سـحر فــلاح تهران. دی‌ماه خونین ۱۴۰۴با یاد فرزندان ایران@SazoChakameoKetab

کلبه‌ای برای کابوس‌های بی‌پایان آیواین کلبه را برای تو ساخته‌ام آیودر دامنه‌ی کوهستان نومالی‌نیدر ایالت لاماهیلای شمالیمی‌دانم که دوستش داریاگر صبحانه‌ات را توی تراسش بخوریدوروبر ۸ صبحاردک‌های وحشی کله‌غازی را می‌بینیکه سمت دریاچه‌ی پارانیل پرواز می‌کنندخرده‌نان‌هایت را جمع کنتا وقتی کنار دریاچه رفتی برایشان ببریروی میز کارت گلدانی سفالی با سه شاخه آفتابگردان غرغرو گذاشته‌امیادشان داده‌ام وقتی می‌نویسی پچ‌پچ نکنندولی تو هم بدجنس نباشهروقت حوصله داشتی به حرف‌هایشان گوش کنگذشته‌ی تلخی داشته‌انداگر خواستی قبل از ظهر چرت بزنیتوی ننوی جلو در لم بدهپیله‌ی دست‌دوم آقای یانوشکرم‌ابریشمی که انتهای جاده‌ی یالاز کارگاه نجاری داردبه نی‌نیپسر خانم کالوویسپرده‌امروزنامه‌ی «پایان باز» را برایت بیاوردمی‌دانم صفحه‌ی آخرش داستان‌های مینیمال ۵۰ کلمه‌ای چاپ می‌کند که عاشقشان هستیفقط از توی شکلات‌خوری صورتی بالای شومینهچندتا از آن آبنبات‌‌عصایی‌هایی راه‌راه به نی‌نی بدهو اگر زنگوله‌ی دوچرخه‌اش خیلی دیلینگ دیلینگ می‌کردسرش داد نزنچون گوش‌هایش نمی‌شنودسالاد اسفناج توی یخچال داریبا پنیر کم‌نمکگوجه‌گیلاسی‌ها توی سبد حصیری کنار پنجره‌ستنگذاشتمشان یخچال که قهر نکنند و طعمشان عوض نشودمی‌توانی با عسل و لیموی تازه و بادام‌زمینی برای خودت سس درست کنیکاش تا هوا تاریک نشده، نوشیدن را شروع نکنیشاید نزدیک‌های عصردوتا کفشدوزک وراج چاق به دیدنت بیایندپیردخترهای دوقلوی فضول همسایهدم به دمشان ندهمی‌خواهند از جیک و پوک همه‌چیز سر دربیاورندشاید دم‌نوش به‌لیمو هم برایت آوردندبا کوکی‌های قنادی آدلایداگر دیدی ول‌کن نبودندسیگاری آتش بزناز دود متنفرندزود ژاکت‌های خالدارشان را باز می‌کنند و می‌پرندشب که شدجلو شومینه بنوشاگر هم‌پیاله خواستیپشت پرده‌ی اتاق‌خوابت شب‌پره‌ی میخواره‌ای زندگی می‌کندسرش که گرم شودماجراهای خنده‌داری از نایت‌کلاب‌های پروانه‌ها تعریف می‌کندبگو ماجرای مالن را برایت بگویدشاپرک جامه‌ریزی که وسط رقص میله روی یونیفورم نظامی زلنسکی بالا آورداز صمیم قلبم آرزو می‌کنم در کلبه‌ی جدیدت راحت بخوابیدست‌کم پنج ساعت را بخوابیاگر اینجا هم کابوس ببینیدیگر نمی‌دانم چه خاکی به سرم بریزم@SazoChakameoKetab☘🌿🍂☘🌿🍂☘🌿🍂نوید سیدعلی‌اکبرمرداد ۰۵

📌نردبان پیشرفت کجاست؟آموزش مهم است.توسعه مهم است.توسعه تنها و تنها از دل مدرسه بیرون می‌آید.اولویت‌بندی در هزینه‌کرد بودجه عمومی مهم است:(ایدئولوژی سیاسی‌فرهنگی مائو یا منطق توسعه ملی‌میهنی پسامائو؟)کثرت بودجه فرهنگی در قلت بودجه آموزشی کلاه‌برداریست.عدالت در ارائه خدمات عمومی مهم است.چین برای رساندن کودکان یک روستای دورافتاده به مدرسه، آسانسور شیشه‌ای غول‌پیکر به ارتفاع ۲۸۸ متر ساخته است.در اعماق دره‌ای در استان یوننان چین، آسانسور شیشه‌ای بزرگی به تازگی افتتاح شده است. این آسانسور که ارتفاعش به ۲۸۸ متر می‌رسد، مسیری را که دانش‌آموزان برای رفتن به مدرسه می‌پیمودند، از یک ماجراجویی شش‌ساعته و خطرناک به سفری راحت در عرض فقط ۳۰ دقیقه تبدیل کرده است.این سازه‌ی خارق‌العاده که «نردبان فویائو» نام دارد، در کنار آسانسور دیگری قرار گرفته تا زندگی کودکان روستای «نیژوه» را که در کف دره زندگی می‌کنند، متحول کند. پیش از این، کودکان این روستا مجبور بودند هر ده روز یک بار، مسیری سه‌ساعته را از صخره‌های عمودی و خطرناک بالا بروند تا به مدرسه‌ی شبانه‌روزی خود در بالای کوه برسند.@SazoChakameoKetab☘🌿🍂☘🌿🍂☘🌿🍂

📌 اسارت‌گاه‌آن زمان که افزایش تعداد مساجد و مواکب خیابانی در داخل و حتی در کمال تعجب در خارج از کشور بر تعداد مدارس اولویت بسیار بسیار بیشتری پیدا کرد. آن زمان که تنها بودجه تولید یک اثر سینمایی و احتمالا مقوا برای مجری اینترنتی طرفدار هسته سخت ۱۵۰میلیارد تومان برآورد شد، آن زمان که چند ده و چه بسا چند صد هزار میلیارد تومان بودجه فرهنگی جایی غیر از آموزش و پرورش هزینه شد، آن‌زمان که حتی خود وزارت آموزش و پرورش اولویت اولش در این بلبشوی بربرگونه‌ی کمبود و کسری زیرساخت و مدرسه و معلم و...ایدئولوژی سیاسی نظامی است:بسیار طبیعیست که امثال من برای استیفای حق آموزش رایگان فرزندانمان باید آواره مدارس دولتی باشیم.و آنها هم دائم ما را حواله به هفته و ماه بعد بدهند.و استرس ثبت‌نام را برای ما و حتی برای فرزندانمان تمام نکنند.عجب وضعیت خر تو خری شده است...@SazoChakameoKetab☘🌿🍂☘🌿🍂☘🌿🍂#سیدهاشم_فیروزی...

‍‍ 🦋📚🦋هر کتابی، آدمی است و هر آدمی برای هر کس از یک جایی شروع می شود.شاید روزی نوشته روی دیواری، پیراهن تن بپوشد، جان بگیرد و روبه رویت بنشینند؛ زیرا کلمات روح دارند، کلمات زنده اند.کلمات قلب به قلب و قرن به قرن سفر می کنند، از تابلو اعلانات ساختمان آموزش و پرورش منطقه ۷ تهران تا برلین آلمان.روایتی از نوشته ای که روزی مکتبی بود هندی! تا رسید به زنی هم وطن.از دیروزهای دور ادبیات و عرفان تا اینکِ شعر و زندگی…راستی روایت شما چیست؟ شما کی و کجا اولین کلمات کتابی را دیدید؟ واژگان از کجا تا کجا با شما آمدند؟#کلمات_سفر_می_کنند 🌀قطاری به مقصد خداقطاری که به مقصد خدا می رفت٬ لختی در ايستگاه دنيا توقف کرد و پيامبر رو به جهان کرد و گفت: مقصد ما خداست٬ کيست که با ما سفر کند ؟ کيست که رنج و عشق توامان بخواهد ؟ کيست که باور کند دنيا ايستگاهی است تنها برای گذشتن؟ قرن ها گذشت اما از بيشمار آدميان جز اندکی بر آن قطار سوار نشدند.از جهان تا خدا هزار ايستگاه بود. در هر ايستگاه که قطار می ايستاد٬ کسی کم می شد. قطار می گذشت و سبک می شد. زيرا سبکی قانون خداست .قطاری که به مقصد خدا می رفت٬ به ايستگاه بهشت رسيد. پيامبر گفت:‌ اينجا بهشت است. مسافران بهشتی پياده شوند، اما اينجا ايستگاه آخرين نيست .مسافرانی که پياده شدند٬ بهشتی شدند، اما اندکی٬ باز هم ماندند٬ قطار دوباره راه افتاد و بهشت جا ماند .آنگاه خدا رو به مسافرانش کرد و گفت : درود بر شما٬ راز من همين بود آن که مرا می خواهد٬ در ايستگاه بهشت پياده نخواهد شد .و آن هنگام که قطار به ايستگاه آخر رسيد٬ ديگر نه قطاری بود و نه مسافری و نه پیامبری. @SazoChakameoKetab☘🌿🍂☘🌿🍂☘🌿🍂✍️#عرفان_نظرآهاری‌ 📘#پیامبری_از_کنار_خانه_ما_رد_شد@erfannazarahariwww.nooronaar.ir

اگر هیچ‌کس نمی‌توانست از چیزی عکس بگیرد، آیا آن چیز باز هم همان‌قدر ارزشمند بود؟ عکس‌ها:نمایشگاه عکسی در مسکومادربزرگ و نوه در اتوبوس شهری سن‌پترزبورگ جزیره شیدفر، خلیج‌فارس تظاهرات سال هشتاد و هشت، تهرانتظاهرات سال ۱۴۰۱، جنبش مهسا، تهرانپوستر انتخاباتی محمود احمدی‌نژاد نمازجمعه تهرانتظاهرات سال هشتاد و هشت، تهراننمایشگاه دفاع مقدس، میدان آزادی تهرانگشت ارشاد، میدان هفت تیر تهراناتوبان نواب تهران در زمان ساختبیمارستان شهدای تجریش در زمان شروع کرونا، اسفند نود و هشت(سه عکس)@SazoChakameoKetab

🍃تو بمان با دگران‌وای به حال دگران@SazoChakameoKetab