تقسیم کار کثیف آمریکا و اسرائیل برای فرار از تعهدات🔰 کدام تفاهم؟ کدام آتشبس؟ اجرای یکطرفه تعهدات ب…
انتشار: 2026/06/21 07:05 UTC
تقسیم کار کثیف آمریکا و اسرائیل برای فرار از تعهدات🔰 کدام تفاهم؟ کدام آتشبس؟ اجرای یکطرفه تعهدات باید متوقف شود🔸تفاهم اخیر در سایه تقسیم کار خبیثانه واشنگتن و تلآویو برای تداوم بمباران جنوب لبنان، جادهای یکطرفه برای تحمیل تعهدات نسیه به ایران است. عبور از این فریب دیپلماتیک، نیازمند پاسخ قاطع به شرارت رژیم صهیونیستی در میدان و استمرار انسداد تنگه هرمز به عنوان شاهرگ بازدارندگی کشور است؛ اهرم حیاتی که نباید دستمایه سادهانگاری شود.🔸بند اول توافقات موسوم به آتشبس میان ایران و آمریکا روی کاغذ بر یک اصل کلیدی صراحت دارد: «خاتمه فوری و دائمی عملیاتهای نظامی در تمامی جبههها از جمله در لبنان و تضمین تمامیت ارضی آن». اما واقعیت میدان، فرسنگها با این مرقومه روی کاغذ فاصله دارد. در همان لحظاتی که بوقهای شیپورچی غرب و پادوهای داخلی آنها، از دستاوردهای خیالی این تفاهمنامه سخن میگفتند و تیتر «جنگ تمام شد» را سر میدادند، هواپیماهای رژیم جانی و سفاک صهیونیستی در حال فرو ریختن بمبهای اهدایی کاخ سفید بر سر زنان و کودکان مظلوم در جنوب لبنان بودند.🔸تهران اگرچه با شناخت دقیق از ماهیت استکبار و با اعلام علنی این جمله که «ما با اقتدار، اما با عدم اطمینان و عدم اعتماد مطلق به شما پای این میز حاضر شدهایم»، اتمام حجت کرد، اما روند تحولات اخیر نشان میدهد که استراتژی «دبه کردن» و فرار از تعهدات، همچنان دین ملّی و سنت دیرینه یانکیهاست. در این میان، سادگی و خوشخیالی است اگر تصور کنیم شرارتهای رژیم صهیونیستی، حرکتی خودسرانه یا خارج از اراده واشنگتن است. امروز بر همگان روشن شده که شیطان بزرگ و سگهار او در منطقه (اسرائیل)، در یک تقسیم کار دقیق و حسابشده، جبهه لبنان را زیر آتش گرفتهاند تا در نهایت، ایران اسلامی را به اجرای یکطرفه تعهدات وا دارند.🔸پرسش اصلی و بنیادین از دستگاه دیپلماسی و مسئولان مذاکرات این است: وقتی طرف مقابل حتی در گام اول و بند نخست توافق اینگونه گستاخانه پیمانشکنی میکند، چرا ایران باید به پایبندی یک طرفه ادامه دهد؟ چرا باید شاهرگ و اهرم بازدارندگی خود، یعنی «تنگه هرمز» را به ثمن بخس فدای وعدههای نسیه دشمنی کنیم که زبان بمب را به دیپلماسی ترجیح میدهد؟🔸سادهلوحهای سیاسی داخلی شاید این جملات را نشانه شکاف میان واشنگتن و تلآویو تعبیر کنند، اما حقیقت پشت صحنه بسیار مشمئزکنندهتر است. این یک سناریوی کثیف برای تطهیر دستان آلوده آمریکا و خریدن زمان برای رژیم صهیونیستی است. آمریکا در لفظ به متحد خود تشر میزند تا چهرهای مصلح و صلحطلب از خود به نمایش بگذارد، اما در میدان عمل، سیل تسلیحات و بمبهای سنگین را به سمت تلآویو روانه میکند تا ماشین جنگی رژیم صهیونیستی، بند اول توافق (آتشبس در لبنان) را عملاً ساقط کند.🔸باطن دولت آمریکا با هیچیک از تجاوزات اسرائیل مخالف نیست. آنها برای افکار عمومی ژست مقتدرانه میگیرند و میگویند «اسرائیل باید به روند صلح احترام بگذارد»، اما درست در سایه همین کنفرانسهای مطبوعاتی شیک، ارتش تروریست صهیونیستی در یک روز بیش از ۳۰ تن از عزیزان مقاومت ما را در جنوب لبنان به شهادت میرساند. این همان معنای واقعی «حق دفاع از خود» در ادبیات تروریستهای حقهباز است؛ عبارتی شیک که کارکردی جز «مجوز رسمی تجاوز و نسلکشی» ندارد.🔸در بحبوحه این بدعهدی آشکار، بوقهای تبلیغاتی دشمن و امتداد داخلی آنها تلاش دارند تا یکی از کارآمدترین، برندهترین و موثرترین اهرمهای قدرت ملی ایران، یعنی «مدیریت و انسداد تنگه هرمز» را کوچک و بیاهمیت جلوه دهند. جریان تحریف با وقاحت به میدان آمده تا اهمیت این آبراه حیاتی و شاهرگ اقتصادی جهان را در حد یک «منبع درآمد برای گرفتن عوارض تردد از کشتیها» پایین بیاورد!🔸واقعیت غیرقابل کتمان این است که رژیم صهیونیستی با تکیه بر تسلیحات آمریکایی، خسارات سنگینی به جبهه مقاومت و زیرساختهای منطقه وارد کرده است. در دنیایی که قوانین بینالمللی آن را بیانیههای بیخاصیت سازمان ملل متحد و وتوهای مکرر آمریکا مینویسند، گرفتن غرامت از دشمن متخاصم از طریق دادگاههای کاغذی، شوخی و سرابی بیش نیست.🔸مسئولان و دیپلماتهای محترم کشورمان باید این فرامین مقتدرانه را آویزه گوش خود کنند. دشمن مستکبر باید بداند دوران امتیازگیریهای یکطرفه و ژستهای دروغین صلح همزمان با بمباران جبهه مقاومت به پایان رسیده است. تا زمانی که شرارت صهیونیستها متوقف نشود، شاهرگ اقتصادی جهان در تنگه هرمز بسته خواهد ماند و دست ایران روی ماشه بازدارندگی، محکمتر از هر زمان دیگری فشرده خواهد شد. مسئولان محترم کشور هرگز به خواستههای ذلیلانه دشمن تن نخواهند داد و این بار، نقد تعهدات را در میدان از دشمن طلب خواهند کرد.
