داستان آموزنده 𑁍یکی از علمای بزرگوار، این ماجرای مستند را اینطور تعریف میکند:همانطور که خطیب بغدا…
انتشار: 2026/07/26 08:45 UTC
داستان آموزنده 𑁍یکی از علمای بزرگوار، این ماجرای مستند را اینطور تعریف میکند:همانطور که خطیب بغدادی، ابن البناء و دیگران نقل کردهاند، ابوزرعه رازی، عبیدالله بن عبدالکریم رحمهالله، پایان بسیار نیکویی داشت.او از آن امامانی است که وقتی زندگیاش را میخوانی، بیاختیار دوستش داری؛ مردی باوقار، بردبار و شبیه به امام احمد رحمهالله.نقل کردهاند که محمد بن مسلم بن واره و ابوحاتم رازی وقتی ابوزرعه در آخرین لحظات عمرش بود، بر بالینش حاضر شدند.محمد بن مسلم به ابوحاتم گفت:«بیا شهادتین را به او تلقین کنیم.»ابوحاتم گفت:«از خدا شرم دارم که ابوزرعه را تلقین کنم.»یعنی او مردی بود که تمام زندگیاش را وقف یاری این دین و سنت پیامبر ﷺ کرد؛ در بیابانها سفر میکرد، شب و روز در حرکت بود، روی خاک میخوابید و آسمان را روانداز خود میکرد؛ چقدر در راه دانش، گرسنگی، تشنگی و سختی کشید؟! این مرد تمام عمرش را پای این دین گذاشت، برای همین خجالت میکشم به او تلقین کنم.بعد گفت:«راه دیگری هست. بیایید حدیثِ "هر کس آخرین سخنش «لا إله إلا الله» باشد، وارد بهشت میشود" را با سندش بخوانیم؛ شاید خودش ادامهٔ حدیث را بگوید و در آخر، "لا إله إلا الله" را بر زبان بیاورد.»این کار را هم برای ادای حقِ همراهی و برادری با او انجام میدادند؛ چون کسی که سالها همراه تو در طلب علم بوده، حق بزرگی بر گردنت دارد و دوست داری بر توحید از دنیا برود.پس کنار او نشستند.محمد بن مسلم گفت:«فلانی از فلانی، از فلانی...»اما ادامهٔ حدیث را از یاد برد.ابوحاتم هم شروع کرد:«فلانی از فلانی...»او هم نتوانست ادامه بدهد.ابوزرعه با اشاره گفت:«مرا بنشانید.»اهل حدیث این را از ادب میدانستند که در حال دراز کشیدن حدیث نقل نکنند. هرچه از سنت یاد میگرفتند، خودشان هم به آن عمل میکردند.وقتی او را نشاندند، گفت:«فلانی از فلانی، از فلانی...»و سند حدیث را کامل از حفظ خواند تا به معاذ بن جبل رضیاللهعنه رسید که پیامبر ﷺ فرمود:«هر کس آخرین سخنش "لا إله إلا الله" باشد...»و وقتی به «لا إله إلا الله» رسید، روحش از بدنش جدا شد.این داستان با سند صحیح نقل شده است.خداوند ابوزرعه را رحمت کند.خداوند هرگز تلاش کسی را که عمرش را در راه دین او صرف کرده، ضایع نمیکند.آیا فکر میکنید گفتن «لا إله إلا الله» هنگام مرگ آسان است؟در آن لحظه، گفتن این کلمه از کوه هم سنگینتر است. به بعضی میگویند: «بگو لا إله إلا الله»، اما نمیتوانند بگویند؛ چون در زندگیشان خود را بر بندگی خدا عادت ندادهاند و به این کلمه عمل نکردهاند. پس چگونه در آخرین لحظه آن را بر زبان بیاورند؟ای برادران!هر کاری که انسان زیاد انجام بدهد، کمکم برایش آسان میشود.مثلاً یک کارگر ساختمان هر روز آجر را روی دوشش میگذارد و تا طبقههای بالا میبرد. شاید تو از او قویتر باشی، اما اگر همان آجر را برداری و چند طبقه بالا بروی، شاید نتوانی. او هم از روز اول این توان را نداشت؛ سالها کار کرده تا به آن عادت کرده است.همینطور «لا إله إلا الله».اگر انسان در تمام زندگیاش به آن عمل کند و در همهٔ کارهایش فرمان خدا را مقدم بدارد، این حقیقت در دلش ریشه میگیرد و گفتنش هنگام مرگ هم برایش آسان میشود.اما اگر در زندگی آن را کنار بگذارد و فقط هنگام مرگ بخواهد بر زبانش جاری کند، چگونه موفق خواهد شد؟خداوند فرموده است:﴿إِنَّ اللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ﴾ [یونس: ۸۱].ابوزرعه رحمهالله، همانطور که در روایت آمده، در حالی جان داد که آخرین سخنش، هنگام نقل حدیث پیامبر ﷺ، این بود:«t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA
پستهای تلگرام — 💖روناهی دین💖
💢 قدرت دعای صالحان در تسخیر طبیعت..✅ تابعی جلیل القدر عقبه بن نافع الفهری القرشی رَضِیَ اللّهُ عَنْه ڪه دعایش درگاه خداوند اجابت می شد، وقتی خواست شهر قیروان (شهری در کشور تونس) را بنا کند (در سال ۵۱ هجری)، دید آن سرزمین پُر از مارها، درندگان و جانوران گزنده است و امکان زندگی در آن سرزمین وجود ندارد. پس به آن جانوران دستور داد ڪه بیرون روند، و آنها با بچه هایشان از آنجا خارج شدند، سپس مسلمانان در آن مکان استقرار یافتند. بدینگونه، به برکت دعای او، آن سرزمین ناامن برای مسلمانان آماده سکونت گشت.📚 منبــع :سِيَرُ أعلام النُّبلاء امام ذهبی شافعی☑️ اگر دعای صالحان چنین قدرتی در تسخیر طبیعت دارد، پس مخالفت با آنان و نادیده گرفتن کراماتشان، نوعی محرومیت از برکات الهی و ایستادن در برابر سنتهای خداوند است.قیروان امروز به عنوان یکی از شهرهای تاریخی اسلام می درخشد، در حالی ڪه بنای آن با یک کرامت الهی آغاز شد؛ این یعنی آبادانی حقیقی، بدون پشتوانه معنوی ممکن نیست. این واقعه نشان می دهد ڪه خداوند عالم هستی را در اختیار بندگان خاص خود قرار داده و اطاعت حیوانات از عقبه رَضِیَ اللّهُ عَنْه، تجلیای از تسخیر طبیعت به اذن پروردگار است؛ نه با ابزار مادی، ڪه با خلوص نیایش.از این رو، تکریم اولیای الهی و ارج نهادن به مقام آنان، نه تنها یک وظیفهٔ شرعی، بلکه راهی برای گشایش درهای رحمت و عنایت خداوند بسوی جامعهٔ بشری است. چه بسیار مشکلاتی ڪه با توسل به اولیاء الله آنان حل شده و چه بسیار برکاتی ڪه بواسطهٔ احترام به آنان نازل گردیده است.غفلت از این سرمایهٔ عظیم معنوی، جامعه را به سمت خشکی و بی برکتی سوق می دهد و انسان را از آن نیروی غیبی ڪه می تواند کوهها را جا به جا کند، محروم می سازد. براستی ڪه اگر امروز نیز مسلمانان به این حقیقت ایمان آورند و دعای صالحان را پشتوانهٔ خود قرار دهند، بسیاری از گرههای فروبستهٔ حیات مادی و معنویشان گشوده خواهد شد.به مفیدترین کانال بپیوندید 👇👇t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA
💢 مقداد بن اسود رَضِیَ اللّهُ عَنْه و حُب جهاد....✅ صحابه جلیل القدر مقداد بن اسود رَضِیَ اللّهُ عَنْه در زمان خلافت امیرالمومنین عثمان بن عفان رَضِیَ اللّهُ عَنْه سنش از هفتاد سال گذشته بود، اما هر روز در تابوت و صندوقی در یڪی از بازارهای شهر حُمص سوریه می نشست در حالی ڪه شمشیرش را در خانه و در اتاقش نگه داشته بود.روزی مردی از او پرسید: ای صحابه رسول الله ﷺ اینجا چه می ڪنید؟ مقداد رَضِیَ اللّهُ عَنْه فرمود: منتظرم تا ڪه هر لحظه دسته ای مجاهدین به سوی مرزها رفتند، جا نمانم و به آنها ملحق شوم.مقداد بن اسود رَضِیَ اللّهُ عَنْه ڪسی است ڪه مزه جهاد را همراه با خود رسول الله ﷺ چشیده بود، یڪی از پهلوانان و دلاوران و شجاعان صدر اسلام است ڪه در تمامی غزوات رسول الله ﷺ نیز حضور داشت.آن مرد به او گفت: ای بزرگوار بلند شو و به خانه ات برگرد، به خدا قسم ڪه تو پیش خداوند معذوری، چرا ڪه تمام عمرت را به جهاد و نبرد در راه خدا گذرانده ای تا ڪه به این سن رسیده ای، مقداد آه بلندی ڪشید و گفت: فرزندم آیا سخن خداوند متعال را نشنیده ای ڪه می فرماید:✨انفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا✨"ای مؤمنان؛ هرگاه منادی جهاد شما را به جهاد ندا در داد فوراً بسوی جهاد حرڪت ڪنید، سبڪ بار یا سنگین بار [جوان یا پیر، مجرّد یا متأهّل، ڪم عائله یا پرعائله، غنی یا فقیر، فارغ البال یا گرفتار، مسلّح به اسلحه سبڪ یا سنگین، پیاده یا سواره و ... در هر صورت و در هر حال]". ✍ توبه 41مقداد بن اسود رَضِیَ اللّهُ عَنْه هفتاد و سه سال زندگی ڪرد و تمامی این هفتاد و سه سال را در جهاد در راه خدا به سر برد.📚 منابــع :✍ صِفَةٌ الصَّفْوَة ابن جوزی حنبلی✍ اسد الغابة فی معرفة الصحابه ابن الاثیر جزری شافعیt.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA
💢 تلنگر....🔻هدهد سبب اسلام آوردن ملتی شد.🔻مورچهای، مسیر ارتشی را تغییر داد.🔻نهنگی، یڪ پیامبر را نجات داد.🔻فیلی، از تخریب ڪعبه سر باز زد .🔻ڪلاغی به انسانها، دفن ڪردن را آموخت .✍ با این وجود، بسیاری از مردم 👇👇✨إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ ۖ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا✨"آنها همچون چهارپایانی بیش نیستند، بلڪه اینان گمراه ترند". ✍ فرقان 44t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA
💢 بیماری، بیدار کننده خواب غفلت....✅ خطیب بغدادی رَحِمهُ اللّٰهُ تَعَالَى به نقل از حسین بن فَهْم رَحِمهُ اللّٰهُ تَعَالَى روایت کرده ڪه گفت: محمد بن سلام جُمَحی رَحِمهُ اللّٰهُ تَعَالَى سال ۲۲۲ هجری وارد شهر ما شد. سخت بیمار گشت و آنقدر حالش بد شد ڪه هیچکس از عیادتش جا نماند. بزرگان و اشراف هم بهترین پزشکانِ خودشان را برای معالجه اش فرستادند.ابن ماسویه، آن پزشک نامدار، هم یکی از کسانی بود ڪه به بالینش رفت. وقتی نبضش را گرفت و خوب معاینه اش کرد، رو به او گفت: من در بدنت آنقدر مرض نمی بینم ڪه ناله و بیتابی می بینم.محمد بن سلام رَحِمهُ اللّٰهُ تَعَالَى جواب داد: به خدا این نالیدن ها برای دنیا دوستی نیست، تازه هشتاد و دو سال از عمرم گذشته! ولی آدمی در خوابِ غفلت به سر می برد تا اینکه مرض می آید و بیدارش می کند. اگر می دانستم ڪه یک بار در عرفات می ایستم، یک بار دیگر مزار پیامبر ﷺ را زیارت می کنم، و باقی کارهایی را ڪه توی دلم مانده به پایان می رسم، حتماً می دیدم ڪه این رنجِ بیماری، در برابرِ آنها هیچ است و به راحتی تحملش می کنم.ابن ماسویه گفت: پس بیتابی نکن و نترس! من در رگهایت آنقدر حرارتِ غریزی و نیرویِ سرشاری می بینم ڪه اگر خدا عارضهٔ ناگهانی پیش نیاورد، به ده سالِ دیگر هم میرسی.حسین بن فَهْم رَحِمهُ اللّٰهُ تَعَالَى می فرماید: حرفِ ابن ماسویه عینِ تقدیر از آب درآمد. محمد بن سلام رَحِمهُ اللّٰهُ تَعَالَى دقیقاً ده سالِ دیگر زنده ماند و سرانجام سال ۲۳۲ هجری از دنیا رفت.📚 منبــع :تاريخ بغداد الامام الخطیب البغدادی ج ۳ ص ۲۷۹☑️ بیماری، فراتر از یک عارضهٔ جسمانی، پیامی است برای بازبینیِ مسیر زندگی. تا وقتی تندرستی هست، انسان در روزمرگی و وعده های «فردا» غرق می شود و کارهای نِهفته را به آینده می سپارد؛ اما همین ڪه تب و دردی به سراغش می آید، ناگهان همهٔ آن آرزوهای بر باد رفته و حسرتِ لحظه های نزیسته، چون سیلابی خروشان از برابر چشمانش می گذرد و او را با پرسشی تلخ رو به رو می کند: چرا وقتی توان داشتم، این کارها را نکردم؟.بیماری، نه عذابی بی حکمت، ڪه هشداری مهربانانه برای متوقف کردنِ دویدنِ بی هدف است. گاه یک تبِ ساده، آدمی را از گردابِ غفلت بیرون می کشد تا ببیند چه چیزهایی را به ناحق از دست داده و چه ارزشهایی را فدایِ امورِ بی اهمیت کرده است.اما نکتهٔ ظریف اینجاست ڪه این بیداری، اگر تنها به بسترِ بیماری محدود شود، باز هم دیر هنگام است؛ چرا ڪه زمان، حتی در تب و لرز هم نمی ایستد و بسیاری از فرصتها، دیگر بازگشت پذیر نیستند.از آنجا ڪه تجربهٔ بیماری برای همهٔ ما ممکن است پیش آید، چه بهتر ڪه بی آن ڪه منتظرِ توقفِ اجباری باشیم، از همین امروز و با سلامتِ کامل، نگاهی به اولویت های زندگی بیندازیم. عبرتِ پیرمردِ هشتاد و دو سالهٔ این روایت، نه فقط در پشیمانیِ او، ڪه در این حقیقت نهفته است ڪه می توان پیش از آن ڪه درد به سراغمان آید، غفلت را کنار زد و قدرِ هر دم را دانست. بیماری، فقط یک تلنگر است؛ اما زندگیِ هوشیارانه، بهترین درمان برای حسرتهای آینده خواهد بود.t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA
✅شعر بسیار زیبایکوردی توسط کودک ههولیری ( پایتخت اقلیم کوردستان) تقدیم به ساحت مقدس حضرت رسول اکرم ﷺ❤️در مدح حضرت رسول الله ﷺ🌐 به کانال ما بپیوندید 👇👇👇@meaallahhttps://t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA
💢 تنها نعمتی ڪه روز قیامت از آن سؤال می کنند، وجود مبارک رسول الله ﷺ است...✅ از جابر جعفی رَحِمهُ اللّٰهُ تَعَالَى روایت است ڪه گفت روزی به نزد امام محمد باقر رَضِیَ اللّهُ عَنه رفتم و ایشان از من پرسیدند ڪه مفسران درباره آیه ✨ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ✨ "در آن روز حتماً از نعمتهای دنیا بازخواست خواهید شد". (✍ تکاثر ۸) چه می گویند؟.عرض کردم می گویند منظور سایه و آب سرد است. امام باقر رَضِیَ اللّهُ عَنه فرمود: آیا اگر کسی وارد خانه ات شود و در زیر سایه ای او را بنشانی و آبی خنک را هم به او بنوشانی بر او منت می گذاری؟ عرض کردم خیر. امام باقر رَضِیَ اللّهُ عَنه فرمود: پس خداوند متعال بخشنده تر از آن است ڪه خوراکی را به بنده اش بدهد یا آبی را به او بنوشاند سپس بر او منت بگذارد.جابر جعفی رَحِمهُ اللّٰهُ تَعَالَى می فرماید ڪه عرض کردم پس تفسیر این آیه چیست؟. امام باقر رَضِیَ اللّهُ عَنهُ فرمود: نعمتی ڪه درباره آن بازخواست می شوید رسول الله ﷺ است، همان پیامبری ڪه خداوند به وسیله فرستادن او بر جهانیان منت نهاد و از گمراهی و ضلالت دورشان کرد، مگر نشنیده ای ڪه خداوند متعال می فرماید:✨لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ✨"براستی ڪه خداوند بر مؤمنان منّت نهاد، هنگامی ڪه در میان آنان پیامبری از خودشان بر انگیخت، ڪه آیات او (= قرآن) را بر آنها می خواند و پاکیزه شان می دارد و به آنان کتاب (= قرآن) و حکمت (= سنت) می آموزد، و اگر چه پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند". ✍ آل عمران ۱۶۴📚 منبــع :تفسیر الکبیر امام فخر رازی☑️ تنها نعمتی ڪه در قیامت از آن باز خواست می شوید، آب سرد و سایه نیست، بلکه وجود مقدس رسول الله ﷺ است. همان نعمتی ڪه خداوند به برکت آن بر مؤمنان منت نهاد و آنان را از گمراهی نجات داد، نه چیزهای دنیایی مانند خوراک و نوشیدنی ڪه خداوند بخشنده تر از آن است ڪه بابت آنها منت بگذارد.t.me/joinchat/AAAAAEp4SRAI1ZOteve8EA