⭕️ چند روز بعد از روز خبرنگار؛بحرِ طویل در وصف یاردانقلی خان مثلا خبرنگار⭕️ ما خبرنگاریم!!!⭕️ گویند…

پاکترین و والاترین ویژگی انسان در عشقش پنهان شده عشق همان ترجیح دادن " خوردن سیب از طرف " آدم" است. عشق پادشاهی اراده است. عشق سرشار شدن خاک و گل و آب آدمی از طلاست شاید هم عشق و دوست داشتن اولین و آخرین انتخاب پر شعور ماست...کتاب "حکایتهای رانده شده از بهشت"حکایت دوم[برخاستن] نوشته: دکتر اوزر شن‌اودییجیÖzer șenodiyiciمترجم: اسماعیل لطفی

سارا در حالی که پتوی نازکی را روی دوشش انداخته بود گفت: پدربزرگ، بابا وقتی از شما حرف میزنه انگار از خود این روستا و کوه‌ها حرف میزنه، مامانم ازش خواست تا برای تابلوهای نقاشیتون نمایشگاه بذاره تو مرکز نمایشگاه‌های شهر، خیلی نمایشگاه بزرگیه و همیشه میگه می‌دونم که از تابلوهای بابابزرگ خیلی استقبال میشه مردم خیلی خوششون می‌آد، دوست ندارین مردم شهرهای بزرگ نقاشیهاتونو ببینن؟ پدربزرگ گفت: آدما با رنگها غریبه هستند، رنگ تابلوهای من رو دیوار شهرهایی که می‌گی، احساس غریبی می‌کنن، من باور دارم این تابلوها متعلق به همینجان نه جای دیگه. داستان سکوت کلیسا کتاب : داستان نویس نویسنده : اسماعیل لطفی

به همگی پیشنهاد میکنم این ویدیو را با دقت بسیار ببینید . حتی اگر شده یک تا دو بار این دیدن را تکرار کنیدمطمئنم از دیدن آن لذت خواهید برد @andisheyekhoy

چرا انسانها برای بلندترین فریادهای خودشان سکوت می‌کنند، انگار با کاینات و روح زمین و زمان متصل می‌شوند، انگار به اول برمیگردند، انگار تمام روح خود را به آسمان، به زمین، به خاک، به باد، آب و خورشید و منشا خودشان متصل می‌شوند، این سکوت، انگار در نفسها و چشمها دیده می‌شود ولی جسم بی‌معنی است، انگار از تمام نظریه‌های دانش خارج می‌شود انسان و به عمق خودش فرو می‌رود تا نفس بکشد، مثل سکوت پدربزرگ، کوهستان، مثل سکوت آب، چمن، کلبه، جنگل، اقیانوس، ماه، ستاره‌ها... داستان سکوت کلیسا کتاب : داستان نویس نویسنده : اسماعیل لطفی

شهرها اختراع انسانها بودند، انسانهای شهری درگیر اختراعات خود بودند، اندیشه‌های سیمان و آهن در مغزها جای خوش کرده بود و تاندول‌های ساعت شهرها، به انسانها می‌آموختند که دقیقه‌ای و ساعتی از مدت زمان زندگیشان گذشت، ساعت در شهرها یادآور پیری و گذر زمان بود و آدمها، سرد و افسرده و یا با خنده‌های آمیخته به وسواس سرعت و تاریکی و نور چراغ‌های چیده در امتداد خیابانها، حرکت می‌کردند، سرعت زندگی در شهر آنها، هیچ شباهتی به طلوع و غروب خورشید در روستای پدر بزرگ نداشت، داستان سکوت کلیسا کتاب : داستان نویس نویسنده : اسماعیل لطفی