سانیاس آغازِ یکی شدن با هستی است. تا زمانی که انسان درگیر «نفس» است، خود را جدا و بیگانه احساس میکند؛ اما با رها کردن نفس، جدایی از میان میرود و انسان درمییابد که با تمام هستی یکی است. سانیاس یعنی با جهان، طبیعت و موجودات احساسِ «در خانه بودن» داشته باشی.مراقبه انسان را از سطح خواستهها به مرکز وجود میبرد. خواستهها مانند موجهایی بر سطح اقیانوساند؛ هرچه عمیقتر شوی، از آنها دورتر میشوی. در مرکز وجود، انسان سکوت و آرامشی را تجربه میکند که حتی در میان شلوغی جهان نیز از دست نمیرود. در جهان بودن، اما از آنِ جهان نبودن.دین حقیقی بر باور نیست، بلکه بر تجربه و جستوجو استوار است. نه باید کورکورانه به خدا باور داشت و نه به نبودن او؛ باید جستوجو کرد و حقیقت را شخصاً تجربه کرد. تردید نیز نباید سرکوب شود، بلکه باید پلهای برای رسیدن به حقیقت باشد.کسانی مانند بودا، مسیح و لائوتسه به جای فتح جهان، خویشتن را فتح کردند و به غنای درونی رسیدند. شهرت حقیقی از همین ثروت درونی میآید؛ از آرامش، سرور و برکتی که میتوان به دیگران بخشید.مراقبه راهی برای رفتن فراتر از مرگ است. با تجربهٔ عمیق هستی، انسان درمییابد که تنها بدن متولد میشود و میمیرد، نه وجود حقیقی او. آنگاه زندگی سرشار از سرور میشود و سپاسگزاری بهطور طبیعی پدید میآید؛ و این سپاسگزاری دعای واقعی است.#اشو #باد_طلایی 🔥🔥🔥🔥🔥