امروز به آینه نگاه کردم همون چشم ها بود...همون صورت ...همون لب ها ...فقط یه چیزی کم بود،اون ذوقی که…

🍂🌹 @sangesabur 🌹🍂

‌باز امشب غزلی كنج دلم زندانی استآسمان شب بی‌حوصله‌ام طوفانی استهيچ كسی تلخی لبخند مرا درک نكردهای‌های دل ديوانه‌ی من پنهانی‌ استشبتون بی غم(حافظ)‌🍂🌹 @sangesabur 🌹🍂

پیام امشب🫰🍂🌹 @sangesabur 🌹🍂

در اولین  شب ✨زیبای شهریور ماه 🌛دعا میکنم ...زیر این سقف بلند🌷روی دامان زمینهر کجا "خسته شدی"یا که "پر غصه شدی"دستی از غیب 🌷"به دادت برسد"و چه زیباست که آن "دست خدا" باشد و بس..🌷شب زیباتون خدایی🌛 ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌🍂🌹 @sangesabur 🌹🍂

⚜️حکایت ⚜️📚نمک و آبروزی شاگرد یک راهب پیر هندو از او خواست که به او درسی به یاد ماندنی دهد. راهب از شاگردش خواست کیسه نمک را نزد او بیاورد. سپس مشتی از نمک را داخل لیوان نیمه پری ریخت و از او خواست همه آن آب را بخورد. شاگرد فقط توانست یک جرعه کوچک از آب داخل لیوان را بخورد، آن هم به سختی.استاد پرسید: «مزه اش چطور بود؟»شاگرد پاسخ داد: «خیلی شور و تند است، اصلاً نمی شود آن را خورد.»پیر هندو از شاگردش خواست یک مشت از نمک بردارد و او را همراهی کند. رفتند تا رسیدند کنار دریاچه. استاد از او خواست تا نمکها را داخل دریاچه بریزد. سپس یک لیوان آب از دریاچه برداشت و به شاگرد داد و از او خواست آن را بنوشد. شاگرد براحتی تمام آب داخل لیوان رو سر کشید. استاد این بارهم از او مزه آب داخل لیوان را پرسید. شاگرد پاسخ داد: «کاملا معمولی بود.»پیر هندو گفت: «رنجها و سختیهائی که انسان در طول زندگی با آنها روبرو می شود همچون مشتی نمک است و اما این روح و قدرت پذیرش انسان است که هر چه بزرگتر و وسیعتر می شود، می تواند بار آن همه رنج و اندوه را براحتی تحمل کند. بنابراین سعی کن یک دریا باشی تا یک لیوان آب.»

آدم ها در دو حالت همدیگر را ترک می‌کنند؛اول اینکه احساس کنند کسی دوستشون نداره،دوم اینکه احساس کنند یکی خیلی دوستشون داره.💔🍂🌹 @sangesabur 🌹🍂