📣 این همه ترس از جاسوسی و نفوذ در کنار بیاعتمادی عمومی، حاکمیت را فلج میکند👈 نگاهی به هشدارهای سع…
انتشار: 2026/08/01 13:59 UTCدریافت: 2026/08/02 11:32 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/02 11:32 UTC
📣 این همه ترس از جاسوسی و نفوذ در کنار بیاعتمادی عمومی، حاکمیت را فلج میکند👈 نگاهی به هشدارهای سعید حجاریان درباره نفوذ در جمهوری اسلامی▪️سعید حجاریان، از نظریهپردازان جریان اصلاحات، در یادداشتی با تیتر «روایت نفوذ» پر وبسایت «مشق نو» هشدار داد گسترش «جاسوسهراسی» در فضای سیاسی ایران، در کنار کاهش اعتماد عمومی، میتواند به فلج شدن تصمیمگیری، گسترش حذفهای سیاسی و تضعیف کارآمدی حکومت منجر شود.1️⃣ نفوذ انسانی| حجاریان با تایید وجود نفوذ، تاکید دارد نباید آن را تنها به فناوری نسبت داد و در بسیاری از عملیات خرابکاری و ترور، عامل انسانی نقشی تعیینکننده دارد و فقر، بحران اقتصادی و نارضایتی اجتماعی، احتمال همکاری افراد با سرویسهای اطلاعاتی را افزایش میدهد.2️⃣ اعتماد عمومی هم نداریم| سعید حجاریان، با اشاره به تجربه سالهای نخست پس از انقلاب ۱۳۵۷ مینویسد «فروپاشی ساختارهای اطلاعاتی کشور با اعتماد عمومی و مشارکت گسترده شهروندان تا حدی جبران شد»؛ وضعیتی که به اعتقاد او «دیگر در جمهوری اسلامی امروز وجود ندارد» و کاهش اعتماد عمومی باعث شده حکومت از یکی از مهمترین ابزارهای مقابله با نفوذ محروم شود.3️⃣ خطرات گفتمان نفوذ برای جمهوری اسلامی|این چهره اصلاحطلب همچنین نسبت به پیامدهای سیاسی برجسته شدن گفتمان «نفوذ» هشدار میدهد و معتقد است زمانی که این مفهوم از حوزه کارشناسی وارد عرصه عمومی و سیاسی میشود، حکومت به سمت احتیاط افراطی و کاهش توان تصمیمگیری حرکت میکند و ساختار حکمرانی در چرخهای از «جاسوسپنداری، گزینشگری و ناکارآمدی» گرفتار خواهد شد.4️⃣نفوذ چه میکند؟| او نوشته در دنیای امروز نمیتوان هر جریان سیاسی یا فکری را بهعنوان «شبکه نفوذ» معرفی کرد. به گفته او، الگوی فعالیت سرویسهای اطلاعاتی مدرن عمدتاً بر پایه عوامل منفرد و ارتباطهای محدود شکل گرفته و نه شبکههای گسترده و سازمانیافته.▫️ حجاریان هشدار میدهد که هدف نهایی نفوذ تنها جمعآوری اطلاعات یا جاسوسی نیست و میتواند «ایجاد بیاعتمادی، تشدید تصفیههای سیاسی، فلج کردن روند تصمیمگیری و در نهایت شکلگیری «دولتی درمانده» باشد که توان پاسخگویی به بحرانها را از دست میدهد.»5️⃣ راه حل چیست؟ |او راه برونرفت از این وضعیت را احیای اعتماد عمومی، تقویت رابطه «دولت ـ ملت»، افزایش مشارکت سیاسی، تقویت رسانههای آزاد و ایجاد تعادل میان ملاحظات امنیتی و کارآمدی حکمرانی میداند و تاکید میکند اتکا به گزارشهای امنیتی و رسانههای کنترلشده، به جای شنیدن مستقیم صدای جامعه، میتواند حکومت را به تصمیمگیریهای نادرست و تشدید بحران بیاعتمادی سوق دهد.@roozArooz_media
