🌱 روانِ امن؛ کودکِ تابآورقسمت دوم: به کودکان اجازه دهید از ترسهایشان حرف بزنند«کودکی که از ترسها…
انتشار: 2026/07/06 09:17 UTC
🌱 روانِ امن؛ کودکِ تابآورقسمت دوم: به کودکان اجازه دهید از ترسهایشان حرف بزنند«کودکی که از ترسهایش سخن میگوید، نیمی از راه آرام شدن را پیموده است.»✍ وقتی کودکی میگوید: «میترسم...»، نخستین واکنش ما معمولاً این است که بگوییم: «چیزی نیست»، «نگران نباش» یا «به این موضوع فکر نکن.»این جملات از سر محبت گفته میشوند، اما همیشه آرامبخش نیستند.کودک، پیش از آنکه به پاسخ نیاز داشته باشد، به شنیده شدن نیاز دارد.اگر از صدای آژیر، خبرهای تلویزیون یا آینده نگران است، اجازه دهیم احساسش را بیان کند. با دقت به حرفهایش گوش دهیم، میان سخنش نپریم و برای ترسش دلیلتراشی نکنیم.گاهی تنها کافی است بگوییم:«میدانم ترسیدهای...»«اگر من هم جای تو بودم، شاید همین احساس را داشتم.»«خوشحالم که احساست را با من در میان گذاشتی.»همین چند جمله ساده، به کودک این پیام را میدهد که احساساتش پذیرفته شدهاند و او در این نگرانی تنها نیست.روانشناسان معتقدند احساساتی که مجال بیان پیدا میکنند، آرامآرام قابل مدیریت میشوند؛ اما احساساتی که سرکوب میشوند، اغلب به شکل اضطراب، بیقراری، کابوسهای شبانه یا نگرانیهای مداوم بازمیگردند.یادمان باشد، قرار نیست همیشه پاسخ همه پرسشهای کودکان را بدانیم. گاهی بزرگترین هدیه ما، این نیست که همه ابهامها را برطرف کنیم؛ بلکه این است که در کنارشان بمانیم و بگوییم:«هر احساسی که داری، میتوانی با من در میان بگذاری.»در چنین لحظههایی، کودک فقط آرام نمیشود؛ بلکه میآموزد در سالهای آینده نیز به جای پنهان کردن رنجهایش، درباره آنها سخن بگوید و از دیگران کمک بخواهد. این، یکی از ارزشمندترین درسهای زندگی است که خانواده میتواند به او بیاموزد.«شنیده شدن، آغاز آرام شدن است.»بارها شنیدهایم که "کودکان پیش از آنکه به پاسخهای کامل نیاز داشته باشند به گوشهای شنوا نیاز دارند"🌱 هر کودکِ تابآور، حاصل حضورِ یک بزرگسالِ آرام است.ادامه دارد...🆔 @Sayehsokhan


