🔺معمای تنگه هرمز/ منافع ملی در دوراهی جنگ و مذاکره؟🔹برای رسیدن به هدف، باید در ابتدا درک کنیم «چرا…
انتشار: 2026/08/20 17:47 UTCدریافت: 2026/08/20 21:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/20 21:50 UTC
🔺معمای تنگه هرمز/ منافع ملی در دوراهی جنگ و مذاکره؟🔹برای رسیدن به هدف، باید در ابتدا درک کنیم «چرا نظم بینالملل قدیم شکست خورد». در این راستا فرقی نمیکند چه اصلاحاتی در شورای امنیت سازمان ملل اتفاق خواهد افتاد یا مشارکت در نهادهای برتون وودز چگونه ادامه مییابد. بدون تردید عامل شکست قوانین و توافقات اجتماعی در سطح کلان، عدم انطباق با تحولات در جهان است. تحریمها نمونه واضحی هستند که نهتنها حکومتهایی همچون روسیه، کره شمالی و ایران را که تحریمها بر ساختار کلی آنها نیز زخمهایی گذاشته است که بدون تردید ترمیم آنها سالها طول خواهد کشید، نهتنها از پای درنیاوردند، بلکه در مواقعی ساختار قدرت تثبیت و جامعه مدنی را نیز ضعیفتر کردند.🔹برای نمونه سیاست تحریمها برای مهار ایران، به جز ایجاد انزوا و محدودیت ظرفیتهای اقتصادی و فناورانه پیشرفته، تأثیر چندانی در تغییر رفتار کلی در طول این سالها نداشته است. علت بیان این چالش این است که قدرت اول فعلی جهان راه و چارهای ندارد، مگر با تغییر رویکردهای گذشتهاش نسبت به حکومتهایی که با آنها بر شکل اداره نظم جهان زاویه دارد. فروپاشی نظامهای قدیمی به دلیل فراگیرشدن ارزشهای جدیدی است که در بخشهای کلان در جهان و در سطح پایینتر جوامع داخلی کشورها علیه ارزشهای مسلط پا به عرصه میدان گذاشتهاند. سنتهای قدیمی با تمامی مقاومتشان به علت نبود توانایی در ارائه پاسخی منطقی برای رفع نیازهای امروز مجبور به شکست هستند. ازاینرو سه راه بیشتر پیشروی خود ندارند؛ یا پاردایم جدید را بپذیرند، یا آن را در خود حل کنند و با آن هماهنگ شوند یا به تاریخ بپیونددند.🔹بنابراین همانگونه که در قسمتهایی از یادداشتهای بیستم اردیبهشت و سوم خرداد 1405 در روزنامه «شرق» بیان شد؛ به قول سهراب سپهری «چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید» دیگر هرگز مثل گذشته نباید به جهان نگاه کنیم. برخی از مسائل چه باور داشته باشیم یا نه، حقیقتاند؛ راه چاره فقط در تعاملی همراه با حفظ کرامت انسانی و منافع جمعی و نشاندادن امید برای آیندهای روشن چه در محیط داخل و چه با جهان است.💢یادداشت رضا فضلعلی را اینجا بخوانید👇sharghdaily.com/fa/tiny/news-1122414@shar…
