🔸«خر عیسی گرش به مکه برند بازگردد، هنوز خر باشد.»#سعدی#دکتر_ابراهیمی_دینانی@rasepardeh

بە ڕێکەوت لەم دوو بابەتە ناوی فێردەوسی هاتووەو رێکلام بۆ ئەو نییە...😁

«ره رستگاری همین است و بس»نقل است که امام احمد غزالی روزی بر منبر گفت:«ای مسلمانان، هرچه من در بیست سال از سر این منبر به شما می‌گویم، فردوسی در دو بیت گفته است؛ اگر بر آن عمل کنید، رستگار خواهید شد:»ز روز گذر کردن اندیشه کنپرستیدنِ دادگر پیشه کنبه نیکی گرای و میازار کسره رستگاری همین است و بس📚 منسوب به مرزبان‌نامه  الهی قمشه ای@rasepardeh

فرزندان عجب و خودشیفتگی از منظر فردوسیمصطفی ملکیانفردوسی می‌گوید عجب یا خودشیفتگی، سه فرزند دارد؛١- عدم التزام به قاعده زرین اولا عجب یا خودشیفتگی نمی‌گذارد ما به قاعده زرین التزام عملی داشته باشم. قاعده زرین یا قاعده طلایی به ما می‌گوید ” آنچه را برای خود می‌پسندی برای دیگران هم بپسند و آنچه را برای خود نمی پسندی برای دیگران هم نپسند”. علت این امر آن است که قاعده زرین، موقعی صادق است که ما خود را با دیگران برابر بدانیم. کسی که دارای عجب و خودشیفتگی باشد خود را با دیگران برابر نمی‌داند بلکه خود را برتر از همه می‌داند.٢- زیاده خواهی؛دومین اثر و یا فرزند عجب و خود شیفتگی، حرص و آز یا زیاده خواهی  است. اگر من خودشیفته نباشم می‌دانم که من سهمی از عالم دارم و باید به آن قانع باشم و همه چیز را نمی‌خواهم. کسی که خودشیفته است به سهم خودش از عالم راضی نیست و مدام زیاده خواهی می‌کند و بر امور دنیوی حرص و آز می‌ورزد. حرص و آز یا زیاده خواهی صرفا در مورد مال و ثروت نیست بلکه متعلقات گوناگونی دارد که هر کس ممکن است به دنبال یک یا چند مورد از آنها باشد. محبوبیت، شهرت، احترام، آبرو، قدرت، ثروت و… همگی متعلق حرص و آز قرار می گیرد. ٣- پاسخگو نبودن و عدم مسئولیت پذیری؛سومین فرزند عجب یا خودشیفتگی، پاسخگو نبودن و عدم مسئولیت پذیری است. وقتی کسی خودشیفته باشد، دیگر حاضر نیست در مقابل هیچ فرد دیگری نسبت به هیچ موضوعی پاسخگو باشد.  فرد خودشیفته، خود را برتر از دیگران می داند و به همین دلیل حاضر به پاسخگویی در مقابل دیگران و پذیرفتن مسئولیت رفتار و کردار خودش نیست.وقتی این سه فرزند عجب و خودشیفتگی در انسان به وجود آمد، در بیرون من‌ دیگر قدرت داد و انصاف دادن را ندارم و بیداد و ظلم جای آن را می‌گیرد. اگر من در درون آزادگی از این مادر و سه فرزند نداشته باشم، در بیرون نمی‌توانم ادعای آزادی کنم و رفتار آزادانه داشته باشم بلکه رفتار مستبدانه و با وعده و وعید و تهدید و.. دارم چون می‌خواهیم که همه بنده و عبد ما باشند.راه رهایی از مادر رذایل اخلاقی یعنی عجب و خودشیفتگی از نظر شاهنامه فردوسی؛ چگونه من از خودشیفتگی رهایی یابم تا خود را برتر از دیگران ندانم؟ برای اینکه ما از امُّ الرذائل یعنی خود شیفتگی و عجب، رهایی یابیم، باید به رایگان بخشی هستی توجه کنیم. یعنی به خود رجوع کنید و بگویید کدام ویژگی مثبت شماست که می توانید به پای خودتان بنویسید یعنی به خاطر زحمات خودتان کسب کرده اید؟ وقتی چنین کاری را انجام دهید ناگاه متوجه می‌شوید که همه ویژگی‌ها و توانایی ها، را خداوند به انسان داده که  فردوسی از آن همواره به نام دادار یاد می‌کند. و دلیل روشن برای اثبات این مطلب آن است که اگر هر یک از این توانایی را ما خودمان به خودمان می‌دادیم مسلماً به این حد کفایت نمی‌کردیم و چندین برابر آن را به خودمان می‌دادیم.  بنابراین هرآنچه به ما داده شده، رایگان بوده و دادار به ما عطا کرده است و چیزی از خود نداریم که بخواهیم به آن بنازیم و خودشیفته باشیم. جهان و هرچه در او هست از آن دادار هستی و خداوند یکتاست.@rasepardeh

الله‌اکبرِ نماز از بهرِ قربان است نفس را، تا کی باشد اکبر؟تا در تو تکبّر و هستی هست، گفتنِ الله‌اکبر لازم است، و قصدِ قربان لازم است.اکنون تا کی بت در بغل گیری به نماز آیی؟ الله‌اکبر می‌گویی، چون منافقان بت را در بغل محکم گرفته‌ای!مقالات شمستصحیح: دکتر محمدعلی موحد@rasepardeh

حەمە بەگ وتی: کابرایەکم لابوو ناوی قادرە سووری لەک بوو، ڕۆژێک باسی پیاوی نوێژ قایم و دیندار ئەکرا! قادرە سوورە وتی: ناشوکری نەبێ زەمان خراپ بووە کەس ترسی خوای نەماوە، خەڵکی بە تەنگ نوێژ و ڕۆژووەوە نین، ساڵێک لەگەڵ بیست سواری هەمەوەن چووین بۆ جەردەیی، لە قاتە قاتەکانی کەرکووک کاروانێکمان ڕووت کردەوە، سەرکردەمان مەخۆل هەمەوەن بوو - بە ڕەحمەت بێ - بە دەستی خۆی پێنج کەس لە کاروانەکەی کوشت! هەموو بار و شتوومەک و وڵاغەکانمان هێنا گەیشتینە شیوە سوور، بستێکی مابوو ڕۆژئاوا ببێ، هەزار ڕەحمەتی لێ بێ مەخۆل بانگی کرد: عەشرەت نوێژم نەکردووە. دابەزی بە پەلەپەل دەستنوێژی شت و نەیهێشت نوێژەکەی بچێ، نوێژی خۆی کرد! ئینجا ئێستا پیاوی وەها دیندار ماوە؟!@rasepardeh

📌در شرایط فساد در جامعه و مسئولیت انسان...✔️ خود انسان مسئول خویش است. باید وقتی فساد و ظلم در جوامع وجود دارد، انسان‌هایی برخیزند تا بساط فساد و ظلم را برچینند.خدای متعال آنان را هدایت می‌کند، به آنان برنامه نشان می‌دهد، راه را به آنان می‌گوید. بعد از آن، انتخاب با خود انسان‌ها است.▪️اگر اشخاص متعهد و مسئول موجود باشند و با صداقت و اخلاص برای اجرای برنامۀ الهی تلاش کنند، پیش می‌روند و جامعه را تغییر می‌دهند.اگر این تلاش را به خرج ندهند، بدبختی همچنان بر آن مسلط می‌ماند و همه در آن بدبختی مانند هم شریک می‌شوند.✔️ در شرایط فساد جامعه، اگر انسان‌های خوب وجود نداشته باشند و بر اساس اختیاری که انسان‌ها دارند، طرفداران خوبی با بدی مبارزه نکنند، طبیعتِ انحراف و رو به فساد رفتنِ جوامع بشری موجب می‌شود حیات به طور کلی فاسد گردد.▪️به طوری که، همۀ افرادی که مراکز خیرند و می‌توانند برای انسان ایجاد مسئولیت کنند و عواطف انسان را سالم سازند از بین می‌روند، به خاطر اینکه این گونه فساد سیطره نیابد و سعادت و آزادی را از بشر نگیرد، خدای متعال این نظام را برای انسان، یعنی موجود عاقل و مختار، قرار داده است که انسان‌های خوب با انسان‌های بد مقابله کنند و آنان را هدایت یا سرکوب نمایند.✍🏻 کاک احمد مفتی‌زاده📘 منبع: کتاب دین و انسان✔️ @ahmad_mofti_zadeh#نوشته #نوسراوه