🌹 بسم الله الرحمن الرحیم 🌹حضرت عباس (ع)؛ هاجرِ کربلادر فرازهای نورانی زیارتهای امام حسین (ع)، بهو…
انتشار: 2026/06/23 19:18 UTCدریافت: 2026/08/15 04:16 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 04:16 UTC
🌹 بسم الله الرحمن الرحیم 🌹حضرت عباس (ع)؛ هاجرِ کربلادر فرازهای نورانی زیارتهای امام حسین (ع)، بهویژه زیارت عاشورا، یکی از جملههایی که با دلی لرزان و چشمی تر بر زبان جاری میکنیم، این است:«السَّلَامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ...»سلام بر تو و بر آن جانهایی که در آستانت فرود آمدند؛ از جانب من، بر همگی شما، سلام خدا باد، تا من هستم و تا شب و روز برپاست.این پرسش همیشه در ذهن نقش میبندد که چرا امامان معصوم (ع) اینچنین بر اصحاب و یاران حسین (ع) درود میفرستند و آنان را در کنار سالار شهیدان، چنان گرامی میدارند؟زیرا اگر بگوییم تنها امام حسین (ع) فدای اسلام و قرآن شد، در حقِ آن یاران باوفا، جفا کردهایم. مگر روزگار چند عباس، چند علیاکبر، چند قاسم و چند جوانِ برومندِ دیگر را به خود دیده است؟ اگر عباسِ دومی وجود داشت، کجاست؟ اگر علیاکبرِ دیگری بود، کداماند؟از آینده و روز ظهور خبری نداریم، اما از آدم تا عاشورا و از عاشورا تا امروز را میتوان پرسید و پاسخ یافت.پس انصاف آن است که بگوییم:شهدای کربلا، سایههای حسین (ع) بودند؛ هر سو که آن خورشیدِ هدایت میچرخید، آنها نیز به همان سو میچرخیدند و در وجود امام، فانی شدند تا دینِ خدا را سربلند نگاه دارند.و در میان این همه سربلندی،مقام حضرت عباس (ع) فرق دارد؛او بابالحوائج است، او ابوالفضلِ عالم است؛او هاجرِ کربلاست...هاجر، در بیابان خشک و سوزان مکه، برای یافتن آب، میان صفا و مروه دوید.او عباسِ مکه بود.و عباس (ع)، در صحرای تشنهکامِ کربلا، برای آب، به میدان رفت.او هاجرِ کربلا بود.اما نه هاجر به آب رسید و نه عباس.هاجر، پس از هفت نوبت سعی و تلاش، خسته و ناامید، نزد کودک تشنهاش بازگشت،اما به شگفتی، چشمهای از زیر پای اسماعیل جوشید و خداوند، با زمزم، هم او را سیراب کرد و هم فرزندش را.امّا در کربلا چه شد؟آیا علیاصغرِ ششماهه، که همسنِ اسماعیل بود، سیراب شد؟آیا حسین (ع) با لبِ تشنه، جرعهای آب نوشید؟نه، برای اسماعیل، زمین شکافت و چشمه جوشید؛اما برای علیاصغر، تیری، گلوی کوچکش را شکافت و خونش بر خاک ریخت.و حسین (ع) با همان لبهای ترکخورده و دلی سوخته، به شهادت رسید.از همینجاست که امام سجاد (ع) با دلی مجروح فرمود:«أَیُّهَا النَّاسُ، اعْلَمُوا أَنَّ الْحُسَیْنَ قُتِلَ عَطَشَاناً»ای مردم، بدانید که حسین (ع) تشنهکام به شهادت رسید.خداوند، به برکت امانتهایی که نزد اسماعیل بود، چشمهای جاری کرد که تا امروز، روان است.امّا برکت وجود حسین (ع) چیز دیگری است؛اگر خداوند با زمزم، تشنگانِ آب را سیراب میکند،از جوشش خون حسین (ع) است که تشنگانِ حقیقت و آزادگی، سیراب میشوند.📚 اقتباس از کتاب «از عاشورا تا اربعین» استاد عبدالله مستحسنبا اضافاتی از اینجانب سید احمد محدث حسینی 🖋️ @Samh4 🌹🌹🌹
