آخرِ قصه،هيچ كس از اين دنيا چیزی با خود نمى برد؛ جز ردپایی كه بر دل دیگران گذاشته است.شايد جاودانگی…

یکی از قشنگ ترین کلمه های که امروز شنیدم "معانقه" بود؛ یعنی:در آغوش گرفتن...عنق به معنای گردن هست؛ معانقه یعنی گردن به گردن شدن، آغوشی چنان عمیق و درهم فرو رفته، که گردن به گردن تماس پیدا کند...حقیقتا خیلی کلمه‌ی قشنگیه🤍

يه جايى خوندم كه ميگفت :از بين آدما زندگيتون، دلنازكا رو بيشتر دوست داشته باشيد!همونا كه زود ميرنجن ولى زودم ميبخشنت، همونا كه زودعصبى ميشن وزود آروم ميشن! دل نازكا هيچوقت ناامنتنميكنن! اونا آدمايى هستن كه هر چند سالشون هم كه باشه،هنوزم قلب يه بچه دو ساله تو سينه شون ميتپه !

شايد در دنياى بعدى،جايى باشم كه درختها بيشترند و آدمها كمتر🕊️

دقيقا همونجا كه از همه ادما خسته ميشى، خدا يكى رو مياره وسط زندگیت و ميگه ببين چی واست نگه داشتم.

از نشونه‌های احساسِ امنیت در حضور یک‌نفر، پرحرف شدنه.