💢 حاجتی ڪه پایان بخش سفر عمر می شود...✅ مطر بن عکامس رَضِیَ اللّهُ عَنْه می فرماید ڪه رسول الله ﷺ ف…
انتشار: 2026/06/23 03:36 UTC
💢 حاجتی ڪه پایان بخش سفر عمر می شود...✅ مطر بن عکامس رَضِیَ اللّهُ عَنْه می فرماید ڪه رسول الله ﷺ فرمودنــد: هرگاه خداوند بخواهد ڪه جان بنده ای را در سرزمینی بگیرد برای او در آن جا حاجتی پدید می آورد.📚 منابــع :✍ ترمذی ۲۱۴۶✍ مسند احمد ۲۱۴۷۷✍ الثقات ابن حبان ج ۳ ص ۳۹۱✍ مسند الشهاب القضاعی ۱۳۹۶✍ معجم الاوسط الطبرانی ۲۶۱۷✍ معرفة الصحابة أبُو نَعِیم ۶۳۰۰✍ معجم الڪبیر الطبرانی ۸۰۷ ــ ۸۰۸✍ التاریخ الڪبیر البخاری ج ۷ ص ۴۰۰✍ مستدرک الصحیحین حاکم ۱۳۲ ــ ۱۳۳✍ حِلیَة الأولِیاء وَ طَبَقَاتُ الأصفِیَاء للإمَام أبُو نَعِیم الإصفَهانی الشَّافِعی ج ۴ ص ۳۴۶☑️ هر زمان خداوند پایان عمر بنده ای را در سرزمینی خاص رقم زده باشد، بهانه ای همچون یک حاجت یا نیاز در دل او می اندازد تا به همان سرزمین کوچ کند و اجلش در آنجا فرا رسد. پس حاجتها و سفرهای ما همه در چارچوب تقدیر الهی جریان دارند و بس.■ این حدیث شریف نشان می دهد:۱. خدا وقتی می خواهد کسی در جای خاصی از دنیا برود، کاری می کند ڪه دلش یک حاجتی پیدا کند و به آن سمت برود.۲. این حاجت، فقط یک بهانه است تا سرنوشتِ حتمیِ مرگ، بدون اجبار و با اختیار خودِ انسان انجام شود.۳. گاهی یک کار خیلی ساده مثل خرید یا دیدارِ فامیل، می شود آخرین کاری ڪه در این دنیا انجام می دهیم.۴. چه در وطن خودمان بمیریم و چه در غربت، هر دو طبق نقشهٔ خداست؛ ولی ظاهراً خودمان انتخاب کرده ایم.۵. انسان در انتخابِ رفتن یا نرفتن مختار است، ولی نتیجه اش همان چیزی می شود ڪه از قبل برایش نوشته شده بود.۶. پس هیچ سفری را ساده نگیریم؛ چون ممکن است همان سفر، پایان عمرمان باشد.۷. موقع بیرون رفتن از خانه یا سفر، دعا و ذکر را فراموش نکنیم تا با یاد خدا برویم.۸. اگر بخاطر کمک به دیگران به جایی می رویم، بدانیم شاید آن سفر، وسیلهٔ مرگمان شود و این خودش رحمت خداست.۹. این حدیث دقیقاً همان معنای آیهٔ قرآن است ڪه می فرماید: هر جا باشید مرگ به سراغتان میآید (✍ نساء ۷۸).۱۰. همهٔ رفت و آمدهای ما زیر نظر خداست؛ پس نه از سفر بترسیم و نه از حاجت، بلکه همه را مقدمه ای برای رسیدن به خدا ببینیم.● بعبارتی خداوند نه تنها زمان و مکان مرگ را می داند، بلکه با ظرافت تمام، آنچنان سازوکار روانی و محیطی را برای بنده فراهم می کند ڪه خودِ بنده، مشتاقانه و با ارادهی خویش، به سمت آن مکان روانه شود. این یعنی همهی سفرهای ما، چه کوتاه و چه بلند، ذرهای از تقدیر الهی جدا نیستند و آدمی اگر به این حقیقت ایمان آورد، نه از سفر می هراسد و نه از حاجت و نیاز، بلکه همه را مقدمهای برای دیدار پروردگار می بیند.t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA