⭕️دغدغه #پیامبر(ص)، #تربیت امتی معتدل و #متعادل بود🔻قسمت اول 🔰اگر امت اسلامی از مسیر پیامبر اعظم (ص…
انتشار: 2026/08/15 14:30 UTCدریافت: 2026/08/16 14:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 14:00 UTC
⭕️دغدغه #پیامبر(ص)، #تربیت امتی معتدل و #متعادل بود🔻قسمت اول 🔰اگر امت اسلامی از مسیر پیامبر اعظم (ص) منحرف بشود، دیگر آن امت #معتدل و متعادلی نخواهد بود که بتواند سرمشقی برای سایرین باشد.حضرت درباره آیندهی امثال شخصي از قبيله بني تميم فرمودند: «اینها اهل نماز و روزهاند، اهل تلاوت قرآناند؛ اما این قرآنی که میخوانند از حنجرههایشان پایینتر نمیرود.» یعنی #قرآن میخوانند اما آن را نمیفهمند. سپس حضرت پیشبینی عجیبی درباره آیندهی این طیف از افراد کردند. فرمودند:يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ. حضرت فرمودند اینها در آینده چنان از دین خارج میشوند، مانند تیری که از کمان رها میشود! اینقدر در دینداریِ ظاهری فرو میروند و #تندروی میکنند که از آن طرفِ مرزهای دین بیرون میزنند.♻♻♻#تفقّه در دین در برابر تعمّق در دین ما در ادبیات دینیمان دو واژه داریم که درست در نقطه مقابل هم قرار دارند: ۱. تفقّه در دین این مفهوم هم در آیات قرآن و هم در کلمات پیشوایان دینیِ ما بهشدت مورد تشویق و سفارش قرار گرفته است. همه اساتید مستحضرند که در اوایل اسلام، وقتی فرمان جهاد صادر میشد، همه مسلمانان راهی جبهه میشدند. اینجا بود که این آیه شریفه نازل شد: چرا همه با هم به میدان جنگ میروید؟ چرا عدهای نمیمانند تا در دین «تفقّه» پیدا کنند؟ تفقّه در دین یعنی فهم و درک عمیق از معارف دینی. متأسفانه کلمه « #فقیه» در گذر زمان در ادبیات حوزویِ ما دچار تغییر و تحول شده است. در صدر اسلام، به کسی فقیه گفته میشد که درک عمیقی از کُل مجموعه معارف دینی داشته باشد؛ هم در بخش اعتقادات، هم اخلاقیات و هم احکام شرعی. امروز فلسفه و کلام عهدهدار بخش اول هستند، علم اخلاق متکفل بخش دوم است و فقهِ اصطلاحی متکفل بخش سوم. فقیه واقعی کسی بود که در تمام این مجموعه درک عمیقی داشت، اما به مرور زمان، فقیه فقط به کسی اطلاق شد که در فروع دین و احکام شرعی قدرت استنباط داشته باشد. اما در آیات و روایات، وقتی از تفقه صحبت میشود، یعنی قدرت استنباط و درک عمیق در همه معارف. ۲. تعمّق در دین در نقطه مقابل، واژهی دیگری داریم که اهلبیت ما را از آن برحذر داشتهاند و آن تعمّق در دین است. اهل لغت گفتهاند تعمق از ریشه «عُمق» گرفته شده، به معنای پیشرویِ کورکورانه در یک بیابان بیآب و علف که نتیجهاش سرگردانی و هلاکت انسان میشود. انسان متعمق کسی است که آنقدر در مسائل سختگیری میکند و مو را از ماست میکشد که دچار حیرت، شک و وسواس میشود و خودش را به هلاکت میاندازد. #سختگیریِ بیمورد در امور دینی، برخلاف تفقّه، انسان را زمین میزند. قرآن کریم در قصه ذبح بقره در بنیاسرائیل به همین آفت اشاره میکند. وقتی حضرت موسی (ع) به آنها گفت خداوند دستور داده است گاوی را قربانی کنید، به جای اینکه راحت بروند یک گاو بخرند و ذبح کنند، شروع کردند به بهانهتراشی و سؤالات مکرر. مدام پرسیدند رنگش چه باشد؟ سنش چقدر باشد؟ شرایطش چطور باشد؟ آنقدر بر خودشان سخت گرفتند که خداوند نیز کار را برایشان دشوار کرد! اگر اینقدر تعمق و وسواس به خرج نمیدادند، همان ابتدا با ذبح یک گاو معمولی قضیه حل میشد. گاهی اینگونه فرو رفتنهای نابجا در دین، انسان را سرگردان میکند. پیامبر اعظم (ص) دقیقاً از همین تعمق در دین پرهیز میدادند و میفرمودند: $بُعِثْتُ بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّمْحَةِ السَّهْلَةِ$. من به شریعت و دینی مبعوث شدهام که راحت و آسان است. در مقایسه با شرایع پیشین، اسلام دین سَمحه و سَهله است. متأسفانه گاهی اوقات ما دین را طوری به مردم معرفی میکنیم که گرفتار میشوند و در مسیر عبادت به مشقت میافتند. در حالی که خداوند احکامش را برای به زحمت انداختنِ بندگان وضع نکرده است، بلکه هدف، سازندگی و تزکیه نفس بوده است. پیامبر فرمودند هر مقدار که توان و طاقت دارید اعمال دینی را انجام بدهید. 🎙استاد سيدجواد ورعيکانالِ قرآنپویان تدبر در قرآن ،تفقه در دين ┏━━🌹💠🌹━━┓ 🆔@quranpuyan ┗━━🌹💠🌹━━┛
