کتب فلسفی Philosophic Books

👆 ...Continued🔹 Bahman said:“For what do you suffer? For what do you strive? What is it you desire?”Zoroaster replied:“I suffer for Righteousness (Asha). I strive for Righteousness. My desire is set upon Righteousness, and I seek Righteousness to this degree.”Bahman said:“What is existence? Where is Righteousness?”Zoroaster said:“Existence belongs to the one who possesses Righteousness.”Bahman said:“He who created you, and who created me — I am the speaker of His word; I am Bahman, His messenger.”Zoroaster thought to himself:“Blessed is that Creator who is greater than this messenger!”#گفتاورد#quote🔸🔸@philosophic_books@homerbooks@homerquotes

[Zoroaster’s conversation with Good Mind, or Vohu Manah (Bahman), who appears to him in the form of a man — from the Wisdom of Sasanian Sages: Denkard, Book VII, Chapter III]🔹 ...The third time, Zoroaster beheld a man of the utmost beauty and goodness. That man was the Amesha Spenta Bahman. Bahman held in his hand a white branch; that branch was the spirit (menog) of the religion, and it was the spirit of peace, and it showed that one must walk through the world without causing harm.When the fourth time came, Zoroaster hurried to the Ushan River and drew the Haoma plant up from the water.As Zoroaster was coming out of the river, Bahman turned toward him and asked:“Who are you? From what family?”He answered:“I am Zoroaster, of the Spitama family.”👇Continued...#گفتاورد#quote🔸🔸@philosophic_books@homerbooks@homerquotes

[گفتگوی زرتشت با اندیشه نیک یا وُهومَنا (بهمن) که در جسم مردی به او روی می‌کند، از دینکرد هفتم، فصل سوم]🔹️ سومین بار، زرتشت مردی را دید در نهایت زیبایی و نیکی. آن مرد، بهمنِ امشاسپند بود. بهمن، شاخه سپیدی به دست گرفته بود و آن شاخه، مینوی دین بود؛ و مینوی آشتی بود، و نمودار این بود که اندر جهان ایدون بی‌آزارانه باید رفتن.چون بار چهارم فرارسید، زرتشت شتابان به اوشان رود رفت و گیاه هوم را از رودخانه بیرون آورد. به هنگام بر آمدن از آب، بهمن رو به او کرد و پرسید:«تو کیستی؟ از کدام خانواده‌؟»پاسخ داد:«زرتشتم، از خانواده اِسپیتمان.»بهمن گفت:«برای چه چیز رنج می‌کشی؟ برای چه چیز می‌کوشی؟ خواسته‌ات چیست؟»زرتشت پاسخ داد:«برای راستی (اَشا) رنج می‌کشم. برای راستی می‌کوشم. خواست من در راستی است و راستی را من تا این اندازه می‌خواهم.»بهمن گفت:«هستی چیست؟ راستی کجاست؟»زرتشت گفت:«هستی از آنِ کسی است که او را راستی است.»بهمن گفت:«آن کس که تو را آفریده، که مرا آفریده، گوینده سخن اویم من که بهمن‌ام؛ پیام‌آور اویم.»زرتشت با خود اندیشید:«خوشا آن دادار که از این پیام‌آور بهتر است!»#گفتاورد #quote🔸@homerbooks