این یک حقیقت تلخ است:خیلی از ما تا زمانی که به تهِ خط نرسیم، توانِ رفتن نداریم.میمانیم و اجازه می…
انتشار: 2026/07/06 10:48 UTC
این یک حقیقت تلخ است:خیلی از ما تا زمانی که به تهِ خط نرسیم، توانِ رفتن نداریم.میمانیم و اجازه میدهیم طرف مقابل بارها و بارها ناامیدمان کند، چون میخواهیم وقتی رفتیم، دیگر هیچ راهِ برگشتی در ذهنمان نمانده باشد.ما بهای خیالِ راحت را با عمرمان میدهیم. میمانیم تا زخمها آنقدر عمیق شوند که دیگر جای هیچ شک و شبههای باقی نماند.سخت است، اما وقتی چنین کسی میرود، یعنی دیگر برای همیشه رفته است. چون او قبل از رفتن، تمامِ "شایدها" را در دلش کشته است.💥@rraavvaann
