منی که وردِ زبانم دعای باران بودزمانه آبِ دهان روی صورتم انداختخوشا غزل که بریزم به ساغرِ اغیارکه د…

غوطه در خون زنَد آن چشم که دیدن دانست...#صائب_تبریزی

پیشِ احمق نه ز عجز است مرا خاموشیطرفِ بحث به نادان نشدن دانایی است...#صائب_تبریزی

این‌چنین کز چشمِ من هر گوشه می‌بارد سرشکعاقبت از گریه مردم را به طوفان می‌دهم...#هلالی_جغتایی

به خُشکسالِ وفا رَستی ای گیاهِ محبّت... 🥲#وحشی_بافقی

بیگانه‌ای ز من همه جا، ورنه با بسیدر خلوت آشنایی و در انجمن غریب!#رفیق_اصفهانی

ای دل! ملالِ گوشه‌ی عُزلت، هزار باربهتر ز همنشینیِ هر یار و آشناست...#فضولی_بغدادی