🅾 کی دویدن آسون میشه؟یکی از نکات بسیار مهمی که بیشتر دوندهها هنوز نمیتونن باهاش کنار بیان این هست…
انتشار: 2026/07/05 05:41 UTC
🅾 کی دویدن آسون میشه؟یکی از نکات بسیار مهمی که بیشتر دوندهها هنوز نمیتونن باهاش کنار بیان این هستش که یاد نگرفتن چطور با ناراحتی خودشون، راحت باشن. جمله عجیبیه درسته؟بذارین یک مثال عینی براتون بزنم.ما فرض میکنیم دونده از هر نظر همه اصول رو رعایت کرده، خواب خوبی داشته، گرمکردن مناسب و کافی انجام داده، حتی از نظر آمادگی جسمانی هم وضعیتش خوبه اما چالش بزرگی که داره این هستش: یاد نگرفته وقتی خسته میشه یا بهش فشار میاد، به جای اینکه توقف کنه، ادامه بده. یعنی یه جورایی با ناراحتی طبیعی (نه ناشی از مصدومیت یا سیگنال مصدومیت) خودش، راحت باشه.مثلاً با یک سربالایی ۱۰۰-متر مواجه میشین، به شکل نرمدوی ازش بالا میرین (در یک تمرین ۱۰-کیلومتری)، حالا هم در حیدن دویدن سربالایی قشنگ فشار به خصوص قلبی-عروقی و در بعضی افراد تنفسی و عضلانی رو احساس میکنین.انگار قلبتون داره از سینهتون بیرون میاد. هر طور که شده تا بالای سربالایی یا تپه میدوین، اینجا اونقدر فشار تمرین بالا رفته که طبق معمول گذشته، توقف میکنین تا این ناراحتی رو متوقف کنین.بعد از چند دقیقه و برگشتن ضربان قلب به حالت عادی، دویدن رو ادامه میدین.یا از همون اول سربالایی هر جایی که ضربان قلب بالا رفت، توقف میکنین یا پیادهروی میکنین.🅾 اشتباه نکنین، اینکه به تدریج و آروم آروم در جلساتی تمرینی پیشرو این مسافت یا زمان تمرینی رو افزایش بدین یک اصل بدیهی فیزیولوژی هستش اما ما داریم درباره فردی صحبت میکنیم که مطمئن هستیم میتونه از پس فشار و شیب و اون وضعیت تمرینی بربیاد ولی از نظر ذهنی کم میاره.👌 اینجا این دونده دو راهکار داره:۱.طبق معمول هر موقع ناراحتی و فشار تمرین رو احساس کرد، توقف کنه.۲.هر بار با فشار بالای تمرین مواجه شد، هر دفعه کمی بیشتر از قبل جلو بره.روش اول که نتیجهاش معلومه، معمولا چنین دوندههایی هر موقع با این فشار و ناراحتی مواجه میشن، پاپس میکشن و همینم باعث میشه هیچ وقت نتونن در شرایط سخت بدون.اما روش دوم، یک روش شگفتانگیزه از دو نظر:۱.یاد میگیرین با ناراحتی خودتون، راحت بشین و وقتی ضربات قلب بالاست و ذهنتون میگه بسه بسه، ادامه بدین.۲.ذهنتون یاد میگیره حد و آستانه خستگی رو بالاتر ببره و به مرور زمان با تکرار، دیگه اون فشار قبلی براتون سخت نیست.جدای از اینکه این شکلی به شکل اصولی و تدریجی، قوی و قویتر میشین هم از نظر جسمانی هم ذهنی، اینطوری یاد میگیریین چطور با ناراحتیتون، راحت باشین.مثلا در انتهای دوهای تمرینی وقتی خستگی جسمانی و ذهنی بالا رفته و بیشتر دوندهها حتی سرعتشون کاهش پیدا میکنه، شما بیایین سرعت رو برعکس بالا ببرین و این پیام رو به سیستم عصبی بدین که در چنین شرایطی هم میتونین سرعت بالا بدوین؛ این شکل فرماندار عصبی هم ااسونگیر تر میشه و به مرور زمان یاد میگیره هم خستگی رو بیشتر به تعویق بندازه هم اینکه چطور در چنین شرایطی، با درکیری بیشتر فیبرهای عضلانی، شما رو به جلو ببره.🅾 پس جواب کی دویدن آسون میشه، همینه ، درسته ورزش کلا یک استرس و فشار سنگین روی بدن هستش، ولی وقتی اصل سازگاری تدریجی و اعمال بار پیشرفتی انجام بگیره، تمرین سخت امروز، در هفتههای آینده، میتونه تا درجاتی آسون تر بشه.#دویدن
