✅در ساختار استبداد دینی، انسانها به فلاکت و ناامیدی دچار می شوند✍ مجید بهمن زادهسخت ترین دوران حیات…

✅در ساختار استبداد دینی، انسانها به فلاکت و ناامیدی دچار می شوند✍ مجید بهمن زادهسخت ترین دوران حیات انسان و برزخ دنیوی بشریت، زمانی فرا می رسد که شرورترین افراد و گرگهای انسان نما، لباس حقیقت برتن می کنند، عدالت و کرامت فرودستان جامعه را به سخره می گیرند ودهان معترضین شان را با مشت آهنین جهالت خرد می کنند.اما زمانی که دون پایگان و نوکیسه گان قدرت پرست، لباس دین برتن کنند، آن دوزخ زمینی به جهنمی ابدی و بی پایان مبدل می شود، چرا که انسان ها به نام خداوند به بند استبداد و فلاکت کشیده می شوند و به نیابت از دادار هستی بخش، مخالفان خود را به مسلخ برده و حیات شان را می ستانند.در چنین ساختار نفرت انگیزی، منبرها و تریبون های رسمی حکومت در اختیار مجیزگویان و مداحان قدرت قرار می گیرد، شایستگان مطرود و آزاداندیشان به حبس و بند خودکامگان  کشیده می شوند و اکثریت تحت ستم جامعه در چنین شرایطی، دچار نوعی بی تفاوتی ویرانگر، ناامیدی و روزمرگی ملال آور می شوند.اگر چه با استیلای خداوندگاران تاریکی و دلدادگان ثروت و قدرت، ابرهای تاریک فقر، فساد و استضعاف، سایه شوم خود را برجامعه می گسترانند و سیلاب استبداد حاکم ، جان، مال و امید جامعه را در کام خود فرومی کشد، اما به ناگاه جرقه ای امیدبخش در فضای ظلمانی و یأس آور جامعه ی استبداد زده خوش می درخشد و روشنایی پرفروغ آن، چشم های خواب آلوده و خسته جامعه را خیره می کند.چرا که زمان آن فرامی رسد تا افرادی چون ابراهیم خود را به میانه آتش تزویر نمرودیان  که خود را "" خلیفة الله"" می نامند، در افکنند و شراره های سوزان آنرا چنان شعله ور کنند که تاروپود پوشالی و پوسیده جانشینان دروغین خداوند در زمین را به تلی ازخاکستر تبدیل کنند.و این چنین است که قیمت سنگین آزادی خواهی در جوامعی که دچار استبداد دینی هستند، فدا شدن انسان هایی بزرگ چون حسین( ع) است، پیشوایانی که چون چراغی پروفروغ و شمعی بی ادعا بسوزند و با روشن کردن فضای تاریک جامعه، مسیر آینده را به سوی آزادی انسان و کرامت بشریت بگشایند، بزرگمردانی که درد ریختن خود و فرزندان شان بر شنزار تفتیده جامعه استبداد زده و حبس و اسارت عزیزانشان را به جان بخرند و نوید بخش بهاری زیبا و برخوردار از پس زمستانی سرد و ویرانگر برای نسل های آینده باشند.@Sahamnewsorg