برای کیمیاگر، آنکسی که در وهلهی اول نیاز به رستگاری دارد انسان نیست، بلکه آن الوهیتی است که در ما…
انتشار: 2026/06/29 06:55 UTC
برای کیمیاگر، آنکسی که در وهلهی اول نیاز به رستگاری دارد انسان نیست، بلکه آن الوهیتی است که در ماده گم شده و به خواب رفته است.او تنها به عنوان امری ثانوی امیدوار است که از طریق مادهی دگرگونشده، یعنی داروی جامع (اکسیر اعظم) یا همان «پزشکیِ فراگیر»، منفعتی عاید خودش شود؛ درست همانطور که این منفعت ممکن است شامل حال اجسام ناقص، فلزات پست یا «بیمار» و غیره نیز بشود.توجه کیمیاگر به سوی رستگاریِ خویش از طریق فیض الهی معطوف نیست، بلکه به آزادیِ خداوند از تاریکیِ ماده گره خورده است.کارل یونگ📍@ravantahlil | گروه آموزشی روان تحلیل 📚





