✅ مجله بین المللی پژوهش ملل4⃣ مقاله 4. دوره یازدهم، شماره 121، فروردین 1405🍀 پذیرش مبنای مسئولیت مد…
انتشار: 2026/07/25 09:24 UTCدریافت: 2026/08/11 09:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/11 09:25 UTC
✅ مجله بین المللی پژوهش ملل4⃣ مقاله 4. دوره یازدهم، شماره 121، فروردین 1405🍀 پذیرش مبنای مسئولیت مدنی محض در خسارات ناشی از اعمال هوش مصنوعی در نظام حقوقی ایران📅 دریافت: 29 آذر 1404 | انتشار: 30 فروردین 1405✍️ محمدحامد وحیدی (کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، ایران)چکیدهاین مقاله با هدف تبیین مبانی مسئولیت مدنی مرتبط و انطباق مبانی با حوزه فناوری هوش مصنوعی قصد در شناسایی مسئول و مبنای جبران خسارت ناشی از اعمال این فناوری نوین دارد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که در شناسایی مسئولیت مدنی هوش مصنوعی باید به ابزار بودن و یا مختار بودن این فناوری، شخصیت مستقل (اعم از حقیقی یا حقوقی) داشتن و یا نماینده بودن پرداخته شود چراکه در تعیین نسبت دادن زیان به سازنده یا مالک به عنوان دارنده و کاربر به عنوان متصرف و نیز شناسایی مبنای مسئولیت مدنی، بسیار حائز اهمیت است. حقوقدانان نیز کوشش می کنند با مقایسه افعال ناشی از هوش مصنوعی با افعال اشیاء و حیوانات و یا بررسی اعطای شخصیت حقیقی و یا حقوقی نظام حاکم بر خسارت های ناشی از اعمال هوش مصنوعی را دریابند. اغلب قوانین ما در حوزه های مختلف دارای مدل (این زمان – آن قانون) است که بایستی با تحقیق و جستجو در مبانی نظری و نمونه های عملی موجود و بهره گیری از آنها به مدل (این زمان-این قانون) برسیم. در این مقاله به روش تحلیلی - توصیفی به این نتیجه رسیده ایم که در شناسایی مسئولیت مدنی خسارات ناشی از هوش مصنوعی و جبران خسارت ناشی از آن مبنای مسئولیت مدنی محض، ارجح و قابل پذیرش است و می تواند مبنای مطلوب در راستای سیاست وضع قوانین در این حوزه باشد.کلیدواژه ها: مسئولیت مدنی، هوش مصنوعی، ضررو زیان، جبران خساراتrnmagz.com/article/946/%D9%BE%D8%B0%DB%8C…
