#امام_رضا یک بار دیگر در دلم اعجاز کردیفصل نویی از عشق را آغاز کردیروح مرا آماده ی پرواز کردی؛تا اینکه درب خانه ات را باز کردیباب الکرم، باب العطا، مولای خوبم!آقا اجازه هست این در را بکوبم؟!خود شاهدی در این دو ماهه با دل زاربا گنبدت از دور بودم گرم ديدارکوه مصیبت ها به دل می گشت آوارتا زائرت را پشت در دیدیم هر بارمشهد بقیع کشور ایران شده بودقلب کبوترهای تو ویران شده بودماندیم پشت درب های بسته با اشکشب مونس ما اشک بود و روزها اشکشد روشنایی بخش چشم تار ما اشکآرامش قلب پر از خون گدا اشکپشت در بیت الکرم ماندن، عذاب استدو ماه دور از این حرم ماندن، عذاب استمن هر چه دارم از عطای توست آقاره توشه ام جود و سخای توست آقابالاترین نعمت ولای توست آقادرمان هر دردی دوای توست آقاخوشحالم از اینکه در این خانه وا شداین سرزمین لبریز از لطف رضا شد با کوله بار درد، هر باری رسیدیمجز لطف بی اندازه ات چیزی ندیدیمتنها نه اینکه از کراماتت شنیدیمما معجزات نابی از چشم تو دیدیمتا پنجره فولاد باشد غم نداریمجز تو طبیبی در همه عالم نداریمهر کس دخیل تو شده حاجت گرفتههر کس شده خاک درت قیمت گرفتههر کس شده خار شما عزّت گرفتههر کس که دل داده به تو، جنّت گرفتهما هر چه داریم از عنایات تو داریمما مستمندان جز تو سلطانی نداریمای هشتمین خورشیدِ عرش کبریاییتو مثل جدّ خود غریب الغرباییزنده نگهدار غم کرب و بلاییگریه کن شاه شهید سرجداییهر روز یاد ناله ی "یابن الشبیبم"هر دم به یاد روضه ی "شیب الخضیبم"علی بیرقدار@rozeh_1
#وداع_محرم_و_صفربوی جدایی می رسد از گریه هایمبر درد هجرانت حسین جان مبتلایمدر این دو ماهی که عزادار تو بودمآیا قبولم کرده ای ای مقتدایم ؟با این گناهان بزرگ و بی شمارملایق نبودم تا کنی آقا صدایمامّا ز لطف و مرحمت دستم گرفتیاز مجلس روضه نکردی تو جدایمرزق حلالم گریه بر داغ تو بودهآن گریه هایی که بُوَد آب بقایمیادش به خیر در اوّلین روز مُحرّمسوز دل و اشک و نوا کردی عطایمیادش به خیر هنگام هیئت بین گریهحس می نمودم زائر عرش خدایمیادش به خیر با هر سلام و عرض حاجترنگ حسینی می گرفت حال و هوایموقتی به تن کردم لباس مشکیم راگفتم دگر وقف شهید نینوایمپیراهن احرام حج کربلا راحالا چگونه از تنم بیرون نمایم ؟دل کندن از روضه برای من چه سخت استمشکل بُوَد دوری ز هیئت ها برایمهرساله مُزد نوکریم را حسین جانمی گیرم از دست علی موسی الرّضایمآقا به حقّ مادر پهلو شکستهامضا نما امشب برات کربلایممحمد فردوسی@rozeh_1
#وداع_محرم_و_صفرماه صفر تمام شد اما عزا بپاستاین هفته هفته ی غم اولاد مصطفاستجایِ غدیر را سخن دشمنان گرفتاین بدعتی که شد خودش آغاز ماجراستراه سخیفِ اهل سقیفه شروع شدپایانِ کار، خانه نشینیِ مرتضاستبا مهرِ حیدر است که عالم بنا شدهدنیای بی ولای علی پوچ و بی بهاستبیعت نکرد بیتِ علی با خلیفه ایراه غدیر و راه سقیفه ز هم جداستدشمن سه بار حمله بر این خانه کرده استبیتی که داغدار غم ختم الانبیاستیا صاحب الزمان نظری کن به پشت دراین مادر شماست که در بین شعله هاستمحسن به پشت در به چه جرمی شهید شد؟!قلب امام عصر بر این غصه مبتلاستای وای از غلاف... مرا می کشد همین......ردی که روی بازوی ریحانه ی خداستکوچه مقدّم است به گودال قتلگاهزیرا مدینه نقطه ی آغاز کربلا استمحمدجواد شیرازی@rozeh_1
#وداع_محرم_و_صفردو ماه زندگی ام خرج روضه های تو بودسلامِ روز و شبم سمت کربلای تو بوددلیل سجده ی ما تربت تو بود فقطدلیل گریه ی ما مجلس عزای تو بودنگاه کن به دلی که تپیده با غم تودلی که در همه حالات مبتلای تو بودشبی برای گدایان خود دعا کردیخدا هر آنچه به ما داد از دعای تو بودنوشته اند که جبریل هم دلش می خواستبه جای این همه منصب فقط گدای تو بودتویی که نور خداوند در تو جلوه نمودتویی همان که خداوند خونبهای تو بودچگونه سمت خداوند پر زدی که زمینسه روز بعد تو دنبال رد پای تو بودمیان گودیِ گودال سجده می کردی زمین کرب و بلا محو ربنای تو بوداحسان نرگسی@rozeh_1
#وداع_محرم_و_صفرامید ترک گنه، فرصت صعود گذشتمجال عرض ارادت به آن وجود گذشتبهار روضه ی غم بود و اشک بود عزابهار رفت و عزا رفت و هر چه بود گذشتدو ماه مستی ما طی شد و ندیدیمتچقدر جمعه دمید و ولی چه سود گذشتدو ماه هر شبه مهمان روضه ات بودیمچه سفره ای، چه طعامی ولی چه زود گذشتحدیث غربت اربابمان که می آمدهجوم سنگ به پیشانی اش فرود، گذشتحکایت قمر هاشمی امید حرمکه می زدند به فرق سرش عمود، گذشتو داستان غم انگیز شام و زخم زبانبه سمت قافله در موقع ورود، گذشتعروج دخترکی گوشه ی خرابه ی دردحدیث سیلی و آن صورت کبود گذشتبرات کرب و بلامان چه شد اباصالح؟مگو که مجلسمان بی ریا نیود و گذشتعباس احمدی@rozeh_1
#وداع_محرم_و_صفربوي فراق مي دهد اين گريه هاي من ماتم گرفته شال سياه عزاي من شرمنده ام كه از غم زينب نمرده ام آقا ببخش، درگذر از اين خطاي من با زعفران شهر خراسان نمي شود!؟ رنگي دهي امام زمان برحناي من از بس كه پاي طشت طلا گريه كرده ام چيزي نمانده مثل شما از صداي من با نوحه هاي اين دهه ي آخر صفر شب ها چقدر سينه زدي پا به پاي من! اي خوش حساب، مزد مرا زودتر بده بعد از دو ماه گريه چه شد كربلاي من؟ سر زنده ام به عشق حسن، خضر گريه ام اين چشم خيس، چشمه ي آب بقاي من من غصه ي بهشت خدا را نمي خورم جايي گرفته حضرت زهرا براي منوحید قاسمی@rozeh_1
#وداع_محرم_و_صفرپایان ماه روضه شده، غم گرفته امهیئت تمام گشته و ماتم گرفته امبعد از دو ماه گرفت صدا های ذاكرانتازه دلم شكسته شده دم گرفته امبعد از دو ماه كه در مطبت هستم ای طبیباز درد عشق گفتم و مرهم گرفته اممرهم برای درد دلم اشك روضه بوداینگونه بوده اشك دمادم گرفته امشبها چقدر گم شده ام بین كوچه هاوقتی سراغ هیئت و پرچم گرفته اماز مادرت بپرس ، نوكریم را قبول كرد ؟آیا برات كرببلا هم گرفته ام ؟افسوس می خورم كه زخیرات سفره اتاز دست مهر مادرتان كم گرفته امدلتنگ می شوم به خدا بر محرمتخرده مگیریم زچه ماتم گرفته امای روضه خوان ادامه بده اشك و آه راشعر وداع نه ..... شور محرم گرفته امیاسر مسافر@rozeh_1