هر کسی قصهای دارد- دشمن کسی است که قصهاش را نمیدانی- غریبه کسی است که قصهاش را نمیدانی- دیگری…
انتشار: 2026/08/09 06:52 UTCدریافت: 2026/08/10 01:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 01:20 UTC
هر کسی قصهای دارد- دشمن کسی است که قصهاش را نمیدانی- غریبه کسی است که قصهاش را نمیدانی- دیگری کسی است که قصهاش را نمیدانیاین را پارسال جایی دیدم و نوشتم. اغراق نیست اگر بگویم ساعتها به آن فکر کردم. مرورش کردم و حالا انگار دارم یادش میگیرم.اینکه هر آدمی قصهای دارد که ما آن را نمیدانیم. شاید اگر میدانستیم بیشتر با هم مهربان بودیم، کمتر همدیگر را شرحهشرحه میکردیم و این دنیا جای بهتری برای زندگی بود.- هر روز به آدمها نگاه میکنم. به خطوط چهرهشان، تکان دادن دستهایشان، زُل زدنهای بیهدفشان به یک نقطه، به عکسهایی که در شبکههای اجتماعی منتشر میکنند، به چیزهایی که پشت واژههایشان هست و تلاش میکنند پنهاناش کنند و من هم کمکشان میکنم که فکر کنند موفق بودهاند و من نفهمیدهام! و با خودم میگویم هر کدام از آنها قصهای دارند که من نمیدانم.- هر کس زیر پوستاش رازی پنهان دارد، حرفی که نمیزند، گاهی میآید تا روی لب و دوباره قورتش میدهد. هرکس رنجی دارد که ما نمیدانیم، آن را پشتِ آرایش سبک یا غلیظی پنهان میکند، پشتِ «من خوبم، شکر»گفتنی، پشت لبخندی، پشت «حالا بگذریم، دیگه چه خبری؟»، پشت سکوت و شانه بالا انداختنی ...- دشمن کسی است که قصهاش را نمیدانی- غریبه کسی است که قصهاش را نمیدانی- دیگری کسی است که قصهاش را نمیدانیهر آدمی قصهای دارد که ما آن را نمیدانیم. شاید اگر میدانستیم بیشتر با هم مهربان بودیم، کمتر همدیگر را شرحهشرحه میکردیم و این دنیا جای بهتری بود برای زندگی...#احسان_محمدی 🌱🌹
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 2 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — شعروشور
.حد و مرز یعنی یاد بگیری مهربانی را با «قربانی شدن» اشتباه نگیری.بعضی آدمها آنقدر عادت میکنند همیشه درک کنند، کوتاه بیایند و تحمل کنندکه کمکم از خودشان دور میشوند؛درحالیکه اسمش را میگذارند عشق، انسانیت یا وفاداری.اما حقیقت این است:اگر رابطهای فقط وقتی دوام دارد که تو مدام خودت را نادیده بگیری،آن رابطه دارد از تو تغذیه میکند، نه اینکه با تو رشد کنه!حد و مرز گذاشتن یعنی:بتوانی بدون نفرت، «نه» بگویی.بدون عذاب وجدان، از آرامشت محافظت کنی.و بفهمی توضیحِ بیش از حد، اغلب نشانهی ترس از نپذیرفته شدن است.آدمِ بالغ میفهمد قرار نیست همه از مرزهایش خوششان بیاید؛چون بعضیها فقط وقتی راحتاندکه تو مرزی نداشته باشی.🌱🌹
هیچ در عمقِ دو چشمِ خامُشمرازِ این دیوانگی را خوندهای؟هیچ میدانی که من در قلبِ خویش نقشی از عشقِ تو پنهان داشتم...؟هیچ میدانی کَز این عشقِ نهانآتشی سوزنده بر جان داشتم؟#فروغ_فرخزاد🌱🌹
دلم تنگ است و در عالم انیس و همزبانی نیست به قصرِ خلوتِ جانم نگارِ مهربانی نیست به ظاهر شوکت و فرّ و جلالی بس گران دارم ولی در سینه غیر از داغ و رنجِ بیکرانی نیست ز بهرِ دردِ پنهانم طبیبِ کاردانی نیست به صحرایِ وجودِ من نسیمِ کاروانی نیست من آن شاهِ غریبم کاندراین اورنگِ تنهایی ز مهرویانِ گیتی بر سرم سایهبانی نیست به دستم جامِ زرین است و در ساغر میِ گلگون ولی با من نگارِ مهرخِ شیرینزبانی نیست چو شمعی در شبستانِ جلالِ خویش میسوزم که در این محفلِ شوکت، نشان از همآشیانی نیست#سیناخالقی🌱🌹
و تو هم روزی پير می شویاما منپيرتر از اين نخواهم شددر لحظه ای از عمرم متوقف شدممنتظرم بيايیو از برابر من بگذریزيبا ، پير شدهآراسته به نوریکه از تاريکی من دريغ کرده ای#شمس_لنگرودے🌱🌹
وقتیکه عشق جانبه جهانمنمیدهدبغضم توان به آه و فغانم نمیدهدوقتیکه سرنوشتِ غمانگیز و تلخِ مندر کویِ وصل، راه نشانم نمیدهدوقتی به غیرِ واژه نباشد پناهِ منباران اشک و گریه امانم نمیدهدوقتی شرابخانهی لبخند و زندگیپیمانهای به جامِ لبانم نمیدهدیک لحظه بیتو ماندنو تنها نشستنمنایِ تپش به هر ضربانم نمیدهدوقتی بهارِ خندهی لبهایِ مستِ تودستی به گونههایِ خزانم نمیدهدجریانِحسرت و غمو دلواپسیو بغضخونی جدید، بر شریانم نمیدهداینعشقِپاکِ در دلُدر جاننشستههمغیر از عطش به جامِ لبانم نمیدهد#مجتبی_خوش_زبان🌱🌹