و آیا چیزی از ما باقی مانده که مرگ با خود ببرد؟-چارلز بوکوفسکی.

انسان، تنها موجوده روی کره‌ی زمینِ که از آیندش نگرانِ، تنها موجودیه که هیچ‌وقت نتونسته به آرامشِ مطلق برسه و همیشه سعی بر این داشته که بالاخره بتونه به اون آرامشی که می‌خواد برسه.نگاه شما از رسیدن به آرامشِ مطلق چیه؟!به آرامشِ مطلق رسیدن از نظرِ خیلی از انسان‌ها یعنی یه زندگیِ بدونِ دغدغه و نگرانی، ولی همیشه مشکلاتِ پشتِ سرِ هم جلوی انسان‌ها رو واسه رسیدن به آرامش گرفت، اون وقتی دید که نمیتونه با تمومِ این مشکلات مبارزه کنه از خودش شروع کرد، خودشو قوی‌و‌قوی تر کرد، خیلی از دغدغه‌های انسان روز‌‌ به روز نابود می‌شد و دغدغه‌های جدید اضافه می‌شد، به‌طور مثال پسری که ۵ سال پیش اگر نمره‌ای زیر ۱۹ میگرفت تا چند روز حالش بد بود و اون آرامش رو نداشت ولی حالا دیگه واسش مهم نیست که نمرش چند شده باشه، انسان در طول زندگیش لحظات وحشتناکی رو تجربه میکنه و توی اون لحظه با خودش میگه دیگه مشکلی از این بدتر نیست و قرار نیست دیگه اتفاقی بدتر از این واسم بیوفته، ولی میوفته، دغدغه‌های قبلی جاشونو به دغدغه‌های جدید میدن و انسان تا زمانی جلو میره که دیگه به مرگ راضی میشه، اون موقعس که دیگه دغدغه‌ی جدیدی نمیتونه داشته باشه، انسان زمانی به آرامشِ کامل میرسه که هیچ وابستگی‌ای به این دنیا نداشته باشه و حتی اگه توی لحظه‌ی مرگش باشه، کوچیک‌ترین دلهره‌ای ته دلش نباشه...

و گذشت شب‌هایی که همه دور هم جمع می‌شدیم و تا صبح تو خونت بازی می‌کردیم.روحت شاد مادرجونم :)🖤

ما از آنان که از خودکشی باز میداشتیمشان، روی‌پل تر بودیم.

و خداوند روح می‌دهد به جسمی که دیگر بیدار نمی‌شود 🖤

یکی از چیزهایی که با بالارفتن سنت متوجه میشی اینه که: هرچیزی توی زندگی نیاز به واکنش و پاسخ دادن ندارهاونی که باید بفهمه میفهمه و اونی که قراره نفهمه نمیفهمه.