‍ به یادِ آموزگارِ فرزانه، دبیرِ ریاضیِ دیارمانچه جان‌گداز است سخن گفتن از مردی که سراسرِ زندگانیِ…

‍ به یادِ آموزگارِ فرزانه، دبیرِ ریاضیِ دیارمانچه جان‌گداز است سخن گفتن از مردی که سراسرِ زندگانیِ خویش را در راهِ بیداریِ خِرَد و پرورشِ اندیشه نهاد؛ مردی که با زبانِ شمار و برهان، نوجوانانِ زادبومِ خویش را نه تنها شیوهٔ سنجیدن، که آیینِ اندیشیدن می‌آموخت.او دبیرِ ریاضی بود؛ لیک ریاضی را هرگز به شماره و فرمول فرو نمی‌کاست. در نگاهِ او، هر برهان پلی بود از گمان به یقین، هر پرسش دری بود به سوی دانایی، و هر پاسخ، گامی به فرازِ روشنایی. او به شاگردانِ خویش می‌آموخت که جهان، با خِرَد و شکیبایی، گشودنی است.سال‌ها در آن دبیرستان، بر تختهٔ کلاس، خط‌ها کشید، دایره‌ها نگاشت و رازِ هماهنگیِ شمارها را آشکار کرد؛ امّا آنچه از او بر جای ماند، نه خطی بر تخته، که نشانی ژرف بر جانِ شاگردان بود. تخته‌ها پاک شدند، نوشته‌ها زدوده گشتند، امّا آن بذرِ خِرَد که او در دل‌ها افشاند، همچنان می‌روید و بار می‌دهد.اینک اگرچه دستِ او دیگر گچ بر تخته نمی‌نشاند و آوایش در کلاس طنین نمی‌افکند، برهانِ بودنش هنوز استوار است؛ زیرا هر شاگردی که درست می‌اندیشد، هر جوانی که با راستی و داد گام برمی‌دارد و هر فرزندی که از این دیار به بلندای دانایی می‌رسد، گواهی زنده بر ماندگاریِ آن آموزگارِ فرزانه است.در جهانِ ریاضی، برخی پایه‌ها چنان استوارند که همهٔ بنا بر آن‌ها برپا می‌ماند؛ و او نیز یکی از همان پایه‌های استوارِ فرهنگ و آموزشِ این دیار بود. نبودِ پیکرش اندوهی بزرگ است، امّا نام و نشانش از دفترِ روزگار زدوده نخواهد شد؛ زیرا مردانِ خِرَدورز، در یادِ شاگردانِ خویش، جاودانه می‌مانند.یادش همیشه سبز، نامش جاودان، و فروغِ خِرَدش تا همیشه روشنگرِ راهِ ره‌پویانِ دانایی باد. برای بازماندگانِ ارجمند،  به ویژه فرزندان برومندش مهندس بهروز ،مهندس محمد، دکتر مجید و خانم مهندس مریم  گراوند تندرستی،شکیبایی و استواری، و برای آن فرهیخته فرزانه، نامی جاودان و یادی همیشه سبز آرزو داریم. باشد که مهر و خِرَدِ او، همچنان چراغِ راهِ آیندگان باشد.✍ :شاگردان همیشگی عباداله و دکتر امیر گراوند@sedayekoohdashtt