پدرم الکلی بود و در چهل سالگی مُرد. چند هفته قبل از مرگش، یک شب مرا نزد خود خواند و تاریخچهی زندگی…
انتشار: 2026/07/06 08:12 UTC
پدرم الکلی بود و در چهل سالگی مُرد. چند هفته قبل از مرگش، یک شب مرا نزد خود خواند و تاریخچهی زندگیاش را برایم حکایت کرد؛ تاریخچهی یک افتضاح.ابتدا از مرگ پدرش، یعنی پدربزرگم آغاز کرد. پدرش به او چنین گفته بود: من فقیر و ناکام میمیرم، ولی همهی امیدم به تو است، شاید تو بتوانی آنچه را که زندگی به من نداد، از او پس بگیری!پدر من نیز وقتی حس کرد که اجلش فرا رسیده است به من گفت که حرفی به جز تکرار آنچه پدرش به او گفته، ندارد"اینک فقیر و ناکام میمیرمامیدم به توست تا بتوانی آنچه را که زندگی به من نداد، از او بگیری"آری!آرزوها هم مثل بدهیها از نسلی به نسل دیگر منتقل میشوند.و من اکنون سی و پنج سال دارم، و گویا در همان نقطهای هستم که پدر و پدربزرگم بودند. من نیز آدمی هستم شکست خورده و زنم پا به زاستفقط همین حماقتم باقیست که معتقد شوم، فرزندم خواهد توانست آنچه را که زندگی به من نداده را از آن بگیرد. من میدانم که او نیز نخواهد توانست از این سرنوشت محتوم بگریزد. او نیز از گرسنگی خواهد مُرد یا از آن بدتر نوکر دولت خواهد شد.#اینیاتسیو_سیلونهبزرگترین کانال هواداران صادق هدایت
پستهای تلگرام — صادق هدایت
گاهی دلم میخواست بعد از مرگ دستهای دراز با انگشتان بلند حساسی داشتم تا همه ذرات تن خودم را بدقت جمعآوری میکردم و دودستی نگه میداشتم تا ذرات تن من که مال من هستند در تن رجالهها نرود.#بوف_کور#صادق_هدایتبزرگترین کانال هواداران صادق هدایت
من همه دوست و آشناهام را تو یک خواب آشفته شناختم. مثل اینکه آدم ساعتهای دراز از بیابان خشک و بیآب و علف میگذره به امید اینکه یک نفر دنبالشه. اما همین که برمیگرده که دست اون را بگیره، میبینه که کسی نبود. بعد میلغزه و توی چالهای که تا اون وقت ندیده بود میافته.#فردا#صادق_هدایتبزرگترین کانال هواداران صادق هدایت
هرچه فکر میکنم چیز نوشتنی ندارم - مشغول قتلعام روزها هستم فقط چیزی که قابل توجه است نسیان هم بر عوارض دیگر افزوده شده و این خودش نعمتی است! یکجور auto defense [دفاع از خود] بدن است.نامه به #شهید_نورایی #صادق_هدایتبزرگترین کانال هواداران صادق هدایت
حس میکنم که تمام زندگیم را توپ بازی در دست جندهها و مادرقحبهها بودهام. نامه به #شهید_نورایی #صادق_هدایتبزرگترین کانال هواداران صادق هدایت
احساس یکجور محکومیت میکنم. محکومیت عجیب و بیمعنی و پوچ. فقط از خودم میپرسم "چقدر بیشرم و مادرقحبه بودهام که در این دستگاه مادرقحبهها توانستهام تا حالا carcasse [لاشه] خودم را بکشم!" قیآلود و کثیف و یک چیز قضا و قدری و شوم با خودش دارد.نامه به #شهید_نورایی#صادق_هدایتبزرگترین کانال هواداران صادق هدایت