زینب (س) برجسته ترین زن کاروان کربلا از حرکت از مدینه تا بازگشت به مدینه" #زینب، برجسته ترین زن در…

زینب (س) برجسته ترین زن کاروان کربلا از حرکت از مدینه تا بازگشت به مدینه" #زینب، برجسته ترین زن در عاشورا است، شخصیتی که از زمان حرکت از مدینه تا زمان شهادت برادرش حسین (ع)، و پس از آن تا رسیدن به مدینه، در این نهضت عظیم حضور محوری و راهبرانه داشت. اخبار چندی در باره بانو زینب در کهن ترین منابع عاشورا آمده است که جای تردید در آنها نیست، و نمونه هایی را می آوریم. ـ یکی از موارد آن بود که در مسیر آمدن امام به کوفه، در نقطه ای که خبرهای ناگوار رسید و احساس شد راهها مسدود خواهد شد و بسا شهادت در پیش باشد، وقتی حضرت زینب خطر را حس کرد، فریاد زد «واثكلاه ليت الموت أعدمني الحياة، اليوم (مات جدي رسول الله و) ماتت فاطمة أمي وعلي أَبِي والحسن أخي يا خليفة الماضين و ثمال الباقين»، ای جانشین گذشتگان و پناه باقی ماندگان. امام حسین (ع) از خواهرش خواست تا آرام باشد: «یعزیها و یصبرها» (انساب الاشراف، 3/186). ـ خبر دیگر آن که به روایت طبری، در عصر تاسوعا وقتی دشمن قصد حمله داشت، عمر سعد خطاب به لشکر کوفه فریاد زد: ای سپاه خدا، سوار شوید و بشارت یابید! سپس و پس از نماز عصر همراه سپاه به سوی حسین آمد. امام در حالی که شمشیرش در دستاتانش بود جلوی خیمه نشسته بود و سرش را بر زانوهایش نهاده بود. ناگهان خواهرش زینب (س) صدای فریاد را شنید و به سوی برادرش رفت و گفت: ای برادرم، آیا نمی‌شنوی که صداها نزدیک شده‌اند؟ حسین (ع) سرش را بلند کرد و گفت: من در خواب پیامبر خدا (ص) را دیدم که به من فرمود: تو به زودی به ما ملحق خواهی شد. پس خواهرش صورت خود را زد و گفت: وای بر من! حسین (ع) فرمود: ای خواهر، وای بر تو نیست، آرام باش، خداوند تو را رحمت کند. (تاریخ طبری، 5/416). ـ همچنین زمانی هم که علی اکبر به شهادت رسید، راوی می گوید، زنی را دیدم با چهره ای چون خورشید، ظاهر گشت در حالی که فریاد می زد: «یا اُخَیّاه، و یابن اخیاه» وای برادرم، وای فرزند بردارم. از او سوال کردم. گفتند: زینب دختر فاطمه دختر رسول خداست. آمد تا خود را بر او انداخت. حسین آمد، دستش را گرفت و او را به خیمه برد (تاریخ طبری، 5/446). ـ در وقت شهادت حسین علیه السلام نیز زینب، عمر بن سعد را مورد خطاب قرار داد و گفت: «أيقتل أَبُو عَبْد اللَّهِ وأنت تنظر». آیا ایستاده ای و ناظر شهادت اباعبدالله هستی؟ (انساب الاشراف: 3/203). ـ لحظاتی پیش از شهادت امام، یکی از کودکان، از خیمه به سمت امام حسین (ع) دوید، زینب او را گرفت و حسین هم فریاد زد او را نگه دار. اما بچه خود را رها کرده به سمت امام آمد. کودک خطاب به بحر بن کعب گفت: «یابن الخبیثه أتقتل عمی» که همان لحظه آن کودک را با شمشیر کشت (تاریخ طبری: 5/450) . ـ خبر دیگر مربوط به پس از شهادت امام حسین (ع) و لحظه حرکت دادن کاروان است. طبری و بلاذری ، در خبر مربوط به وقت حرکت کاروان اسیران از کربلا، و گذر از کنار کشتگان، می گویند: زینب با صدای بلند گفت:🔴 «يا محمّداه. هذا حسين بالعراء مرمّل بالدماء واهله ونساؤه سبايا. فما بقي صديق ولا عدو إلا أكب باكيا». (انساب الاشراف: 3/206). بدون شک این نخستین روضه ای است که برای امام حسین (ع) خوانده شده و همه را به گریه انداخته است. طبعا تا به امروز، همچنان، سوزناک ترین و دقیق ترین جمله ای است که همچنان قلوب محبان حسین را به درد می آورد و اشک را از چشمان آنان جاری می سازد. عبارت منبع ابومخنف این است که زینب گفت: فما نسيت من الأشياء لا انس قول زينب‌ ابنه فاطمه حين مرت بأخيها الحسين صريعا و هي تقول: يا محمداه، يا محمداه! صلى عليك ملائكة السماء، هذا الحسين بالعراء، مرمل بالدماء، مقطع الأعضاء، يا محمداه! و بناتك سبايا، و ذريتك مقتله، تسفى عليها الصبا قال: فابكت و الله كل عدو و صديق‌ (تاریخ طبری: 5/456).♦ـ نام زینب در وقایع بعد از عاشورا هم در منابع کهن آمده است. عمر بن سعد، نویسنده طبقات الکبری و دیگر منابع قدیمی، می گوید در وقتی که اسرا در کوفه به دار الاماره آورده شدند، و عبیدالله قصد کشتن امام علی بن الحسین را داشت، حضرت زینب فریاد زد «فصاحت» و خطاب به عبیدالله گفت: اگر بناست او کشته شود، اول وی را بکشند. عبیدالله دست از کشتن امام سجاد باز داشت (طبقات الکبری، 5/163، نسب قریش، مصعب زبیری «م 236»، ص 58، انساب: 3/207تاریخ الطبری، 5/458) 👈👈همین رفتار باعث شد تا علی بن الحسین (ع) بماند و از خطر مرگ رهایی یابد. ما باید اهمیت این کار را در تاریخ شیعه آگاه باشیم و این را از حضرت #زینب داریم."استاد رسول جعفریاننقل از سایت اندیشه ماکانالِ قرآن‌پویان تدبر در قرآن ،تفقه در دین ┏━━🌹💠🌹━━┓ 🆔 @quranpuyan ┗━━🌹💠🌹━━┛