بهزاد مهرانی: دیده‌ام که کسانی پس از دیدار شاهزاده رضا پهلوی با نویسندگان و روشنفکران ایرانی، به طع…

بهزاد مهرانی: دیده‌ام که کسانی پس از دیدار شاهزاده رضا پهلوی با نویسندگان و روشنفکران ایرانی، به طعنه گفته‌اند که زمان محمدرضا شاه شهروندان را به خاطر خواندن و با داشتن کتاب، زندانی و شکنجه می‌کرده‌اند. این مطلب را در این موضوع نوشته‌ام. بعدها مقاله‌ای طولانی‌تر در این زمینه خواهم نوشتیکی از ادعاهای بزرگی که انقلابیان پنجاه‌وهفتی و تاریخ‌نگاری معوج آنان به خورد جامعه دادند—و چنان تکرار شد که امروز به‌صورت یک «داوری جاافتاده» درآمده—این است که رژیم شاه افراد را صرفاً به‌دلیل داشتن یا خواندن فلان کتاب بازداشت و زندانی می‌کرد.این ادعای کلی، دست‌کم با روایت بسیاری از خود زندانیان سیاسی سازگار نیست. خاطرات آنان نشان می‌دهد که بسیاری از آثار کمونیستی و اسلام‌گرایانه حتی در کتابخانه‌های زندان‌ها نیز وجود داشت و زندانیان آن‌ها را می‌خواندند، درباره‌شان بحث می‌کردند و گاه جلسات آموزشی برگزار می‌کردند.لطف‌الله میثمی، از اعضای اولیهٔ سازمان مجاهدین خلق که همچنان دلبستهٔ «مجاهدین اولیه» است، در خاطرات خود می‌نویسد:«عضدی* در اواخر ۱۳۵۵ در زندان گفته بود برای ما اهمیتی ندارد که کتاب تضاد مائو را بخوانید، بلکه مهم این است که اسلحه نباشد. ازاین‌رو ساواک کوتاه آمد که هر کتابی، ولو خطرناک، خوانده شود، ولی اسلحه نباشد. تمام تلاش آن‌ها هم این بود تا کسانی که کار مسلحانه می‌کردند عدول کنند، به سیاسی‌کاری برگردند. یعنی مأموریت ساواک در آن زمان این بود.»لطف‌الله میثمی، تولدی دوباره، جلد سوم، نشر صمدیه، ص ۲۴۶.* محمدحسن ناصری، با نام مستعار «عضدی»، از بازجویان ساواک در کمیتهٔ مشترک ضدخرابکاری بود.طاهره سجادی، زندانی سیاسی مسلمان، نیز در خاطرات خود با عنوان خورشیدواره می‌گوید:«در اوین، دو قفسهٔ بزرگ به‌عنوان کتابخانه درست کرده بودیم. یکی از آن‌ها مخصوص کتاب‌های مذهبی و دیگری مربوط به مارکسیست‌ها و گروه‌های دیگر بود.»طاهره سجادی (غیوران)، خورشیدواره: خاطرات طاهره سجادی، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۳.فرج‌الله میزانی، مشهور به «ف.م. جوانشیر» و از اعضای برجستهٔ حزب توده، نیز در خاطراتش از برگزاری جلساتی در زندان اوین برای شرح جلدهای اول و دوم سرمایه مارکس سخن می‌گوید؛ درس‌هایی که بعدها در سه جلد تدوین و منتشر شد.نمونه‌هایی از این دست کم نیست. بنابراین، هرگاه گفته می‌شود فردی «فقط به‌خاطر داشتن یک کتاب» زندانی شده بود، باید پرونده و علت محکومیت او را جداگانه بررسی کرد. وجود کتاب در میان وسایل یک متهم، لزوماً به این معنا نیست که علت بازداشت یا محکومیت او همان کتاب بوده است. تاریخ‌نگاری تبلیغاتی دقیقاً با حذف همین فاصله، عضویت تشکیلاتی، فعالیت مخفی و اقدام مسلحانه را پشت تصویری بی‌خطر از یک «کتاب‌خوان» پنهان کرده است.=================#PasargadNewsKFPمجموعه کانال های مبارزان KFP=================❤️📱➡️ @PN_KFP 🔤🔤🔤