اجْتَمَعَ إِلَيْكَ.فارسی:خدایا بر محمد و خاندانش درود فرست، و وسیع‌ترین روزی‌ات را هنگام پیری نصیبم…

اجْتَمَعَ إِلَيْكَ.فارسی:خدایا بر محمد و خاندانش درود فرست، و وسیع‌ترین روزی‌ات را هنگام پیری نصیبم کن، و نیرومندترین قوّتت را به من ده گاه که خسته می‌شوم، و مرا به کسالت در عبادت، و کوری از راهت، و پرداختن به خلاف محبتت، و همنشینی با آن که از تو جدا شده، و جدایی از آن که به تو پیوسته، گرفتار مکن.---بند ۱۲: توحید ناب در فقر و ترسعربی:اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَصُولُ بِكَ عِنْدَ الضَّرُورَةِ، وَ أَسْأَلُكَ عِنْدَ الْحَاجَةِ، وَ أَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ عِنْدَ الْمَسْكَنَةِ، وَ لَا تَفْتِنِّي بِالْاسْتِعَانَةِ بِغَيْرِكَ إِذَا اضْطُرِرْتُ، وَ لَا بِالْخُضُوعِ لِسُؤَالِ غَيْرِكَ إِذَا افْتَقَرْتُ، وَ لَا بِالتَّضَرُّعِ إِلَىٰ مَنْ دُونَكَ إِذَا رَهِبْتُ، فَأَسْتَحِقَّ بِذَٰلِكَ خِذْلَانَكَ وَ مَنْعَكَ وَ إِعْرَاضَكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.فارسی:خدایا مرا چنان کن که به هنگام ضرورت با نیروی تو یورش آورم، و به وقت نیاز از تو بخواهم، و به گاه بیچارگی به درگاهت زاری کنم؛ و مرا گرفتار یاری‌جستن از غیر خودت به هنگام اضطرار، و فروتنی در درخواست از جز خودت هنگام نیاز، و زاری به کسی که دون توست به هنگام ترس مگردان؛ که در آن صورت سزاوار خواری و محرومیت و روی‌گردانی تو گردم، ای مهربان‌ترین مهربانان.---بند ۱۳: تبدیل وسوسه‌های درونی و زبانی به ذکر و ثناعربی:اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِي رُوعِي مِنَ التَّمَنِّي وَ التَّظَنِّي وَ الْحَسَدِ ذِكْراً لِعَظَمَتِكَ، وَ تَفَكُّراً فِي قُدْرَتِكَ، وَ تَدْبِيراً عَلَىٰ عَدُوِّكَ، وَ مَا أَجْرَىٰ عَلَىٰ لِسَانِي مِنْ لَفْظَةِ فُحْشٍ أَوْ هُجْرٍ أَوْ شَتْمِ عِرْضٍ أَوْ شَهَادَةِ بَاطِلٍ أَوِ اغْتِيَابِ مُؤْمِنٍ غَائِبٍ أَوْ سَبِّ حَاضِرٍ وَ مَا أَشْبَهَ ذَٰلِكَ نُطْقاً بِالْحَمْدِ لَكَ، وَ إِغْرَاقاً فِي الثَّنَاءِ عَلَيْكَ، وَ ذَهَاباً فِي تَمْجِيدِكَ، وَ شُكْراً لِنِعْمَتِكَ، وَ اعْتِرَافاً بِإِحْسَانِكَ، وَ إِحْصَاءً لِمِنَنِكَ.فارسی:خدایا آنچه را شیطان در دلم می‌افکند، از آرزوی ناروا و گمان بد و حسد، به یاد عظمتت و اندیشه در قدرتت و تدبیر علیه دشمنت بدل کن؛ و آنچه را بر زبانم جاری می‌سازد از سخن زشت یا یاوه یا آبروریزی یا شهادت باطل یا غیبت مؤمن غایب یا دشنام به حاضر و مانند آن، به سخنی در ستایش تو و غرقه‌شدن در ثنای تو و فرو رفتن در تمجید تو و سپاس نعمتت و اعتراف به احسانت و شمارش نعمت‌هایت تبدیل فرما.---بند ۱۴: پناه بردن از ستم‌دیدگی و ستم‌گری و ضلالتعربی:اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ لَا أُظْلَمَنَّ وَ أَنْتَ مُطِيقٌ لِلدَّفْعِ عَنِّي، وَ لَا أَظْلِمَنَّ وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى الْقَبْضِ مِنِّي، وَ لَا أَضِلَّنَّ وَ قَدْ أَمْكَنَتْكَ هِدَايَتِي، وَ لَا أَفْتَقِرَنَّ وَ مِنْ عِنْدِكَ وُسْعِي، وَ لَا أَطْغَيَنَّ وَ مِنْ عِنْدِكَ وُجْدِي.فارسی:خدایا بر محمد و خاندانش درود فرست، و مباد که ستم ببینم در حالی که تو بر دفع آن از من توانایی، و مباد که ستم کنم در حالی که تو بر بازداشتن من قدرتی، و مباد که گمراه شوم در حالی که هدایت من برایت میسّر است، و مباد که نیازمند گردم در حالی که وسعت رزق از جانب توست، و مباد که سرکشی کنم در حالی که دارایی‌ام از توست.---بند ۱۵: پناهندگی محض به فضل الهیعربی:اللَّهُمَّ إِلَىٰ مَغْفِرَتِكَ وَفَدْتُ، وَ إِلَىٰ عَفْوِكَ قَصَدْتُ، وَ إِلَىٰ تَجَاوُزِكَ اشْتَقْتُ، وَ بِفَضْلِكَ وَثِقْتُ، وَ لَيْسَ عِنْدِي مَا يُوجِبُ لِي مَغْفِرَتَكَ، وَ لَا فِي عَمَلِي مَا أَسْتَحِقُّ بِهِ عَفْوَكَ، وَ مَا لِي بَعْدَ أَنْ حَكَمْتُ عَلَىٰ نَفْسِي إِلَّا فَضْلُكَ، فَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ تَفَضَّلْ عَلَيَّ.فارسی:خدایا به سوی آمرزشت کوچیده‌ام، و به سوی عفوت آهنگ کرده‌ام، و به بخشایشت مشتاقم، و به فضلت اعتماد دارم، و چیزی که سزاوار آمرزشت گردم نزد من نیست، و در کارنامه‌ام عملی که با آن استحقاق عفوت را داشته باشم وجود ندارد، و پس از آنکه بر نفس خود (به گناهکاری) حکم کردم، جز فضل تو مرا پناهی نیست؛ پس بر محمد و خاندانش درود فرست و بر من تفضل کن.---بند ۱۶: نطق به هدایت، الهام تقوا و توفیق به پاک‌ترین راهعربی:اللَّهُمَّ وَ أَنْطِقْنِي بِالْهُدَىٰ، وَ أَلْهِمْنِي التَّقْوَىٰ، وَ وَفِّقْنِي لِلَّتِي هِيَ أَزْكَىٰ، وَ اسْتَعْمِلْنِي بِمَا هُوَ أَرْضَىٰ.فارسی:خدایا مرا به هدایت گویا ساز، و تقوا را به من الهام کن، و به پاک‌ترین کارها توفیقم ده، و به آنچه پسندیده‌تر توست به کارم گیر.---بند ۱۷: پایداری بر دین حقعربی:اللَّهُمَّ اسْلُكْ بِيَ الطَّرِيقَةَ الْمُثْلَىٰ، وَ اجْعَلْنِي عَلَىٰ مِلَّتِكَ أَمُوتُ وَ أَحْيَا.فارسی: