نامه به خودچقدر نامه‌نوشتن را دوست دارم آن هم در عصر یخ‌بندان دیجیتال. وقتی با کسی از راه دور، تنها…

نامه به خودچقدر نامه‌نوشتن را دوست دارم آن هم در عصر یخ‌بندان دیجیتال. وقتی با کسی از راه دور، تنها با یک کاغذ و قلم، بار سنگین احساسات و اخبار و دلتنگی‌ها را منتقل می‌کنی.چقدر این کار روح دارد و عمیق و زیباست.به نظرم هنوز هیچ چیز نتوانسته جای نامه‌ای را بگیرد که از راه دور، با دست‌خطی واقعی، به دستت می‌رسد.بار معنایی قوی و عجیبی دارد.شما چطور؟برای چه کسانی نامه نوشته‌اید؟تا حالا سفارش نامه‌نویسی برای دیگران داشته‌اید؟نمی‌دانم در طول عمرم چند نامه نوشته‌ام، کاش تعدادش را می‌دانستم.یک بار برای شمردن تقریبی آن‌ها اقدام کردم، اما متأسفانه گفتند بایگانی نامه‌ها دیگر وجود ندارد و ظاهراً از بین برده‌اند.به نظر اغلب مردم، نامه‌نوشتن کار سختی است.برای همین بود که در گذشته‌ها زیاد نامه رد و بدل نمی‌شد.با اینکه ابزار دیگری برای ارتباط گرفتن وجود نداشت، اما افراد کمی حاضر به نوشتن نامه می‌شدند.من سال‌ها در محیط کارم، به بچه‌های استان مازندران که برای کانون پرورش فکری نامه می‌نوشتند، با دست‌خط خودم پاسخ می‌دادم؛ کتبی و دستی.هرکدام از ما پاسخ‌گوی یک استان بودیم.در واقع، برای همین عشق نامه‌نویسی در من شکوفا شد.نامه پشت نامه، هر کدام از دیگری شیرین‌تر.بیشتر نامه‌ها از نوشته‌های خودشان بود؛ شعر، قصه، یادداشت، متن‌های ادبی و...گاه با نامه‌ها غرق در خنده می‌شدیم، و گاه از مشکلات و کمبودها و درد دل‌هایشان اشک‌مان جاری می‌شد.نامه‌ها بوی زندگی می‌دادند و هر خط‌شان رنگی از صداقت داشت.فراخور حال و سن هر یک از نویسنده‌ها، پاسخ‌گویی متفاوتی داشتیم، و جالب اینکه هیچ‌وقت این کار به نظرم سخت و تکراری نمی‌آمد.با اینکه در نامه‌نویسی فرد موفقی بودم، اما تصور می‌کنم نامه نوشتن به خود یک چیز دیگر است.شما چه فکر می‌کنید؟این‌ها را نوشتم که از شما بپرسم: هیچ‌وقت برای خودتان نامه نوشته‌اید؟اگر می‌نویسید، از چه چیزهایی در آن حرف می‌زنید؟چند روز یک‌بار از خودتان خبر می‌گیرید؟چه چیزهایی درباره خودتان می‌دانید؟اصلن چقدر حوصله حرف زدن با خودتان را دارید؟گاهی فکر می‌کنم شاید اگر بیشتر برای خودمان نامه می‌نوشتیم، آدم‌های بهتری می‌شدیم.لیلا طوفانی #یادداشت