🎉 #مناسبت‌های_فیزیکی⚛️ بزرگداشت رابرت هوک۱۸ ژوئیه، زادروز Robert Hookeفیزیک‌دانی که نشان داد مواد د…

🎉 #مناسبت‌های_فیزیکی⚛️ بزرگداشت اروین شرودینگر۱۲ اوت، زادروز Erwin Schrödinger؛ فیزیک‌دانی که با صورت‌بندی مکانیک موجی، یکی از بنیادی‌ترین پایه‌های مکانیک کوانتومی را بنا کرد.شرودینگر با معادله مشهور خود، یعنی معادله شرودینگر، توصیفی ریاضی از تحول حالت کوانتومی ارائه داد؛ معادله‌ای که امروز همچنان یکی از ارکان اصلی فیزیک کوانتومی است.🌀 از تابع موج و مفهوم برهم‌نهی گرفته تا آزمایش ذهنی مشهور گربه شرودینگر، ایده‌های او نه‌تنها مسیر فیزیک کوانتومی را تغییر دادند، بلکه نگاه ما به ماهیت واقعیت در مقیاس کوانتومی را نیز به چالش کشیدند.🏆 شرودینگر در سال ۱۹۳۳، به‌همراه پل دیراک، جایزه نوبل فیزیک را «برای کشف شکل‌های جدید و سازنده نظریه اتمی» دریافت کرد.🔬 میراث شرودینگر امروز در قلب مکانیک کوانتومی، فیزیک اتمی، شیمی کوانتومی و بسیاری از فناوری‌های مدرن کوانتومی زنده است.🔰 @ShirazUPhysics

#مناسبت‌های_فیزیکی 🎉#دانستنیها 💡☄️ بارش شهابی چیست؟بارش شهابی زمانی رخ می‌دهد که زمین از میان جریان ذرات و غبار باقی‌مانده از یک دنباله‌دار یا سیارک عبور می‌کند. این ذرات هنگام ورود به جو زمین بر اثر اصطکاک و فشرده‌شدن هوا داغ و درخشان می‌شوند و چیزی را می‌بینیم که به آن «شهاب» یا همان Shooting Star می‌گوییم.🌌 بارش شهابی مرداد ۱۴۰۵: اوج بارش شهابی برساوشی امسال در حوالی ۲۱ تا ۲۳ مرداد است؛ بهترین فرصت رصد، به‌خصوص در ساعات نزدیک صبح خواهد بود. منشأ این بارش، ذرات به‌جامانده از دنباله‌دار 109P/Swift–Tuttle است و به نظر می‌رسد شهاب‌ها از سمت صورت فلکی برساوش می‌آیند.🔭 تفاوت برساوشی و جوزایی چیست؟• برساوشی (Perseids): ظاهراً از صورت فلکی برساوش می‌آید و منشأ آن دنباله‌دار Swift–Tuttle است.• جوزایی (Geminids): ظاهراً از صورت فلکی جوزا می‌آید و برخلاف بیشتر بارش‌های معروف، منشأ آن سیارک 3200 Phaethon است. ✨ برای دیدن شهاب‌ها نیازی به تلسکوپ ندارید؛ فقط به مکانی دور از آلودگی نوری شهر بروید.اوج اصلی: بامداد پنجشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۵🔰@ShirazUPhysics

🎉 #مناسبت‌های_فیزیکی⚛️ بزرگداشت پل دیراک۸ اوت، زادروز Paul Dirac؛ فیزیک‌دانی که با پیوند دادن مکانیک کوانتومی و نسبیت، یکی از مهم‌ترین پایه‌های فیزیک مدرن را بنا کرد.دیراک با معادله مشهور خود برای الکترون، نه‌تنها توصیفی کوانتومی از ذرات ارائه داد، بلکه به پیش‌بینی وجود پادذره‌ها نیز انجامید؛ پیش‌بینی‌ای که بعدها با کشف پوزیترون تأیید شد.🏆 او در سال ۱۹۳۳ جایزه نوبل فیزیک را به‌دلیل کشف شکل‌های جدید و سازنده نظریه اتمی دریافت کرد.🔬 از معادله دیراک تا مفهوم پادماده، ایده‌های او همچنان بخش جدایی‌ناپذیری از فیزیک ذرات و نظریه کوانتومی هستند.📅 این مناسبت مربوط به دیروز، ۸ اوت، زادروز پل دیراک است.🔰@ShirazUPhysics

🔴 آیا اینشتین در مورد چیزی اشتباه می‌کرد؟ 💠 پارت چهارم اینشتین و مکانیک کوانتومی ⚛ مقاومت اینشتین در برابر مکانیک کوانتومی، شاید مشهورترین اشتباه او باشد. اصلی‌ترین نقطه‌ی اختلاف او، پدیده‌ی درهم‌تنیدگی کوانتومی بود: این ایده که دو ذره می‌توانند چنان به…🔴 آیا اینشتین در مورد چیزی اشتباه می‌کرد؟ 💠 پارت پنجم (آخر)به‌گفته یونس: «ممکن است نسبیت عام اشتباه باشد. همچنین ممکن است مکانیک کوانتومی وقتی از سامانه‌هایی با گرانش بسیار قوی صحبت می‌کنیم – مانند دینامیک در مقیاس پلانک، یعنی فواصل فوق‌العاده کوچکی که اثرات کوانتومی در آنها غالب است – توصیف درستی ندهد. برای نمونه، مرکز یک سیاه‌چاله، هم در مقیاس کوانتومی فشرده است و هم در دل شدیدترین میدان گرانشی جهان قرار دارد؛ جایی که نسبیت عام تکینگی را پیش‌بینی می‌کند، اما مکانیک کوانتومی هیچ ابزاری برای توصیف آن ندارد.»با این همه، بسیاری از اشتباهات اینشتین در نهایت علم را به پیش راندند. نورتون می‌گوید: «نسبیت عام خود مثال خوبی است. اینشتین آن را بر پایه دو ایده بنا کرد: تعمیم اصل نسبیت به حرکت شتاب‌دار، و چیزی که بعدها اصل ماخ نامید. اما هیچ‌کدام از این دو، با نظریه نهایی نسبیت عام او سازگار در نیامدند.»شاید اشتباهات اینشتین برای دیگران غافل‌گیرکننده باشد، اما برای خودش نه. یک بار، وقتی با همکارش لئوپولد اینفلد مشغول نوشتن کتابی بود، اینفلد به او گفت که به خاطر اسم اینشتین روی جلد، دقت مضاعفی به خرج خواهد داد. اینشتین خندید و گفت: «مقاله‌های نادرستی هم به نام من وجود دارد».🌐 منبع : وبسایت انجمن فیزیک ایران🔰@ShirazUPhysics

🔴 آیا اینشتین در مورد چیزی اشتباه می‌کرد؟ 💠 پارت سوم محاسبه «بی‌نهایت‌های غیرممکن» ♾ نکته جالب این است که اینشتین دو بار به یک نوع اشتباه برخورد کرد – یا دست‌کم چنین به نظر می‌رسید. اوu هنگام بررسی ریاضیات مربوط به سیاه‌چاله‌ها، بار دیگر با بینهایت‌های…🔴 آیا اینشتین در مورد چیزی اشتباه می‌کرد؟ 💠 پارت چهارماینشتین و مکانیک کوانتومی ⚛مقاومت اینشتین در برابر مکانیک کوانتومی، شاید مشهورترین اشتباه او باشد. اصلی‌ترین نقطه‌ی اختلاف او، پدیده‌ی درهم‌تنیدگی کوانتومی بود: این ایده که دو ذره می‌توانند چنان به هم وابسته شوند که اندازه‌گیری یکی، بی‌درنگ بر دیگری تأثیر بگذارد – فارغ از هر فاصله‌ای که میانشان باشد. او در نامه‌ای به همکارش ماکس بورن در سال ۱۹۴۷ نوشت: «نمی‌توانم بطور ‌جدی به این باور برسم، چون این نظریه با این تصور که فیزیک باید بازنمودی از واقعیت در زمان و مکان باشد – فارغ از هرگونه کنشِ شبح‌وار از فاصله – همخوانی ندارد.»اینشتین گمان می‌کرد این اثر آنی، نسبیت خاص را نقض می‌کند؛ نسبیتی که می‌گوید هیچ چیز سریع‌تر از نور حرکت نمی‌کند. از این رو، نتیجه گرفت که مکانیک کوانتومی باید ناقص باشد و باید توصیفی عمیق‌تر و ناشناخته از واقعیت وجود داشته باشد که نظم را به آن بازگرداند.یونس گفت: «اینشتین در حالی که از مکانیک کوانتومی خوشش نمی‌آمد، از دنیا رفت». تا سال ۱۹۶۴، یعنی نزدیک به یک دهه پس از مرگ او، جان بل نبود که ثابت کند درهم‌تنیدگی واقعیت دارد. یونس افزود: «امروزه بسیاری از فناوری‌های ما بر مکانیک کوانتومی استوارند، بنابراین می‌دانیم که این نظریه درست است. اما همچنان با نسبیت عام و نظریه کلاسیک [اینشتین] سازگاری کامل ندارد.»ادامه دارد...🔰@ShirazUPhysics

🔴 آیا اینشتین در مورد چیزی اشتباه می‌کرد؟ 💠 پارت دوم یکی از معروف‌ترین پیش‌بینی‌های او، دست‌خوش یک اشتباه ریاضی شد. در سال ۱۹۱۶، اینشتین به‌درستی دریافته بود که شتاب ماده می‌تواند موج‌هایی در فضا-زمان ایجاد کند – همان چیزی که امروز امواج گرانشی می‌نامیم.…🔴 آیا اینشتین در مورد چیزی اشتباه می‌کرد؟ 💠 پارت سوممحاسبه «بی‌نهایت‌های غیرممکن» ♾نکته جالب این است که اینشتین دو بار به یک نوع اشتباه برخورد کرد – یا دست‌کم چنین به نظر می‌رسید. اوu هنگام بررسی ریاضیات مربوط به سیاه‌چاله‌ها، بار دیگر با بینهایت‌های ریاضی مواجه شد؛ این بار در مرز یک سیاه‌چاله. و باز هم نتیجه گرفت که چنین چیزی نمی‌تواند در جهان واقعی وجود داشته باشد.جان دی. نورتون، استاد گروه تاریخ و فلسفه علم در دانشگاه پیتسبورگ، در ایمیلی به لایو ساینس (Live Science) توضیح داد: «اینشتین همواره نسبت به وجود سیاه‌چاله‌ها تردید داشت. او مصمم بود که یک تکینگی در فضازمان، پیش از آنکه به افق رویداد برسیم، ظاهر می‌شود – در حالی که امروز افق رویداد را صرفاً نقطه‌یک بی‌بازگشت برای هر چیزی که درون سیاه‌چاله سقوط می‌کند می‌دانیم.»اما این بار، اینشتین قانع نشد که اشتباه کرده است. نورتون معتقد است که این تنها سرسختی نبود؛ بلکه ریشه در باور فلسفی اینشتین درباره نسبت ریاضیات و فیزیک داشت. به‌گفته نورتون: «تحلیل‌های جایگزینی که نشان می‌دادند آن بینهایت‌های ریاضی صرفاً زاییده روش‌های خاص ریاضی‌اند که خودش ترجیح می‌داد، نتوانستند او را متقاعد کنند.»ادامه دارد...🔰@ShirazUPhysics