‌‌♻️ طلب حلالیت از الاغ🔰 حمید رسایی: هفته گذشته پویانمایی‌ای منتشر کردم (با تصاویرِ نقاشی و روایتِ…

‌‌♻️ طلب حلالیت از الاغ🔰 حمید رسایی: هفته گذشته پویانمایی‌ای منتشر کردم (با تصاویرِ نقاشی و روایتِ صوتی) که حکایتِ مذاکره‌ی یک الاغ با گرگ را روایت می‌کرد. در این تمثیل، الاغی ساده‌انگار بارها پای میز مذاکره با گرگی درنده می‌نشیند و هر بار شاهد پیمان‌شکنی و تجاوز گرگ است؛ اما او از این تجربه‌‌های تلخ پند نمی‌گیرد و همچنان به این روند پرهزینه ادامه می‌دهد، تا آن‌که درست در میان یکی از همان مذاکرات، حیوانات جنگل مورد حمله‌ی مستقیم گرگ قرار می‌گیرند.پویانمایی را اینجا ببینید:t.me/rasaee/31823%D9%BE%D8%B3 از انتشار، گروهی از این داستان ناراحت شدند بویژه رسانه بدنام اصلاحات نیوز و نماینده پرخاشگر مجلس آن را توهین به خود و مسئولان نظام تفسیر کردند. حال آن‌که در سراسر این پویانمایی تمثیلی یا متن توضیحی آن، نام هیچ شخص یا نهادی ذکر نشده و اساسا کسی مورد خطاب نیست. این حکایت صرفاً تصویری رسا از رفتار کسانی است که راه خطا را بارها و بارها تجربه می‌کنند، آسیب می‌بینند، ولی از روی تحلیل غلط یا لجاجت و یا خیانت، از تکرار آن دست برنمی‌دارد و به جای هوشمندی، تعمدا دچار «اشتباه فاحش» رفتاری می‌شود. در حقیقت آنها از انتصاب این رفتار لجوجانه یا خائنانه به خود ناراحت نیستند. بلکه این که در داستان تمثیلی گفته شده الاغ چنین کرده ناراحتند! یعنی اگر به جای الاغ گفته می‌شد شیر با گرگ، چنین مذاکره‌ای کرده ناراحت نمی‌شدند بلکه افتخار هم می‌کردند!جالب اینجاست که واکنش تند این جماعت، خود گواهی بر درستی تمثیل است؛ زیرا آن‌ها با این برآشفتگی، عملاً می‌پذیرند که با وجود ده‌ها بار تهدید، تحقیر و نقض عهد از سوی دشمن، و با وجود هشدارهای مکرر دلسوزان بویژه رهبر شهید انقلاب درباره‌ی نادرستی این مسیر و بی‌فایده بودن مذاکره با آمریکا، باز هم به جای تدبیر و پاسخ متناسب، تن به مذاکره‌ای ذلت‌بار و نابرابر داده‌اند؛ کاری که کودک یکساله حتی یک حیوان هم وقتی خطری را در راهی تجربه می‌کند، از پیمودن دوباره آن سر باز می‌زند.در حقیقت اگر قرار باشد کسی از این تشبیه دلخور شود، آن الاغ است که باید از نسبت دادن چنین رفتاری به خود معترض باشد. اینجاست که باید به کسانی که ناراحت شده‌اند این ضرب‌المثل معروف را یادآوری کرد: «خودشکن، آینه‌شکن خطاست».شگفت‌انگیزتر آن‌که رهبر شهید انقلاب، درباره‌ی رویکرد این جریان، تعابیری به مراتب صریح‌تر به کار برده‌اند تا بفهمند و چنین مذاکره‌ای را ترک کنند، اما مخاطبان آن که همان مدافعان و معتادان مذاکره با آمریکا بوده‌اند، هرگز دست از این راه پر خطا برنداشتند:· فرمودند: «خاک بر سر آن ملت و دولتی که زیر بار تحمیل‌های آمریکا برود.» (۶۹/۱۲/۲)· فرمودند: «بعضی ساده‌لوحانه می‌نشینند و می‌گویند چرا با آمریکا مذاکره نمی‌کنید؟» (۷۳/۸/۱۱)· فرمودند: «کسانی که فکر می‌کنند باید با آمریکا مذاکره کنیم، یا ساده‌لوح‌اند یا مرعوب.» (۶۹/۱۲/۲)· فرمودند: «کسانی که دم از مذاکره با آمریکا می‌زنند، یا از الفبای سیاست بی‌خبرند یا الفبای غیرت را نمی‌دانند.»· فرمودند: «کدام فرد عاقلی دوباره با کشوری که زیر همه‌ی توافق‌ها زده، مذاکره می‌کند؟» (۹۸/۳/۲)· فرمودند: «این تحلیل‌ها که چرا با آمریکا مذاکره نمی‌کنید، ظاهربینانه است.» (۴۰۴/۶/۲)· فرمودند: «با آمریکا مذاکره نباید کرد؛ مذاکره کردن عاقلانه نیست، هوشمندانه نیست، شرافتمندانه نیست.» (۴۰۳/۱۲/۱۹)· و نیز فرمودند: «قبول مذاکره‌ با تهدید را هیچ ملّت باشرفی انجام نمی‌دهد،‌ هیچ سیاستمدار خردمندی هم آن را تصدیق نمی‌کند.» (۴۰۴/۷/۱)این موارد فقط نمونه‌هایی از این دست است والا درباب بی فایده بودن و ضرر داشتن مذاکره با آمریکا که صدها نمونه بیشتر می توان ذکر کرد. پرسش اساسی اینجاست: چرا شنیدن این عباراتِ صریح، هیچ واکنشی در شما برنیانگیخت، اما به‌محض شنیدن داستان مذاکره در جنگل، احساس توهین کردید؟ چرا از توصیف‌هایی صریح و تلویحی چون «بی‌غیرت»، «بی‌شرف»، «کودن»، «بی‌عقل»، «ساده‌لوح»، «بی‌خرد»، «خاک‌برسر» و «مرعوب» آزرده نشدید، اما از یک تمثیل حیوانی برآشفتید؟ این تناقض، خود نیازمند تأملی جدی است؛ زیرا اگر سخنِ حق، فارغ از قالبِ بیان، پذیرفته شود، نباید شکلِ روایت بر محتوای آن سایه بیندازد. آنچه مهم است، عبرت‌پذیری از تاریخِ پیمان‌شکنی‌های دشمن و پرهیز از تکرار اشتباهات گذشته است، نه حساسیت بر سرِ الفاظ و تصاویر.🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید:🇮🇷 @rasaee