مهم ترین محورهای اظهارات سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه در سی و نهمین اجلاس روسای آموزش و پرورش کش…

مهم ترین محورهای اظهارات سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه در سی و نهمین اجلاس روسای آموزش و پرورش کشور/۱ 🔹نام و یاد شهیدان عزیزمان را در اینجا زنده کنیم؛ شهدای انقلاب اسلامی، شهدای جنگ تحمیلی و در رأس همه آنها، سیدالشهدای انقلاب اسلامی، رهبر شهید، آن مجاهد بزرگی که پس از یک عمر مجاهدت به مقامی که استحقاق آن را داشت، یعنی مقام بلند شهادت، رسید. اگرچه ما هیچ‌گاه این خون را فراموش نمی‌کنیم، نمی‌بخشیم و پیگیری می‌کنیم، اما برای خود ایشان، پس از سال‌ها مجاهدت در راه خدا، شهادت مقامی بود که استحقاق آن را داشت.🔹این جنگ چندین اسطوره داشت که یکی از آنها رهبر شهید بود. پس از آن، دانش‌آموزان و معلمان شهید در مدرسه شجره طیبه میناب نیز به یک اسطوره و یک حماسه تبدیل شدند که هیچ‌گاه فراموش نخواهد شد. اینکه تعداد زیادی معلم و دانش‌آموز در یک لحظه به خاک و خون کشیده شوند، جنایتی است که هیچ‌گاه بشریت فراموش نخواهد کرد.🔹این جنگ، یک جنگ فراموش‌نشدنی در تاریخ بود و است.  ملت ایران در مقابل بزرگ‌ترین ارتش ظاهری دنیا، در کنار ارتش دیگری که آن هم ادعای قدرت می‌کرد، با همراهی و پشتیبانی تقریباً همه کشورهای غربی و بعضی از کشورهای دیگر در منطقه و خارج از منطقه، چندین روز مقاومت کرد. آنها ایران را کوبیدند، اما نتوانستند به هیچ‌یک از اهداف خود برسند. مردم ایران مقاومت کردند و فقط با اتکا به قدرت لایزال الهی و قدرت خودشان ایستادگی کردند.🔹شما به خاطر دارید که در روزهای ابتدایی جنگ، رئیس‌جمهور آمریکا در یک پیام کوتاه گفت: «تسلیم بدون قید و شرط». یعنی کل هدف آنها همین بود: تسلیم بدون قید و شرط ایران. ایران تسلیم نشد.وقتی دیدند این خیال باطل محقق نمی‌شود، تلاش کردند تغییر رژیم را دنبال کنند؛ نشد. تلاش کردند ایران را تجزیه کنند؛ نشد. تلاش کردند گروه‌های مختلف را در شهرها و غرب کشور مسلح کنند و خودشان هم اعتراف کردند که به آنها سلاح داده‌اند؛ اما این هم نشد.🔹کسانی که دنبال تسلیم بدون قید و شرط بودند، در فاصله کوتاهی پس از آغاز جنگ، التماس مذاکره کردند. این ما بودیم که می‌گفتیم آتش‌بس را قبول نداریم و جنگ را ادامه دادیم تا به نقطه‌ای رسیدیم که پذیرفتند آتش‌بس و مذاکره با شرایط ایران انجام شود.این مسائل در تاریخ به‌صورت مفصل و مکتوب خواهد شد. آنها یک پیشنهاد چندبندی دادند و ما پیشنهاد دیگری ارائه کردیم. دوباره آنها پیشنهاد خود را تغییر دادند و ما هم تغییر دادیم. نهایتاً قبول کردند که مذاکره بر اساس پیشنهاد ایران انجام شود. آن زمان بود که ایران آتش‌بس را قبول کرد.بعد از قبول آتش‌بس، یعنی از زمانی که درخواست مذاکره مطرح شد، چند ماه مذاکره به طول انجامید؛ مدتی که حتی از خود جنگ نیز طولانی‌تر بود تا اینکه به نقطه‌ای رسیدیم که یک تفاهم چندبندی امضا شد.🔹همان‌طور که حالا گفته شد، بارها برخی سفرای محترم کشورهای مختلف به من گفتند که از مجموع بندهای تفاهم‌نامه، تقریباً همه آنها به نفع ایران است و تنها بخش کوچکی به نفع طرف مقابل است.شاهد بودید که کمتر از دو هفته بعد، نقض تفاهم‌نامه را شروع کردند؛ به دلیل اینکه همه آنچه در تفاهم‌نامه آمده بود، در راستای منافع ایران بود. بزرگ‌ترین مخالف و مانع اجرای یادداشت تفاهم، رژیم صهیونیستی بود و هست.🔹آنها همه تلاش خود را کردند که چنین تفاهمی صورت نگیرد، همه تلاش خود را کردند که این تفاهم شکست بخورد و همه تلاش خود را کردند که به اجرا درنیاید و هنوز هم این تلاش را ادامه می‌دهند.🔹ما با اقتدار جنگیدیم و با اقتدار هم مذاکره کردیم. باز این تعبیر را در همین جمع عرض می‌کنم که بسیاری از وزرای خارجه به من گفتند: «شما هم جنگ را بردید و هم دیپلماسی را بردید.» اینکه می‌گویم ما در دیپلماسی موفق بودیم و پیروز میدان بودیم، این موفقیت و پیروزی شخص من نیست. خدا را شاهد می‌گیرم و دلم می‌خواهد تأکید کنم که این پیروزی متعلق به وزارت امور خارجه نیست. ما ابزار آن بودیم. این پیروزی مردم ایران بود. این نتیجه مقاومت در جنگ بود که دشمن را وادار کرد به پذیرش خواسته‌های ایران.بنابراین، وقتی می‌گوییم ما دیپلماسی را بردیم، معلوم است که ایران پیروز شده است؛ نه وزارت امور خارجه، نه حتی دولت، بلکه همه ما با هم. دستاوردهای قدرت توسط دیپلماسی تثبیت و تحکیم می‌شوند. گل قدرت را دیپلماسی می‌چیند.