کیس شماره ۱🛑دانش‌آموزی در مقطع متوسطه به مشاور ارجاع داده شده است. شکایت اصلی والدین این است که او…

📌اصل هسته‌ای مدل تربیتی-مشاوره‌ای «نفی نقص»☑️«به جای تلاش برای ساختن یک دانش‌آموز ایده‌آل (کمال‌گرایی ایجابی)، بر حذف تدریجی آفات و موانع رشد (نقص‌ها) متمرکز شوید؛ زیرا حرکت انسان همیشه از تنفر نسبت به یک وضعیت ناقص آغاز می‌شود، نه از جذب به یک کمال انتزاعی و دور از دسترس.»🔘مثال کاربردی برای مشاور مدرسه موقعیت: دانش‌آموزی که افت تحصیلی شدید دارد، انگیزه‌اش را از دست داده و در کلاس مشارکت نمی‌کند.🔘رویکرد رایج (ایجابی):مشاور می‌گوید: «تو باید درس‌خوان و موفق باشی. نمراتت را بالا ببری، تلاش کنی، از هم‌کلاسی‌های موفق الگو برداری.»➡️ این یک هدف مبهم و دور است که معمولاً انگیزه‌ای ایجاد نمی‌کند؛ چون دانش‌آموز نمی‌داند از کجا شروع کند و احساس شکست می‌کند.🔘رویکرد مدل سلبی (عملیاتی):مشاور می‌گوید:«فرض کن همین وضعیت فعلی (بی‌انگیزگی و افت تحصیلی) تا ۵ سال دیگر ادامه پیدا کند. هیچ مهارت خاصی یاد نمی‌گیری، در کنکور می‌مانی، به هیچ دانشگاه خوبی نمی‌روی، خانواده‌ات از تو ناامید می‌شوند، و هر جا که بروی، دیگران با نگاه تحقیر به تو نگاه می‌کنند. آیا حاضر هستی چنین آینده‌ای برای خودت رقم بخوری؟»➡️ این جمله، تصویر واضحی از «نقص، ذلت و شکست» در ذهن او مجسم می‌کند. بلافاصله حس «فرار از این وضعیت» در او فعال می‌شود. سپس مشاور می‌پرسد:«خب، برای اینکه به این روز سیاه نیافتی، کوچک‌ترین قدمی که می‌توانی از همین امروز برداری، چیست؟ یک ربع مطالعه مفید؟ یک سؤال پرسیدن از معلم؟»نتیجه عملی این اصل:🔳دانش‌آموز به جای اینکه به فکر «موفق شدن» (که کلی و انتزاعی است) باشد، به فکر «فرار از شکستِ تحقیرآمیز» می‌افتد.· این انگیزه، واقعی، عینی و فوری است؛ نه وعده‌ای دور از دسترس.حرکت از دلِ تنفر از نقص آغاز می‌شود و به تدریج، خودِ دانش‌آموز مسیر کمال را کشف می‌کند، بدون اینکه مشاور شعارهای کمال‌گرایانه‌ی توخالی به او بدهد.خلاصه‌ترین بیان اصل:«نقص را به دانش‌آموز نشان بده تا از آن بگریزد؛ کمال را خودش پیدا خواهد کرد.»➕حسین رئیسی[مشاور مدرسه]t.me/+QKVR-ZdKtFrbzDyY

🛑وقتی انگیزه به پاسخِ همه مشکلات تبدیل می‌شود🔎یکی از رایج‌ترین واژه‌ها در اتاق مشاوره مدرسه، «انگیزه» است. دانش‌آموز درس نمی‌خواند؟ می‌گوییم انگیزه ندارد. برنامه را اجرا نمی‌کند؟ می‌گوییم انگیزه ندارد. در کلاس مشارکت نمی‌کند؟ باز هم می‌گوییم انگیزه ندارد.🔎اما «بی‌انگیزگی» گاهی بیش از آنکه یک تشخیص باشد، صرفاً یک برچسب توصیفی است؛ یعنی ما رفتار دانش‌آموز را با یک کلمه نام‌گذاری کرده‌ایم، بدون آنکه بفهمیم در پسِ این رفتار چه اتفاقی در حال رخ دادن است.🔎ممکن است دانش‌آموز در ظاهر انگیزه نداشته باشد، اما در واقع از شکست می‌ترسد؛ هدف تحصیلی را متعلق به خود نمی‌داند؛ احساس می‌کند توانایی موفق شدن ندارد؛ درگیر یک بحران هیجانی است؛ یا تجربه‌های مکرر شکست، انتظار موفقیت را در او از بین برده است.📌بنابراین، در مدل درمان‌محور مشاوره تحصیلی، وقتی دانش‌آموز می‌گوید: «انگیزه ندارم»، مشاور نباید فوراً به سراغ افزایش انگیزه برود. سؤال اصلی این نیست که «چگونه انگیزه او را بیشتر کنیم؟»؛ بلکه باید پرسید:«چه چیزی باعث شده نخواهی یا نتوانی حرکت کنی؟»📚این سؤال، نقطه عبور از برچسب‌گذاری به تشخیص است؛ زیرا مشاور را وادار می‌کند به جای متوقف شدن در سطح رفتار، عوامل زیرین آن را بررسی کند. «بی‌انگیزگی» پایان فرایند تشخیص نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز آن باشد.➕حسین رئیسی[مشاور مدرسه]t.me/+QKVR-ZdKtFrbzDyY

🛑اطلاعیه: چاپ کتاب📍کتاب مشاوره تحصیلی در حال تولید محتوا جهت آماده سازی برای چاپ می باشد. دوستانی که تمایل به همکاری دارند می توانند اعلام آمادگی کنند‌. پی نوشت: فقط ۲ نفر امکان مشارکت دارند‌.

راه های افزایش سرعت مطالعه

راهنمای انتخاب رشته پایه نهم

📌لایه زیرین بی علاقگی چیست؟«دوست ندارم به عروسی بروم»، «از بوی بیمارستان متنفرم»، «هیچ علاقه‌ای به رانندگی ندارم»، «از رشته پزشکی بدم می‌آید»، «خوشم نمیاد برم مدرسه تیزهوشان»، «اصلا حوصله کتاب خواندن ندارم»، «از سفر هوایی خوشم نمیاد». این جملاتی است که به کرات از مراجعین شنیده‌ام و حتما هم شما در زندگی روزمره عین این جملات یا مشابه آنها را گفته‌اید یا شنیده‌اید.🛑در ظاهر شاید تصور کنید این جملات گویای بی‌علاقگی افراد می‌باشد. اما تجربه سالها کار با مراجعین به من نشان داده که در لایه زیرین این ابراز بی‌علاقگی‌ها ترسی نهفته است.🛑پذیرش ترس برای انسان قدری گران است و آنها را دچار اضطراب می‌کند. از همین رو آنان ترس خود را تبدیل به بی‌علاقگی می‌کنند. زنی که از عروسی رفتن اجتناب می‌کرد، از عروسی بدش نمی‌آمد بلکه از اینکه زنان زیباتر از خودش را ببیند می‌ترسید.🛑دیگری از اینکه بفهمد بیمار است از بیمارستان متنفر بود. مردی از اینکه می‌دانست نمی‌تواند راننده ماهری بشود از گرفتن گواهینامه اجتناب می‌کرد. یا دانش‌آموزی که می‌گفت از مدرسه تیزهوشان خوشم نمیاد ترس از شکست داشت. ترس از اینکه مبادا قبول نشوم و ضعف من بر همگان آشکارا بشود. کسی که حوصله مطالعه ندارد از مواجه با نقاط تاریک خودش می‌ترسد.🔎پس هرکجا شنیدید و یا گفتید که من بدم می‌آید حتما لایه زیرین آن را هم بررسی کنید شاید ترسی خوابیده باشد.➕حسین رئیسیt.me/+QKVR-ZdKtFrbzDyY