الهی؛ عقل در آستانِ کبریا، طفلِ مکتب است؛ و عشق، پیرِ راه. هر که به چراغِ عقل آمد، تا درِ سرا رسید؛…

ای روزگار با حسین(ع) چه کردی که شب قبل از عاشورا، تنهای تنها با خودش زمزمه می‌کرد: یا دهر! اُفٍّ لَکَ مِن خَلیل ..عزاداری‌ها قبول

چهل شب است که بر نیزه شدن آفتاب را بر سر شانه‌هاى آسمان مى‌گرییم. اى چرخ! غافلى که چه بیداد کرده‌ای ..@Qaf_Q

‏الهی با فقر و احتیاج تو را می‌خوانم و از بینوایی به درگاهت با شوق می‌آیم و با خوف و هراس به درگاهت می‌نالم و از رنج و آلام عالم می‌گریم ..‏این آخر دعای آن حضرت(حسین) است در روزی که(عاشورا) بسیار شده بود دشمنان او ..

اکنون در سرتاسر شهرهوا بهتر استآیا مدّتی قبل خندیده‌ای؟💛✨ @Qaf_Q

🎧 بشنوید - تصوّرناپذیر🎙مداح: #حاج_محمود_کریمیwww.fotros.ir🏷 #امام_حسین

الهی؛ عقل در آستانِ کبریا، طفلِ مکتب است؛ و عشق، پیرِ راه. هر که به چراغِ عقل آمد، تا درِ سرا رسید؛ و هر که به آتشِ عشق سوخت، به صاحبِ سرا رسید.@Qaf_Q