محدث

بسم‌الله الرحمن الرحیمآنچه از روایات معصومین (علیهم‌السلام) به ما رسیده، این است که پیامبر اکرم (ص) تعبیر «بِضْعَتِی» (پاره‌ی تن من) را برای دو تن از عزیزترین نزدیکان خود به کار برده‌اند:نخست، صدیقه طاهره حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) در آن عبارت مشهور و ماندگار که فرمودند: «فاطمه بضعة منی، فمن آذاها فقد آذانی...»و دیگری، حضرت امام رضا (علیه‌السلام) در آن حدیث نورانی که خبر از دفن پاره‌ای از تن خود در سرزمین طوس دادند و فرمودند: «سَتُدْفَنُ بِضْعَةٌ مِنِّی بِأَرْضِ خُرَاسَانَ...»در ایام پرفیض اربعین، هرگاه از شهر و دیارم پرسیده می‌شد و پاسخ «مشهد» بود، زائرانی از هر نقطه‌ی جهان، با دلی سرشار از ارادت، سلام می‌دادند:«السَّلامُ عَلَیْکَ یَا عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضَا»و التماس دعا داشتند که وقتی به مشهد بازگشتی، ما را نیز از برکت دعایت بی‌نصیب مگذار.من معمولاً از امام رضا (ع) با تعبیر «مهربان‌ترین امام» یاد می‌کنم؛ چراکه لقب شریف «رئوف» به راستی گویای صفت بی‌نظیر رأفت و مهربانی ایشان است. مهربانی‌ای که نه فقط در کلام، که در کرامات بی‌شمارش بر دل‌های شیفتگان، جاودانه نقش بسته است.تجربه‌ی شخصی من، گواهی صادق بر این مدعاست که در طول زندگی، پناهگاه من، امام رئوف (ع) بوده است؛ و تقریباً هرچه از آن حضرت خواسته‌ام – آنگاه که به نفع بلندمدت من بوده – با عنایت الهی و کرامت ایشان، به اجابت رسیده است. این کرامات، نه از رویِ تصادف، که از رویِ عنایتِ پدری مهربان است که هیچ‌گاه دلِ امیدوار را خالی نمی‌گذارد.اینجانب، شهادت مظلومانه‌ی هشتمین اختر تابناک ولایت، حضرت امام رضا (علیه‌السلام) را به همه‌ی شیعیان، ارادتمندان و آزادگان جهان، تسلیت عرض می‌کنم و از درگاه خداوند متعال، توفیق زیارتِ با معرفت و شفاعتِ آن حضرت را برای همگان مسئلت می‌نمایم. باشد که روح بلند ایشان، دست‌گیر ما در دنیا و آخرت باشد و ما را از برکتِ محبت‌شان، نصیبی وافر کرامت فرماید.و در پایان، دلم می‌خواهد ابراز کنم که چه آرزو می‌کنم آنچه در این روزهای سوگواری رحلت پیامبر اکرم (ص) و ماجراهای تلخ پس از آن، درباره‌ی آزار حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) نقل می‌شود، هیچ‌گاه حقیقت نداشته باشد. چرا که اگر چنین باشد، کارنامه‌ی مسلمانان در مواجهه با پاره‌تن پیامبر رحمت، چندان درخشان نخواهد بود. اما تاریخ، گویای رخدادهایی است که دل را می‌آزارد و ما را به تأمل در وفاداری و محبت می‌خواند.التماس دعاسید احمد محدث حسینی 🌹

بسم الله الرحمن الرحیم 🌹🌹🌹گفتم که عمر ماه صفر رو به آخر استدیدم شروع محشر کبرای دیگر استپایان عمر سید و مولای کائناتآغاز دور غربت زهرا و حیدر استسالگرد جانسوز رحلت نبی مکرم اسلام، حضرت محمد مصطفی(ص) و شهادت مظلومانه سبط اکبر، کریم اهل بیت، امام حسن مجتبی(ع)، بر تمامی شیعیان و آزادگان جهان تسلیت و تعزیت باد.چه غم‌انگیز است وداع با پیامبری که مهر و رحمت او، تمام هستی را در بر داشت؛ و چه جانکاه است سوگِ سبط رسولی که غربت او در خانه‌اش، روایتگر ظلمی دیرینه بر خاندان وحی است.ای کاش دل‌ها در این ایام، بیش از پیش، بر آتش محبت محمد و آل محمد بسوزند و زبان‌ها در ثنایشان، بیتابانه بگویند:«اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم»التماس دعاسید احمد محدث حسینی 🌹🌹🌹@Samh4

بسم الله الرحمن الرحیم🌹سفر اربعین من هم به پایان رسید؛پایانی که آغازِ بودن با حسین(ع) بود.همانطور که فیلسوفی در مسیر گفت:«این سفر، تجربه‌ای است که باید آن را زیست؛ نه فقط روایت کرد. امیدوارم هر کسی که دل در جستجوی معنا دارد، روزی این تجربه را به شیوه‌ی خودش لمس کند.»اربعین مدرسه‌ای است که هرکس درسی از آن می‌گیرد؛یکی عشق، یکی صبر، یکی بندگی.خاطراتش را – اگر توفیق باشد – می‌نویسم تا نور این مسیر در دلم زنده بماند.یا حسین(ع) 🕊️#اربعین #حب_حسین #بازگشت

سلام چون وقت کمتری دارم بیشتر مطالب از راهپیمایی اربعین را استوری میکنم در بله و واتساپ

بسم‌الله الرحمن الرحیماکنون که در مسیر پیاده‌روی اربعین حسینی قرار دارم، دلم می‌خواهد روایت‌گری این سفر آسمانی را انجام دهم؛ اما چه کنم که در دل این مسیر بودن، روایت کردن را برایم سخت‌تر از همیشه کرده است. گویی هرچه به قلب این حماسه نزدیک‌تر می‌شوی، زبان از وصف آن کوتاه‌تر می‌گردد و واژه‌ها در برابر عظمت این راه، ناچیز و ناتوان می‌شوند.در مورد اربعین بسیار نوشته‌ام و بسیار بحث کرده‌ام، اما قلم و زبانم را قاصر از آن می‌یابم که حق مطلب را ادا کنند یا دلی را قانع سازند. از همین رو، پیش‌تر عزم کرده بودم که دیگر در این باره قلم نزنم؛ تا اینکه نکته‌ای به ذهنم رسید که مرا به تأمل دوباره واداشت.بیشتر کسانی که با اربعین مخالفت می‌کنند، افرادی هستند که هرگز در این مسیر گام نزده‌اند و از نزدیک، حال و هوای آن را لمس نکرده‌اند. آنان که مخالف زیارت امام حسین‌(ع) هستند را به خدایشان وا می‌گذارم، اما خطابم به آن دسته از دوستداران واقعی آن حضرت است که مبادا – خدای نکرده – مخالفت با برخی مسائل سیاسی، آن‌چنان بر دلشان سنگینی کند که از محبت امام حسین‌(ع) فاصله بگیرند. چه مصیبتی بزرگ‌تر از این که انسان، امام خود را به پای سیاست‌ها و موضع‌گیری‌های روزمره قربانی کند؟!مسیر اربعین، راهی است که در آن عشق، حرف اول را می‌زند؛ نه قوم‌گرایی، نه جناح‌بازی و نه کدورت‌های سیاسی. این مسیر، مدرسه‌ای است که در آن عشق به حسین‌(ع)، تمام مرزهای ساختگی را کنار می‌زند و انسان‌ها را در زیر یک پرچم، گرد هم می‌آورد. اما نباید گذاشت که اختلاف‌های فرعی، ما را از اصلِ این حرکت عظیم غافل کند؛ چرا که اربعین، فراتر از هر سیاستی، حماسه‌ای برای انسانیت و عدالت است.و چه زیبا است که در این مسیر، در کنار زائران حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع)، دل‌ها یکی می‌شود و زبان‌ها جز به دعا و ثنا گشوده نمی‌گردد. اینجا، فرقی میان عرب و عجم، سیاه و سفید، فقیر و غنی نیست؛ همه بندگان عاشق حسینی هستند که در هوای محبت او، نفس می‌کشند و برای دیدار قربانگاه عشق، قدم برمی‌دارند.ای کاش آنان که در تردید و فاصله گرفتارند، لحظه‌ای در این مسیر گام بردارند تا ببینند که چگونه عشق حسین(ع)، تمامی کدورت‌ها را از دل‌ها می‌زداید و انسان را به خویشتن حقیقی‌اش بازمی‌گرداند.اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.سید احمد محدث حسینینهم مرداد ۱۴۰۵عمود ۱۱۰

سلام به همه عزیزان و بزرگواران ...🌹🌹توفیق زیارت اربعین قسمت و روزی ما شد .خدا نگهدار و التماس دعا

بسم‌الله الرحمن الرحیمروز ششم مردادماه، به‌منظور ادامه‌ی طرح پژوهشی با عنوان «بررسی اثرات اقتصادی و اجتماعی استفاده از کنستانتره‌ی دانش‌بنیان بر تولیدات دامی عشایر خراسان رضوی»، راهی ارتفاعات الله‌اکبر در شهرستان درگز شدیم.پس از گذر از روستای کبکان (جایی که یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های آمریکا پیش از انقلاب اسلامی در آن قرار داشت و هنوز هم امکاناتی مانند باند فرودگاه، انسان را به یاد آن روزگار و حضور نظامی آمریکا در منطقه می‌اندازد)، به روستاهای سرسبز و تماشایی دربندی و گرنی رسیدیم. باغ‌های انبوه از سیب و گردو در این مناطق، چنان طراوت و زیبایی داشتند که باورکردنی نبود چنین بهشتی در دل خراسان نهفته باشد. در روستای گرنی، آبشار بزرگی نیز وجود دارد که متأسفانه به دلیل محدودیت زمان، موفق به بازدید از آن نشدیم.ادامه‌ی مسیر، ما را به مناطق جنگلی ارس رساند. این جنگل‌های باشکوه با درختان دیررشدِ ارس، زمانی بسیار گسترده‌تر از امروز بودند و متأسفانه اکنون تنها بخشی از آنها برجای مانده است. با این حال، عشایر منطقه معتقد بودند که در سال‌های اخیر، مدیریت بهتری بر این عرصه‌ها صورت گرفته و نشانه‌هایی از احیای دوباره‌ی این درختان مشاهده می‌شود.سپس به مناطق کوهستانی الله‌اکبر و هزارمسجد وارد شدیم؛ جاده‌هایی خاکی، پرپیچ‌وخم و بسیار دشوار. متأسفانه این جاده‌ها در وضعیت کنونی، خود به عاملی برای آلودگی زیست‌محیطی تبدیل شده‌اند. سطح جاده پوشیده از خاک‌های نرم و رسی است و با وزش باد یا تردد خودرو، گرد و غباری غلیظ بلند می‌شود که دید را تا چند قدمی سلب می‌کند. بی‌گمان، این معضل نیازمند توجه جدی و برنامه‌ریزی برای ساماندهی جاده‌های دسترسی به این مناطق است.نهار، مهمان سفره‌ی گرم مادری از تبار عشایر بودیم که با محبت، غذای سنتی و اصیل «فطیر مسکه» را برایمان آماده کرد. این غذا که ریشه در فرهنگ دیرینه‌ی عشایر شمال خراسان رضوی دارد، به این ترتیب تهیه می‌شود: نانی از آرد گندم و افزودنی‌های محلی پخته شده، سپس در کره‌ی آب‌شده‌ی گوسفندی غوطه‌ور می‌شود تا عطر و طعمی بی‌نظیر بیابد.نکته‌ی جالب‌توجه اینکه این غذای محبوب و کهن، امروزه کمتر مورد استقبال نسل جوان و فرزندان عشایر قرار می‌گیرد؛ نشانه‌ای گویا از سرعت شگرف تحولات اجتماعی در سراسر ایران معاصر.در همین حال، جوانان عشایری این مناطق به‌خوبی از بستر اینستاگرام برای ارتباط با جهان بیرون استفاده می‌کنند و گاه محصولات خاص و بومی خود را از همین مسیر به فروش می‌رسانند؛ نشان‌دهنده‌ی پیوندی تازه میان سنت و مدرنیته در دل کوچ‌نشینی.سید احمد محدث حسینی#طرح_پژوهشی#کنستانتره_دانش_بنیان#عشایر_خراسان#توسعه_روستایی#اقتصاد_کشاورزی#درگز#طبیعت_خراسان#جنگل_ارس#فطیر_مسکه#غذاهای_سنتی#تحولات_اجتماعی#سنت_و_مدرنیته#عشایر_و_اینستاگرام#تولیدات_بومی#ایران_زیبا