وقتی با یک فکر هم هویت میشویم اولین کاری که انجام میدهیم جدی گرفتن آن فکر است .وقتی فکر جدی گرفته ش…
انتشار: 2026/07/22 17:59 UTC
وقتی با یک فکر هم هویت میشویم اولین کاری که انجام میدهیم جدی گرفتن آن فکر است .وقتی فکر جدی گرفته شودخود به خود ما را با خود میبرد وقتی با فکر رفتیم برای اینکه آن فکر تداوم داشته باشد فکر دیگری به دنبالش میاید .پس هم هویت شدن با اولین فکر باعث میشود فکرهای بعدی را نیز جدی بگیریم .ناگهان متوجه میشویم دقیقه ها میگذرند و ما غرق در افکار گشته ایم .حال علت جدی گرفتن اولین فکر چیست ؟؟عدم پذیرش فرم این لحظه .مقاومت کردن با اتفاق این لحظه .ستیزه کردن با خواست هستی.دخالت کردن ذهن برای تغییر فرم این لحظه .وقتی فرمی را میبینیم ذهن کارش مقاومت کردن است امکان ندارد اتفاقی را قضاوت نکند چرا ,اما,اگر,باید,نباید, ,ایکاش ,پس من چی میگوید .هر کدام از این کلمات را ذهن میگوید زیرا نمیتواند تسلیم باشد و بپذیرد .و میخواهد حس وجود کند و بگوید من هستم .سالک معنوی اگاهانه صداهایی را که فکر کننده تولید میکند ، مشاهده کرده و ابدا با صدای سر هم هویت نمیشود .هم هویت شدن با صدای سر محصولش ققضاوت کردن است .ما قضاوت میکنیم زیرا اولین فکر بلند شده از ذهن را جدی میگیریم .مشاهده بدون قضاوت بالاترین شکل خردمندی است .یعنی به فاصله بین دو فکر که اصل وجود است سالک معنوی به ان وصل است .و ابدا فکر را جدی نمیگیرد .و شاهدی هست بر افکار .شاهدی بدون قضاوت .در این حالت انسان میتواند ارامش و و سعادت را تجربه کند .زیرا از هم هویت شدگی با فکر و گفتگوی درونی ازاد میشود .این حالت را حضور ناظر یا اگاهی ناب میگویند .در این حالت انسان به خرد ایزدی یا انرژی کیهان وصل میشود .در حقیقت اگاهی از وجود خودش اگاه میشود .و اگاه شدن اگاهی از اگاهی باعث ارامش .سعادت .عشق .زیبایی .شعف. سر مستی, اغنای محض. وجد و سرور میشود .بودن در فاصله بین دو فکر از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است .و ذهن تمامی قدرت خود را بکار میبرد تا سالک معنوی این شکاف و فاصله خالی بین دو فکر را نادیده بگیرد.تجربه سکوت و سکون بین دو فکر و دریافت رحمت الاهی و دریافت عشق با تکرار مدام بودن در فضای خالی بین دو فکر صورت میگیرد .علی زند🕉🕉🕉@MatrixVaAlizand
پستهای تلگرام — 🍷سیروسلوک مستان🍷
✳️ تفاوت درد و رنجیک حیوان به شدت در لحظه زندگی میکند چون ذهن ندارد. وقتی که ذهن نباشد، گذشته و آینده محو میشوند و تنها لحظه حال میماند.حیوان فقط در لحظه حال زندگی میکند بنابر این رنج نمیکشد، میتواند درد بکشد، اما رنج نمیکشد. وقتیکه شما درد را قضاوت میکنید، تبدیل به رنج میشود. حیوان درد را قضاوت نمیکند. چون قضاوت یکی از عملکرد های ذهن است. یک حیوان و یک انسان را در نظر بگیرید که در یک زمان به یک میزان از چیزی درد میکشند. مثلا در آنِ واحد در یک حادثه دچار شکستگی دست میشوند. حیوان درد را حس میکند اما هیچ قضاوتی درباره ی آن ندارد. فقط یک احساس است که کم و زیاد میشود و در وضعیت هایی سبک و سنگین میشود و سرانجام بهبود می یابد. اما انسان بعد از دریافت حس درد، آن را قضاوت میکند: تا کی قرار است این درد ادامه پیدا کند؟ چرا مراقب نبودم و این بلا را سر خودم آوردم؟ اگر تا دو هفته ی دیگر خوب نشوم نمی توانم در آن مسافرت جمعی مشارکت کنم، چرا این بلاها فقط سر من می آید؟ اگر دستم خوب نشود نمیتوانم بخوابم، بنابر این فردا امتحانم خوب نمیشود و....از لحظه ای که درد قضاوت می شود، تبدیل به رنج می شود و انسان تنها موجودی است که بی جهت رنج میکشد.#اوشو🔥🔥🔥🔥🔥🔥
🍷سیروسلوک مستان🍷 pinned a GIF
🕉🕉🕉 کارگاه طبیعی شدن برگزار میشود💥 کارگاه گروهی استاد علی زند تا چند روز دیگر در تلگرام برگزار میشود💚 شروع کارگاه: ۱ شهریور ۱۴۰۵📝🧾 برای اطلاعات بیشتر و ثبتنام، به آیدی زیر پیام دهید@Sherry1919--------------------@MatrixVaAlizand@SabtenameMatrix