ایونت روان تحلیلحضوری و آنلاینرایگانجمعه۳۰ مرداد ماهساعت ۱۵:۳۰ تا ۱۷موضوع:یونگ و پیکاسوتحلیل روان ا…

سینما بیرون از سینماپخش و تحلیل روانشناختیفیلم: دعوت🟪 حضوریساعت شروع برنامه: ۱۷:۰۰جمعه / ۳۰ مردادخلاصه داستان : جو، یک معلم موسیقی جاز که از رویای موفقیت فاصله گرفته، پس از بازگشت به خانه متوجه می شود همسرش آنجلا دو همسایه جدید را برای شام دعوت کرده است شبی که...تسهیلگر:محمد مهدی کهربی🟢ثبت نام حضوری : هزینه/ یک میلیون تومان / شروع ساعت 17:00pay.ravantahlil.com/link/775776%D8%A2%D8%… . بالا تر از میرداماد. رو به رو ایستگاه مترو شریعتی . کوچه زرین . برج مینا . طبقه 3 . واحد 2تلفن تماس: 09121795739بهبودیان📍@ravantahlil  | گروه آموزشی روان تحلیل 📚

«رویا»یی که پس از نخستین جلسهٔ ما آمد، روش روان بود برای یکپارچه‌سازی انرژی آزادشده در کارِ تن و پیش‌برد رویاپردازی. «رویان (روان) اساساً غایت‌مند و جهت‌دار است» (یونگ، [نمادهای تحول، مجموعه آثار ۵]، بند ۹۰)، و رویا تصویری از انرژی روانی ارائه می‌دهد که هنوز ناخودآگاه است، اما به سوی خودآگاهی فشار می‌آورد. این رویا اغلب موقعیتی نو، پتانسیلی زیسته‌نشده را پیش می‌کشد و به سمتی اشاره می‌کند که انرژی روانیِ رویابین به آن سو تمایل دارد.~ماریان دانلی، تحلیلگر یونگی، رویاپردازی تن در درمان آسیب روانی رشدی: رویکردی درمانی مبتنی بر تن، ص. ۱۱۵

بزرگ‌ترین تفاوت میان موسیقی و کلمات مکتوب، تفاوت میان هوا و کاغذ است.هر گوش شنوایی می‌تواند موسیقی را هنگامی که در هوا جریان دارد بشنود. موسیقی در امواج کروی می‌گسترد و هر ساحلی را در بر می‌گیرد. اما این صفحه‌ای را که اکنون در دست دارید، هیچ‌کس دیگری در دست ندارد. میان من و شما، این کلمات طنابی کاغذی‌اند. ما کشش‌های کوچک آن را حس می‌کنیم. تو سخن گفتن مرا حس می‌کنی و من حس می‌کنم که تو مرا می‌خوانی و به من، و سپس به درون خودت گوش می‌سپاری. ما در کنار یکدیگر تنهاییم، منزوی. درست در همین لحظه، هیچ‌کس دیگری آنچه را من می‌نویسم نمی‌نویسد. هیچ‌کس جز تو این سطر، و همین واژه را نمی‌خواند. این رازهای خصوصی، ما دو نفر را در قایقی کوچک محصور کرده‌اند. تو و من. چشمان تو و چشمان من. من چشمانت را دوست دارم.— دابلیو. ای. متیو«زندگی موسیقایی»📍@ravantahlil  | گروه آموزشی روان تحلیل 📚

روان تحلیل pinned a photo

‍ افراد خودشیفته سادیست‌وار می‌کوشند کسانی را که مورد حسد آن‌ها هستند تحقیر کنند؛ درست همان‌گونه که تحقیرِ خودشان، بازتولیدِ دوران کودکی سرشار از نابسندگی، فقدان تکیه‌گاه درونی یا کمبود عزت‌نفس است. در چنین وضعیتی، شخصیت شکننده باقی می‌ماند و از یافتن ثبات درونی باز می‌ماند.«ملانی کلاین»، روان‌کاو بریتانیایی، حسادت را به عنوان جلوه‌ای از پرخاشگری انسانی (۲۰۰۲) مطرح کرد. او معتقد بود حسادت در اوایل زندگی شکل می‌گیرد و بر این اساس، احساسات و واکنش‌ها را به دو دسته‌ی «پستان خوب» و «پستان بد» تقسیم کرد. وی فرد حسود را به مثابه شخصیتی خشمگین تعریف کرد که تصاحب می‌کند، می‌رباید، تباه می‌سازد و ویران می‌نماید. این امر از دنیایی درونی نشأت می‌گیرد که مملو از بازنمایی‌های گسسته‌ی «خویشتن» و احساسات بی‌رحمانه‌ی شرم و تحقیری است که به‌جای عشق، از سوی مراقبان به فرد القا شده است. در این فرآیند، به «دیگری» تعرض می‌شود، همان‌گونه که پیش‌تر به فرد حسود تعرض شده یا نادیده انگاشته شده و حقوقش پایمال گشته است. «نیروهای لیبیدویی (یا روانی) با نیروهای مخرب درهم می‌آمیزند و به نظر می‌رسد نیروهای مخرب، ساحت لیبیدویی را نابود می‌کنند» (هینشلوود، ۲۰۲۳). در اینجا عشق و نفرت متمایز باقی نمی‌مانند. فرد در جمود و کرختیِ یک زیستِ نیمه‌جان یا نیمه‌مرده گرفتار می‌شود و در حالی که از فقدان دردناک پیوند رنج می‌برد، تواناییِ پذیرش، درونی‌سازی و تبلورِ قدرت (پوتنسی) خویش را انکار می‌کند.فرد حسود از تصویر خود در آینه‌ی شخصِ مورد حسد، احساس عذاب می‌کند؛ آینه‌ای که میان‌مایگی، محدودیت‌ها و کاستی‌هایش را به او یادآور می‌شود. حسودان از این آینه‌ای که در آن می‌نگرند، در رنج و هراس‌اند؛ آن‌ها از این نگریستن هیچ اطمینان‌خاطری کسب نمی‌کنند، بلکه تنها با محدودیت‌ها و نواقص روبرو می‌شوند. آن‌ها تاب تحمل این وضعیت را ندارند و سایه‌ی شومِ تباهی بر وجودشان مستولی می‌گردد.سوزان ای. شوارتز، روان‌کاو یونگی، کاوشی تحلیلی در عشق و خودشیفتگی: تراژدی انزوا و صمیمیت، فصل ۳.📍@ravantahlil  | گروه آموزشی روان تحلیل 📚