6⃣1⃣ #قرآن‌فهمی‌برای‌همه : تدبر در سوره های قرآن #به_ترتيب_نزول #سوره_انعام فراز ايات 114-103مشیت ا…

6⃣1⃣ #قرآن‌فهمی‌برای‌همه : تدبر در سوره های قرآن #به_ترتيب_نزول #سوره_انعام فراز ايات 114-103مشیت الهی در ازاد گذاشتن دشمنان و مخالفان انبیاانعام:112 وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الْإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَـوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ و [اگر مي‌بيني كه منكران جولان مي‌دهند] ما بدين‌سان [در مشيّت خود] براي هر پيامبري دشمناني از شيطان صفتان انس و جن [=آشنا و پنهان / آشكار و ماسك‌دار] قرار داديم 183 كه [در ساية اين آزادي و اختيار، چنين] سخنان به ظاهر آراستۀ فريبنده‌اي را [در مقابله با مكتب انبياء] به يكديگر پيام‌رساني مي‌كنند. 184 و اگر پروردگارت مي‌خواست [مانع آنها مي‌شد و] چنين نمي‌كردند. پس [حال كه قرار بر آزادي عقيده و بيان است] آنها را و آنچه را [از افكار باطلي كه] مي‌بافند، به حال خود واگذار. 185 __ 183- در اين سوره سه بار «جن و انس» در كنار هم قرار گرفته است (آيات 112، 128 و 130). در آية 100 نيز از «شركاء جن» (فرشتگان و متوليان و مبلغان نظام بُت‌پرستي كه با حق‌پوشي، بُت‌ها را نماد فرشتگان و آنها را دختران خدا مي‌ناميدند) نام برده است كه چهرة واقعي آنها براي مردم پوشيده (جن) بود. 184- زخرف، زيبايي و زينتي است که اشياء و موضوعات مختلفي را شامل مي‌شود: مثل: زخرف القول؛ سخن باطلي که براي فريب مردم با کلمات آراسته‌اي زينت داده باشد. غرور همان فريب و گمراه كردن مردم با وعده‌هاي دروغين، و «وحي» كردن به يكديگر، انتقال مطلب به گونة غير معمول (براي پنهان كردن چهرة منافقانة خود) است. 185- «ذَرْهُمْ» از ريشة «وَذَرَ»، كسي يا چيزي را به حال خود رها كردن است. اين واژه 44 بار در قرآن تكرار شده است. جملة «وَمَا يَفْتَرُونَ»نشان مي‌دهد كه هم دشمنان انبياء (در بيان عقايدشان) #آزادند، و هم براي توليدات فكري آنها (مثل: روزنامه، كتاب، كارتن، فيلم و...) نبايد مزاحمت و ممانعتي به عمل آيد!! و اين يعني #آزادي_مطلق_بيان و قلم براي مخالفين (البته در بُعد عقيده و آرمان، نه در تجاوز به حقوق و آزادي بقية مردم). انعام:113 وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوا مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ ـ [بايد آزاد باشند] تا دل كساني كه به آخرت ايمان ندارند، به [سخنان فريبندة] آنان گرايش يابد 186 و بدان خشنود گردند 187 و آنچه مي‌خواهند بكنند. 188 __ 186- تمام تلاش و تبليغات تنگ نظرانِ تماميت طلب، سانسور و سركوب مخالفان است تا مردمان سخن ديگري جز روايت و قرائت آنان از قرآن و دين نشنوند و منحرف به چپ و راست نشوند! و تزلزلي در كاخ پوشالي پندارهاي قرون وسطايي آنها وارد نكنند. 👈👈اما در اين آيه، فلسفه ميدان دادن به دشمنان پيامبران را در طرح نظر مخالفين و تضارب آراء شمرده است. «اَصْغَاء» از ريشة «صَغَوَ»، معادل همان «سمع» است، اما تمايل و انگيزة شنيدن در آن غلبه دارد. شنيدن كار گوش است، اما در اين آيه به فؤاد (قلب) نسبت داده شده، كما آنكه ديدن را نيز قرآن گاهي به قلب نسبت داده است: حج 46 (22:46) - ...فَإِنَّهَا لا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ. 187- نكتة بس شگفت و كرامت افزائي است؛ در مشيّت ربّ كريم، تأمين رضايت #دشمنانِ انبياء نيز تدارك ديده شده است! اين از لوازم آزادي و اختياري است كه خداوند در عمر دنيايي براي ابتلاي بندگان به آنها ارزاني كرده است، وگرنه چه آزادي كه اگر به چپ رفتي چوبت بزنند!؟ 188- «اقتراف» از ريشة «قَرْف»، معنائي مشابه اكتساب دارد. در اكتساب مفهوم دست آوردن و محصول كار غلبه دارد، و در اقتراف، نوعي ظاهر و برملا كردن. مثل كندن پوست درخت يا پوستة زخم. ما با كردار نيك و بدمان، گویی زشتي‌ها و زيبايي‌ها را پرده برداري مي‌كنيم و به نمايش مي‌گذاريم. آيا اگر شمر و يزيد و امثالهم چنان غيظ و قساوتي را در واقعة كربلا به نمايش نگذاشته بودند، چنان تابلويي از ايمان و اخلاق و ايثار از امام حسين، خاندان و اصحابش در سينة تاريخ نصب مي‌شد؟ قرآن هر دو وجه مثبت و منفي را ذكر كرده است: شوري 23 (42:23) - ...وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَهً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا... (هر كسي كار نيك ظاهر سازد، نيكوئي‌اش افزون سازيم). انعام 120 (6:120) - ...إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ (كساني كه كسب گناه- خودپرستي- مي‌كنند، به زودي جزاي آنچه ظاهر كرده‌اند را خواهند ديد).