مولانا » دیوان شمس » غزلیات »غزل شمارهٔ ۴۹۰ مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توستهمیشه سجده گهم آست…
انتشار: 2026/07/09 03:55 UTC
مولانا » دیوان شمس » غزلیات »غزل شمارهٔ ۴۹۰ مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توستهمیشه سجده گهم آستان خرگه توستبه هر شبی کشدم تا به روز زنده کندنوای آن سگ کو پاسبان درگه توستز پیش آب و گل من بدید روح تو راخرد بگفت که سجده کنش که او شه توستسجود کرد و در آن سجده ماند تا به ابدنهاده روی بر آن خاک خوش که او ره توستچه باشدت اگر این شوره خاک را که منمبه نعل بازنوازی که آن گذرگه توستایا دو دیده تبریز شمس دین به حقتو کهربای دلی دل به عاشقی که توست🎤دکلمه های عندلیب@satkaniدرودهاااااااااا دوستان گرامی روزتون پرخیر و برکتآخرهفته تون سرشار از اتفاقهای شیرین