🔵جامعه موازی و چهرههای ناشناخته✍🏻سهند ایرانمهرشخصاً تا پیش از این، نام «نیما تکیدو» را نشنیده بودم…
انتشار: 2026/07/26 07:52 UTC
🔵جامعه موازی و چهرههای ناشناخته✍🏻سهند ایرانمهرشخصاً تا پیش از این، نام «نیما تکیدو» را نشنیده بودم؛ هرچند او بیش از یک میلیون دنبالکننده در اینستاگرام و رقمی نزدیک به همین میزان در یوتیوب دارد. اما طول نکشید که دریافتم او اصولاً در میان افراد بزرگسال شناختهشده نیست.حالا خبر رویدادی که با هجوم ۱۵ هزار نفر از کنترل خارج شده تعجب بسیاری برانگیخته شده است.البته این تعبیر که «کسی او را نمیشناسد»، شاید ناشی از نوعی قضاوت خودبرترپندارانه باشد؛ این باور غلط که نسل بزرگسال تنها زمانی کسی را به رسمیت میشناسد که یا همنسل خودش باشد یا دغدغههایش با دغدغههای آنان همسو گردد. معمولا واکنش کلیشهای ما به چنین خبرهایی، بی هیچ تقلای ذهنی، در همین یک جمله خلاصه میشود: «دیگر نسل جدید است؛ کاری نمیشود کرد!»حال آنکه این ماجرا را نمیتوان با یک جمله ساده و تحقیرآمیز از سر گذراند که «نسل جدید سطحی شده است». آنچه رخ داده، نشانهای روشن و بیتعارف از یک دگرگونی آرام اما عمیق در ساختار مرجعیت اجتماعی است؛ تغییری که اگر نادیده گرفته شود، فهم ما از جامعه امروز بسیار ناقص و بیارزش خواهد بود.وقتی یک بلاگر با یکونیم میلیون دنبالکننده میتواند تنها با یک فراخوان، پانزده هزار نوجوان را به نقطهای مشخص بکشاند، در حالی که بسیاری از بزرگسالان حتی نام او را نشنیدهاند، این اتفاق حامل چند پیام مهم است.اولین پیام این ماجرا، شکاف نسلی در مرجعیت است به این معنا که مرجعیت دیگر از رسانه ملی، نهادهای رسمی، دانشگاه یا حتی چهرههای شناختهشدهی اجتماعی، سیاسی یا هنری دیروز نمیآید. نوجوان امروز در زیستجهان دیجیتال زندگی میکند؛ جایی که الگوریتم اینستاگرام و تیکتاک و یوتیوب برایش مرجع میسازند. ممکن است فردی برای والدین کاملا ناشناخته باشد، اما در جهان نوجوانان قدرت بسیج اجتماعی داشته باشد؛ قدرتی که نسلهای دیگر حتی از وجودش خبر ندارند چون اصولا دغدغههایش همسنگ دغدغه آنان نیست. کافی است به صفحه نیما تکیدو در اینستاگرام بروید و زاویه دید او از منظر یک نوجوان و چالشهایش با والدین یا نظام اجتماعی و فرهنگی پیرامونش را ببینید تا متوجه نزدیکی ذهنی و روحی نوجوانان با او شوید.( در محتواهای او رگه پررنگی از رویکرد سیاسی معناداری وجود ندارد).پیام دوم این رویداد، پیدایش «جوامع موازی» است. جامعه ایران دیگر یک فضای عمومی مشترک ندارد. هر نسل در شبکهای جداگانه زندگی میکند. میلیونها نوجوان در جهانی فرهنگی رفتوآمد میکنند که نسلهای دیگر تقریباً به آن راهی ندارند و به همین علت است که بسیاری از بزرگسالان با حیرت میپرسند: «این آدم اصلا کیست؟»پیام سوم این ماجرا، کمبود فضاهای هویتساز برای نوجوانان است. در جامعه ایران که امکان مشارکت اجتماعی، تفریح سازمانیافته و تجربه جمعی برای نوجوان محدود و مشمول اما و اگر است، یک گردهمایی ساده حول یک اینفلوئنسر، به فرصتی برای دیده شدن، احساس تعلق و تجربه هیجان جمعی تبدیل میشود. بسیاری از نوجوانان شاید بیش از آنکه برای دیدن بلاگر آمده باشند، برای حضور در یک «رویداد اجتماعی» آمدهاند؛ برای اینکه لحظهای از انزوای روزمره بیرون بیایند و در جمعی همسنوسال خود نفس بکشند آن هم در محیطی که سیاست یا جریانهای سیاسی در آن دست نبرند. این نوجوان البته آنقدر دقیق و سیاسی نیست که بنشیند و تحلیل کند که مبادا ماجرا سیاسی نباشد اما غریزه او این اطمینان را میدهد که وقتی دعوت به این رویداد در هیچ شبکه تلویزیونی داخلی و خارجی یا توسط فلان نهاد و موسسه نیست بلکه یکی مثل خودشان دعوتشان کرده مطمئن میشود که: «این یکی داستان نمیشود!»نکته و پیام چهارم هم اهمیت و قدرت اقتصاد توجه است. مفهوم اقتصاد توجه را نخستینبار هربرت سایمون، مطرح کرد: «وقتی اطلاعات فراوان میشود، توجه انسانها کمتر به سوی چیزها جلب میشود.» اینجاست که شبکههای اجتماعی و رسانهها برای خریدوفروش توجه انسان دست به کار میشوند و هرکس بتواند توجه بیشتری را به خود جلب کند، به قدرت اقتصادی، فرهنگی و حتی سیاسی بیشتری دست پیدا میکند .قدرت در جامعه ایران همچون سایر نقاط جهان در حال جابهجایی است. زمانی نهادهای رسمی، رسانههای سراسری و چهرههای فرهنگی توان بسیج اجتماعی داشتند اما امروز بخشی از این قدرت به شبکههای اجتماعی و تولیدکنندگان محتوای دیجیتال منتقل شده و حتی نهادهای قدرت سنتی نیز در همین فضا دنبال مخاطب میگردند.هر نخبه، سیاستگذار یا پژوهشگری که هنوز با الگوهای دهههای گذشته جامعه ایران را تحلیل میکند و میپندارد از مختصات فکری آن مطلع است یا نمایندگی مطلق آن را برعهده دارد عملا بخش بزرگی از واقعیت را نمیبیند.
پستهای تلگرام — مدیرانصنعت
🎥تورم رکودی حاکم بر بازار مسکن و تبعات آن در بازار اجاره ✍️تدوین دکتر محمدرضا منجذب
📻اپیزود ۲ فصل ۳۱ پادکست جافکریمعمار رویاها Architect of Dreams گوینده: امیرعلی قمهمان: سهیل رضایییوتیوپ #جافکری──────📗 t.me/Audiobook_p#کتاب_صوتی_وپادکست
🏡سقف وام مسکن در تهران به ۲ میلیارد تومان رسیدهیات عالی بانک مرکزی با افزایش سقف تسهیلات پرداختی از محل اوراق گواهی حق تقدم برای ساخت و خرید واحد مسکونی و ودیعه و جعاله موافقت کرد.🔗متن کامل🔻asriran.com/004yNM#مسکن─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
🎥اسکای اطلاعات جدیدی از نحوه شناسایی پایگاههای آمریکایی توسط ایرانیها منتشر کرد و توجه جهان را به این اطلاعات جلب کرد.─┅─═ ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
🔵احزاب اصلی اروپا در برابر جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران چه موضعی گرفتهاند؟✍️ سپهر مدیراین گزارش بر پایه بیانیه های رسمی احزاب، مواضع فراکسیونها و مذاکرات پارلمانی منتشر شده تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶ تنظیم شده است. در مواردی که حزب بیانیه مستقل و صریحی منتشر نکرده، این موضوع در متن مشخص شده و موضع نمایندگان یا خط رسمی دولت مبنای ارزیابی قرار گرفته است.نکته مشترک تقریباً همه این احزاب آن است که انتقاد از جنگ الزاماً به معنای حمایت از جمهوری اسلامی نیست. بیشتر جریانهای مخالف حمله، همزمان سرکوب معترضان، نقض حقوق زنان، برنامه هستهای و سیاست منطقهای جمهوری اسلامی را نیز محکوم کردهاند. اختلاف اصلی بر سر پرسشی دیگر است: آیا بمباران و تغییر حکومت از خارج میتواند به آزادی، امنیت یا ثبات منجر شود؟در میان کشورهای بررسیشده، اسپانیا روشنترین و شدیدترین قطببندی حزبی را دارد. موضع دولت و حزب سوسیالیست کارگران اسپانیا، PSOE، نهفقط عدم مشارکت، بلکه محکومیت آشکار جنگ بوده است. محافظهکاران در آغاز جنگ خواهان همراهی فعالتر با آمریکا بودند و بر لزوم قدرت نظامی، افزایش بودجه دفاعی و حفاظت از مسیرهای تجاری تأکید داشتند. اما با طولانیشدن جنگ، کمی بادنوک، رهبر حزب، از نبود راهبرد روشن و تغییر قواعد بازی از سوی آمریکا سخن گفت. موضع محافظهکاران از حمایت اولیه به نوعی حمایت مشروط تغییر کرده است: مقابله با جمهوری اسلامی و حمایت از متحدان، اما نه اطاعت بیچونوچرا از تصمیمهای ترامپ.در یک جمعبندی کلی، اسپانیا روشنترین دولت مخالف جنگ را دارد؛ چپ فرانسه گستردهترین اجماع حقوقی علیه حمله را شکل داده است؛ آلمان محتاطترین شکاف را میان عدم مشارکت و تعهدات امنیتی غرب نشان میدهد؛ بریتانیا صحنه مناقشه بر سر پایگاهها و حدود همراهی با آمریکاست؛ و جمهوری ایرلند بیش از دیگران مسئله جنگ را با بیطرفی نظامی و استفاده از فرودگاه شانون پیوند زده است.🔗متن کامل 🔻telegra.ph/NAI-08-17-3%E2%80%8E%E2%80%8C%… ⚙️ ═─┅─🆔 t.me/sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت
🚘برقیسازی خودروها در ایران؛ راه نجات بنزین یا انتقال ناترازی؟برقیسازی حملونقل در ایران دیگر صرفا یک انتخاب فناورانه نیست؛ این موضوع با ناترازی بنزین و برق، آلودگی هوا، قیمت یارانهای انرژی، محدودیت زیرساخت شارژ و توان اقتصادی مصرفکنندگان گره خورده است.به گزارش برق مدیا، گسترش خودروهای برقی در ایران، اگرچه میتواند یکی از راهکارهای کاهش مصرف بنزین، آلودگی هوا و افزایش بهرهوری انرژی باشد، اما مسیر برقیسازی حملونقل با مجموعهای از چالشهای فنی، اقتصادی و زیرساختی روبهرو است. محدود بودن شبکه ایستگاههای شارژ، دشواری ایجاد زیرساخت شارژ خانگی بهویژه در آپارتمانها، نیاز به مدیریت بار شبکه برق، هزینه بالای خرید و تامین باتری، وابستگی بخشی از فناوری و قطعات به واردات، ابهام درباره خدمات پس از فروش و عمر باتری و همچنین پایین بودن قیمت یارانهای انرژی، از مهمترین موانعی هستند که میتوانند سرعت توسعه این خودروها را کاهش دهند.در کنار این چالشها، پرسش مهمتری نیز مطرح است؛ حسین مقیسه، کارشناس خودرو در خصوص اینکه آیا شبکه برق کشور همزمان با رشد ناوگان برقی توان تامین این بار جدید را دارد به این نکته اشاره میکند که تجربه و مطالعات موجود نشان میدهد برقیسازی بدون برنامهریزی همزمان برای تولید و توزیع برق، توسعه شارژرها، استانداردسازی، تامین مالی و انتخاب فناوری متناسب با الگوی سفر ایرانیان، میتواند به جای حل بخشی از ناترازی انرژی، تنها شکل آن را از ناترازی بنزین به فشار بیشتر بر شبکه برق تغییر دهد.در چنین شرایطی، حسین مقیسه، کارشناس خودرو، در گفت و گو با «برق مدیا» معتقد است، راهکار ایران لزوما حرکت شتابزده به سمت خودروهای تمام برقی نیست، بلکه باید بر اساس الگوی سفر، ظرفیت شبکه برق و هزینه کل مالکیت، ترکیبی از فناوریهای BEV، HEV، PHEV و EREV را در دستور کار قرار داد.🔗گفتوگوی با حسین مقیسه🔻barghmedia.com/fa/tiny/news-420#%D8%AE%D9… ⚙️ ═─┅─🆔 @sanatir 🌐کانال #مدیرانصنعت