جنازهچرخانی قاتل عظما و موج نفرت مردم جمهوری اسلامی قرار است از ۱۳ تا ۱۸ تیرماه جنازه خامنهای را…
انتشار: 2026/06/30 16:26 UTC
جنازهچرخانی قاتل عظما و موج نفرت مردم جمهوری اسلامی قرار است از ۱۳ تا ۱۸ تیرماه جنازه خامنهای را چهارماه پس از کشته شدن او در چند شهر ایران و عراق بچرخاند و با صرف هزینههای سنگین و بسیج نیروهای مزدور خود و با اعلام تعطیلی کارخانهها و إدارات و به خیابان آوردن اجباری بخشی از مردم، در مقابل توده مردمی که عزیزانشان در همین دیماه به فرمان خامنهای قتل عام شدند قدرتنمایی کند. خامنهای بدلیل نقش محوری خود در سرکوب و کشتار مردم و تحمیل فقر و فلاکت و بیحقوقی به مردم، منفورترین عنصر جمهوری اسلامی در چنددهه گذشته بوده است و کشته شدن او با موجی از شادی مردم همراه بود. مرگ بر خامنهای همهگیرترین شعار مردم در سراسر کشور بوده است. او حتی در میان بخشی از خود حکومتیان و نیروهای سرکوب حکومت نیز منفور بود. و اکنون شایعه است که افرادی از خود حکومت در لو دادن مکان او نقش ایفا کردهاند. مردم عراق نیز خامنهای و جمهوری اسلامی و جریانات مزدور وابسته به جمهوری اسلامی در عراق را یکی از عوامل مهم ناامنی، فقر و بیحقوقی خود میدانند. از طرف دیگر جمهوری اسلامی که در یکی از بحرانیترین دوران سیاسی خود قرار دارد، بیش از هر زمان نیاز دارد که با کشاندن بخشی از مردم به مراسمهای اجباری «وداع با آقای شهیدان ایران» علیه مردم رجز بخواند و تصویر دیگری از انزوای خود در جامعه بدست دهد. اما واقعیت جامعه چیز دیگری است. خامنهای و جمهوری اسلامی پرونده سنگینی از جنایت دارند و با دریایی از خون در حافظه مردم شناخته میشوند؛ خون زنان، کودکان، جوانان و معترضانی که در اعتراضات ۱۳۸۸، ۱۳۹۶، ۱۳۹۸، ۱۴۰۱، ۱۴۰۴ و در کل این چند دهه قربانی شدند. مردم هرگز نامها، چهرهها و زندگیهایی که توسط حکومت و به دستور مستقیم خامنهای نابود شدند را فراموش نخواهند کرد. نمایش جنازهچرخانی رهبر قاتلین و به میدان کشاندن اوباش کف بر دهانآورده، کمکی به بقای حکومت نخواهد کرد بلکه به نفرت و خشم و عصبانیت بیشتر مردم دامن خواهد زد. میلیونها انسان این نمایش را نه با اشک، بلکه با خشم و نفرت بدرقه میکنند و پاسخشان روشن است: این حکومت باید سرنگون شود و تمام سران و دست اندرکارانش در دادگاههای علنی مردمی به محاکمه کشیده شوند. جنبش دادخواهی یک پای مهم جنبش سرنگونی حکومت قاتلان اسلامی است و هر روز گسترده تر و سراسری تر خواهد شد. حزب کمونیست کارگری ایران۹ تیرماه ۱۴۰۵، ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶
پستهای تلگرام — سهند - کانال کمیته آذربایجان حزب کمونیست کارگرى ايران
اولتیماتوم زندانیان قزلحصار به اعتصاب در اعتراض به طرح انتقال دویست زندانی سالن ۴ در واحد ۲ این زندانطبق گزارشات منتشر شده مقامات زندان قزلحصار طرح جابجایی حدود ۲۰۰ زندانی سالن ۴ واحد ۲ زندان قزلحصار را در دستور گذاشته اند. از زندانیان خواسته شده است که تا شبنه ۲۴ مرداد برای انتقال نام نویسی کنند. مسئولان زندان، انجام تعمیرات در سالن را دلیل این تصمیم عنوان کردهاند؛ اما زندانیان این توضیح را نپذیرفته و هدف واقعی این طرح را پراکنده کردن افرادی میدانند که در اعتصاب دو هفتهای علیه اعدام شرکت داشتند و طبق گزارشات این زندانیان تا کنون بصورت جمعی از نام نویسی برای انتقال خودداری کرده و هیچ یک حاضر نشده اند که درخواست داوطلبانه جابه جایی را بدهند. زندانیان سالن ۴ اخطار داده اند که در صورتی که مسئولان زندان برای اجرای جابهجایی به فشار، اجبار یا انتقال اجباری متوسل شوند، بار دیگر دست به اعتصاب خواهند زد.این هشدار در شرایطی مطرح شده که تجربه اعتصاب قبلی نشان داد اعتراض در واحد ۲ میتواند به حرکتی گسترده و جمعی تبدیل شود.اعتراض قبلی ۱۵۰۰ زندانی محکومت به اعدام در سالن ۴ واحد ۲ قزلحصار از روز دوشنبه ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵ و پس از انتقال شش زندانی محکوم به اعدام در پروندههای مرتبط با جرائم مواد مخدر به سلولهای انفرادی آغاز شد و تحرکی گسترده در اعتراض علیه اعدام در ایران و در سطح جهان به همراه داشت. هماکنون جنبشی قدرتمند علیه اعدام در ایران در جریان است. از تشکلها و نهادهای مختلف کارگری و اجتماعی گرفته تا چهرههای شناختهشده و فعالان اجتماعی، از هنرمندان تا فعالان کارگری و مدافعان حقوق زنان، با انتشار بیانیههای مستقل یا مشترک، بر لغو مجازات اعدام تأکید کرده و همبستگی خود را با اعتصاب زندانیان قزلحصار اعلام کردهاند. در اصفهان نیز مردم برای نجات جان دو زندانی محکوم به اعدام به خیابان آمدند و نقطه عطف مهمی در این جنبش رقم خورد.این جنبش یک سرش در کف خیابانهاست؛ جایی که مردم برای نجات جان محکومان به اعدام به میدان میآیند و پژواک آن را میتوان در شعارهای اعتراضی بازنشستگان و دیگر اعتراضات اجتماعی شنید. سر دیگر آن نیز در خارج از کشور و در قامت کارزارهای جهانی علیه اعدام و «پیماننامه آوریل» قرار دارد که با امضای ۱۲۰ تشکل و نهاد از داخل و خارج کشور همراه شده است. اتحادیه اروپا و شماری از کشورهای اروپایی و غربی، از جمله کانادا، بریتانیا و استرالیا، در بیانیهای مشترک ادامه اعدام معترضان و سرکوب کسانی را که برای عدالت و کرامت انسانی اعتراض کردهاند، بهشدت محکوم کردند. آنها خواستار توقف فوری اعدامها، آزادی بازداشتشدگان اعتراضات و پایان دادن به استفاده از مجازات اعدام برای ایجاد ترس و خاموش کردن مخالفان شدند. وسیعاً به جنبش علیه اعدام بپیوندیم، از اعتراض زندانیان سالن چهار بند دو زندان قزلحصار حمایت کنیم و اجازه ندهیم توطئه رژیم برای پراکنده کردن زندانیان معترض و خاموش کردن صدای اعتراضشان موفق شود.حزب کمونیست کارگری ایران۲۲ مرداد ۱۴۰۵، ۱۳ اوت ۲۰۲۶
میزگرد: شوراها و مبارزات جاری۱۹ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۰ اوت ۲۰۲۶شرکت کنندگان: شهلا دانشفر، حمید تقوایی و کاظم نیکخواهتهیه و اجرا: سیامک بهاریمسئول فنی: آراد علیزادهتهیه شده در تلویزیون کانال جدید#زن_زندگی_آزادی #جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد#نه_به_اعدام#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
