پست‌های تلگرام @shaidaizadi

🌿 روز چهاردهم | به خودت اجازه بده آهسته‌تر برویما همیشه فکر می‌کنیم برای رسیدن باید سریع‌تر حرکت کنیم؛بیشتر تلاش کنیم، بیشتر انجام دهیم و کمتر استراحت کنیم.اما زندگی همیشه مسابقه نیست.گاهی آهسته‌تر رفتن،به معنای عقب ماندن نیست؛به معنای با خودت هماهنگ شدن است.یوگا به ما یاد می‌دهد که کیفیت حضور، مهم‌تر از سرعت حرکت است.وقتی در یک حرکت یوگا هستی، قرار نیست با بدن بجنگی تا به «شکل درست» برسی.قرار است نفس بکشی، احساس کنی و ببینی در همین لحظه کجا ایستاده‌ای.🌱 تمرین امروزامروز یک کار را عمداً کمی آهسته‌تر انجام بده.راه رفتن، نوشیدن چای، انجام یک حرکت یوگا یا حتی نفس کشیدن.در همان لحظه از خودت بپرس:«اگر عجله نداشته باشم، چه چیزی را می‌توانم ببینم که قبلاً ندیده‌ام؟»چند نفس آرام بکش و اجازه بده بدنت و ذهنت با ریتم طبیعی خودشان حرکت کنند.💚 یادت باشد:تو مجبور نیستی همیشه در حال پیشرفت، تلاش و حرکت باشی.گاهی مکث کردن،گاهی آهسته رفتن،و گاهی فقط نفس کشیدن،خودِ مسیر است.💬 سؤال امروزکجای زندگی‌ات بیشتر از آنچه لازم است عجله می‌کنی؟و اگر فقط امروز کمی آهسته‌تر پیش بروی، چه تغییری احساس خواهی کرد؟🌿 یادت باشد:آرام‌تر رفتن،گاهی همان چیزی است که کمک می‌کندخودت را دوباره پیدا کنی.شیدا ایزدی | لاولی یوگا

🌿 روز سیزدهم | بدنت را مجبور نکن؛ با آن گفت‌وگو کن.گاهی آن‌قدر به بدنمان دستور می‌دهیم که فراموش می‌کنیم از آن سؤال بپرسیم.باید لاغرتر شوم…باید بیشتر ورزش کنم…باید این حرکت را انجام بدهم…باید مثل قبل توانمند باشم…اما بدن، یک پروژه برای اصلاح کردن نیست.بدن، خانه‌ای است که تمام عمر در آن زندگی می‌کنی.یوگا به ما یاد می‌دهد به جای جنگیدن با بدن، با آن همکاری کنیم.گاهی بدن می‌گوید:«امروز حرکت کن.»گاهی می‌گوید:«امروز آرام‌تر باش.»و گاهی فقط می‌خواهد شنیده شود.🌱 تمرین امروزقبل از شروع هر حرکت یا فعالیت بدنی، برای چند ثانیه چشم‌هایت را ببند و از خودت بپرس:«بدن من امروز به چه چیزی نیاز دارد؟»حرکت؟کشش؟استراحت؟نفس عمیق؟یا فقط چند دقیقه سکوت؟امروز به پاسخ بدن احترام بگذار.💚 یک نکته مهم:گوش دادن به بدن به معنای دنبال کردن هر احساس یا درد بدون توجه نیست؛ یعنی تفاوت میان تلاش سالم، خستگی و علامت هشدار را جدی بگیریم.💬 سؤال امروزاگر امروز بدنت می‌توانست با تو حرف بزند، اولین چیزی که از تو می‌خواست چه بود؟🌿 یادت باشد:بدن تو علیه تو نیست.او سال‌هاست بی‌وقفه همراه توست؛شاید وقت آن رسیده که به جای قضاوت کردنش، کمی بیشتر به حرف‌هایش گوش بدهی.شیدا ایزدی | لاولی یوگا

🌿 شب بیست‌ودوم: آینه حقیقتآنچه می‌بینی، همیشه تمام حقیقت تو نیستدوستان عزیز لاولی یوگا،در شب گذشته درباره دو پرنده روی یک درخت گفتیم؛ یکی درگیر طعم‌های شیرین و تلخ زندگی بود و دیگری آرام و بی‌قضاوت، همه‌چیز را مشاهده می‌کرد.امشب یک قدم عمیق‌تر می‌شویم.داستان امشب درباره آینه‌ای است که هیچ‌وقت دروغ نمی‌گوید؛ اما چیزی را نشان می‌دهد که ما گاهی از دیدنش می‌ترسیم.⸻🪞 آینه‌ای در معبدروزی جوانی نزد استادی سالخورده رفت.جوان بسیار ناراحت بود.گفت:«استاد، من خودم را دوست ندارم.هر بار که به زندگی‌ام نگاه می‌کنم، اشتباهاتم را می‌بینم.به گذشته‌ام فکر می‌کنم و خودم را سرزنش می‌کنم.فکر می‌کنم آدم خوبی نیستم.»استاد چیزی نگفت.او جوان را به اتاقی کوچک برد.در اتاق، آینه‌ای قدیمی روی دیوار بود.استاد گفت:«به آینه نگاه کن.»جوان نگاه کرد.گفت:«خودم را می‌بینم.»استاد پرسید:«آینه درباره تو چه می‌گوید؟»جوان پاسخ داد:«اینکه خسته‌ام… ناراحتم… و چهره‌ام پر از نگرانی است.»استاد لبخند زد و گفت:«آیا آینه تو را قضاوت کرد؟»جوان مکث کرد.«نه.»«آیا گفت زیبا هستی یا زشت؟»«نه.»«آیا گفت آدم خوبی هستی یا بد؟»«نه.»استاد گفت:«آینه فقط نشان داد آنچه در برابرش قرار گرفته است.»⸻🌿 تصویر و حقیقتاستاد سپس گفت:«مشکل تو این نیست که خودت را می‌بینی.مشکل این است که هر تصویری را که می‌بینی، با خودت یکی می‌دانی.»جوان با تعجب نگاهش کرد.استاد ادامه داد:«اگر امروز چهره‌ات خسته است، آیا تو فقط خستگی هستی؟اگر امروز غمگینی، آیا تو خودِ غم هستی؟اگر اشتباهی کرده‌ای، آیا تمام وجودت یک اشتباه است؟اگر امروز شکست خورده‌ای، آیا تو یک انسان شکست‌خورده‌ای؟»جوان آرام‌آرام متوجه منظور استاد شد.⸻استاد به آینه اشاره کرد و گفت:«ابرها از جلوی آسمان عبور می‌کنند، اما آسمان تبدیل به ابر نمی‌شود.موج‌ها روی دریا ظاهر می‌شوند، اما دریا فقط یک موج نیست.افکار و احساسات نیز در وجود تو ظاهر می‌شوند.اما تو، عمیق‌تر از هر فکر و احساسی هستی که از درونت عبور می‌کند.»جوان برای مدتی طولانی در سکوت به آینه نگاه کرد.این بار، به جای اینکه بگوید:«این من هستم.»با خود گفت:«این چیزی است که اکنون در من دیده می‌شود.»همین تفاوت کوچک، دریچه‌ای تازه در ذهنش باز کرد.⸻🌱 آینه‌ای که قضاوت نمی‌کنداستاد گفت:«آینه اگر چهره‌ای خشمگین ببیند، عصبانی نمی‌شود.اگر چهره‌ای غمگین ببیند، غمگین نمی‌شود.اگر چهره‌ای خندان ببیند، مغرور نمی‌شود.فقط می‌بیند.تو نیز می‌توانی چنین باشی.افکارت را ببین.احساساتت را ببین.ترس‌هایت را ببین.خاطراتت را ببین.اما فوراً آن‌ها را “من” ننام.»⸻🌿 ارتباط با جنانا یوگااین داستان به یکی از پرسش‌های اساسی جنانا یوگا نزدیک می‌شود:«اگر من می‌توانم چیزی را مشاهده کنم، آیا آن چیز تمامِ من است؟»من می‌توانم خشمم را ببینم.پس شاید من فقط خشم نیستم.می‌توانم ترسم را مشاهده کنم.پس شاید من فقط ترس نیستم.می‌توانم افکارم را ببینم.پس شاید من فقط افکارم نیستم.این مشاهده، آغاز فاصله گرفتن از همانندسازی با ذهن است.در سنت ودانتا، این مسیر با ویوِکا (Viveka)، یعنی تشخیص و تمایز میان آنچه گذراست و آنچه عمیق‌تر و پایدارتر است، ارتباط دارد.⸻🪷 تمرین امشب: آینه درونامشب در سکوت بنشینید.چشم‌ها را ببندید و فقط مشاهده کنید.اگر فکری آمد، بگویید:«این یک فکر است.»اگر احساسی آمد:«این یک احساس است.»اگر خاطره‌ای آمد:«این یک خاطره است.»و سپس از خود بپرسید:«چه کسی شاهد همه این‌هاست؟»پاسخ را با عجله پیدا نکنید.فقط مشاهده کنید.چند دقیقه در این سکوت بمانید.شاید کم‌کم متوجه شوید که پشت تمام تغییرات ذهن، چیزی آرام‌تر حضور دارد؛ چیزی که فقط شاهد است.⸻🌿 یادآوری امشبتو مجبور نیستی همان کسی باشی که گذشته‌ات از تو ساخته است.می‌توانی تغییر کنی.می‌توانی باورهای قدیمی را دوباره بررسی کنی.می‌توانی از اشتباهاتت بیاموزی، بدون اینکه خودت را با آن‌ها تعریف کنی.و شاید حقیقت، چیزی نیست که باید به آن تبدیل شویم.شاید حقیقت، چیزی است که باید آن‌قدر آرام شویم تا بتوانیم آن را ببینیم.🌙 شب بخیر، دوستان عزیز لاولی یوگا.فردا شب، به سراغ داستان «باغبان و درخت» می‌رویم؛ داستانی درباره صبر، رها کردن کنترل و اینکه چرا بعضی چیزها در زندگی فقط وقتی رشد می‌کنند که دست از مجبور کردنشان برداریم.

🌿 روز دوازدهم | لازم نیست کامل باشی تا دوست‌داشتنی باشی.چند بار کاری را شروع نکرده‌ای، چون فکر می‌کردی باید آن را بی‌نقص انجام بدهی؟چند بار یک اشتباه کوچک را آن‌قدر بزرگ کرده‌ای که تمام موفقیت‌هایت را ندیده‌ای؟کمال‌گرایی گاهی خودش را شبیه جاه‌طلبی نشان می‌دهد؛اما در عمق آن ممکن است یک ترس پنهان باشد:ترس از کافی نبودن.یوگا به ما یاد می‌دهد که قرار نیست بدنمان را به زور به یک شکل خاص برسانیم.قرار نیست امروز همان جایی باشیم که شاید فردا خواهیم بود.تمرین، یعنی پذیرفتن نقطه‌ای که امروز در آن ایستاده‌ای و از همان‌جا ادامه دادن.🌱 تمرین امروزامروز عمداً یک کار را بدون تلاش برای کامل بودن انجام بده.یک پیام ساده بفرست.یک غذای ساده درست کن.چند حرکت یوگا انجام بده.یا کاری را که مدت‌ها به تعویق انداخته‌ای، فقط شروع کن.بعد به خودت بگو:«کافی بودن، لازم نیست شبیه کامل بودن باشد.»💬 سؤال امروزکدام قسمت زندگی‌ات را بیش از حد سخت گرفته‌ای و از خودت انتظار بی‌نقص بودن داری؟لازم نیست جواب بزرگی داشته باشی؛گاهی فقط همین که آن را ببینی، شروع تغییر است.🌿 یادت باشد:تو برای ارزشمند بودن، لازم نیست کامل باشی.شیدا ایزدی | لاولی یوگا