت و طبیعت بیماری اعتیاد ماست که تلاش می کند تا ما را فريب داده و از مسیر بهبودی منحرف کند.«…

دنیا که هیچ تعهدی واسِ تکرارِ هیچ لحظه ای به هیچکس نداده پس از ثانیه به ثانیه ش لذت ببریم باشه ؟ چه آهنگِ خوشگلی فرستادن خدا جون عاشقتم ❣

یه وقتایی ام خودتو بسپار به جریان زندگیمطمئن باش خدا خیلی خوشگل تر از خودت واست میچینه همه چی و

تو مسئولی بابتِ روحت بابتِ ذهنت بابتِ رویاهات هرچی که شد نذار امیدت و آرامشت رو ازت بگیرن ......

ما قدمها را فقط کار نمی کنیم، آنها را زندگی می کنیم. قدمها به نوع افکارمان، چگونگی احساسات مان و واکنش مان نسبت به دنیای اطراف، شکل می دهند. آنها به ما بالغ شدن و کمک کردن به دیگران را می آموزند. یاد می گیریم با گفتن حقیقت خود را دوست بداریم.

تو نمی‌تونی تصویرتو توی آب جوشان ببینی.به همین ترتیب  وقتی عصبانی هستی هم نمی‌تونی حقیقتو ببینیوقتی آب آروم می‌شهوضوح و شفافیتش مشخص‌ می‌شه

اگر اجازه دهیم چیزهایی بیرون از خودمان آنچه که هستیم را تعریف کنند، مانند درختی خواهیم شد که ریشه نداشته باشد و احتمالاً با اولین طوفان سرنگون خواهد شد. زمانی که تأیید طلبی از بهبودی مهمتر می شود، ما بیشتر از آنچه که تصورمی کنیم در معرض لغزش قرارمی گیریم.