میرزاده عشقی » دیوان اشعار » غزلیات و قصاید »شمارهٔ ۱۴ - آیین خودخواهی جهان را دائما این رسم و ای…
انتشار: 2026/08/19 09:37 UTCدریافت: 2026/08/19 19:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/19 19:05 UTC
میرزاده عشقی » دیوان اشعار » غزلیات و قصاید »شمارهٔ ۱۴ - آیین خودخواهی جهان را دائما این رسم و این آیین نمیمانداگر چندی چنین ماندست، بیش از این نمیماندبه چندین سال عمر، این نکته را هر سال سنجیدیکه آن اوضاع دی، در فصل فروردین نمیماندهمان گونه که آن اوضاع دیروزی نماند امروزبه فردا نیز این اوضاع امروزین نمیماندببین امروز مردم را، به خون یکدگر تشنهکه دیری نگذرد، کاین عادت دیرین نمیماندبباید روزگار صافی و صلح و صفا روزیبه جان دوستان آن روز، دیگر کین نمیماندهمانا خوی حیوانیست، این «آیین خودخواهی»اگر انسان شوند این خلق، این آیین نمیماندمگو یاسین بود، در گوش این خلق خر، آوازمکه گر آدم شوند، از اصل این یاسین نمیماندتو در این خلق عامی، عارفی گر زانکه اینان راتمیزی شد حنایت، نزد کس رنگین نمیماند 🎤#دکلمه_های_عندلیب@satkani