💠 صفی الدین ، از صفحات مجازی پر ارجاع عراقی در مورد تشییع نجف و کربلا نوشت:🔸 گاهی تشییع یک نفر فقط…
انتشار: 2026/07/06 08:39 UTC
💠 صفی الدین ، از صفحات مجازی پر ارجاع عراقی در مورد تشییع نجف و کربلا نوشت:🔸 گاهی تشییع یک نفر فقط بدرقهٔ پیکری نیست که سفرش بر خاک به پایان رسیده باشد؛ بلکه آخرین فصلِ داستانی است که تازه پس از به خاک سپرده شدنِ جسم آغاز میشود، نه پیش از آن. برخی تشییعها پایانِ صاحبانشان نیستند، بلکه آغازِ کسانیاند که در پیِ آنها گام برمیدارند.🔸 در سال ۲۰۲۰، کنارِ دروازهٔ منطقهٔ سبز بغداد، از سمت پل معلق ایستاده بودم. منتظر بودم مردم وارد شوند یا آنچه را انتظارش را میکشیدند به سویشان بیاورند؛ منظورم پیکرهای کشتهشدگان، سلیمانی و المهندس، بود. به یاد دارم که یکی از افسران به جمعیتِ فشرده گفت کاروان از خیابان دیگری عبور خواهد کرد، پس بسیاری عقب نشستند؛ اما من در جای خود ماندم. ناگهان دروازه گشوده شد و همان لحظه که تابوتها بیرون آمدند، احساس کردم گویی چشمانم نیز همراه آنها گشوده شد. اشکهایم را فرا نخوانده بودم و قرار قبلی هم با آنها نداشتم؛ خودبهخود جاری شدند، همانگونه که آب هرگاه راهی بیابد، روان میشود.🔸 مردم نه از سرِ کنجکاوی، بلکه همچون فرزندی که برای آخرین وداع به سوی پدرش میشتابد، به سمت تابوتها هجوم میبردند؛ میخواستند پیش از آنکه برای همیشه از نظرها پنهان شوند، چیزی را لمس کنند.🔸 پیش از آن روز، ناامیدی بر سینهٔ بسیاری از کسانی که آنجا گرد آمده بودند، سنگینی میکرد. تعلق و باوری که با خود حمل میکردند، به باری سنگین و شاید حتی به خطری تبدیل شده بود، تا آنجا که برخی گمان میکردند در مسیر نادرستی گام برمیدارند. اما تقدیر چنین بود که همان پیکرهای خاموش، رساتر از بسیاری از سخنرانیها باشند؛ خاکستر یأس را کنار زدند، آتش خشم را شعلهور کردند و احساس غرور نسبت به آنچه به آن وابسته بودند را به صاحبانش بازگرداندند.🔸 از همان روز این باور در من ریشه دواند که برخی تشییعها از بسیاری از نبردها کماثرتر نیستند. کاروانی که گردِ تابوتی شکل میگیرد، اگر با احساس و وجدان مردم پیوند بخورد، شاید اثری همسنگِ هزار موشکی داشته باشد که به یک پایگاه آمریکایی شلیک میشود، یا سقوط هزار سرباز اسرائیلی؛ و چهبسا تأثیرش از صدها سیلی که بر چهرهٔ نادانان فرود میآید نیز سختتر باشد. زیرا سلاح، توازنِ قدرت را تغییر میدهد؛ اما صحنهای که در حافظهٔ جمعی ماندگار میشود، توازنِ بقا را از نو شکل میدهد.🔸 و امروز، پس از شش سال، همان صحنه با همان روحیه بازمیگردد؛ اما این بار در برابر رقیبانی که دیگر میدانند چنین تشییعی چه توان و اثری میتواند داشته باشد. از همین رو، پیشاپیش آن را به تمسخر میگیرند، از ارزشش میکاهند و پیوسته در کوچک شمردنش میکوشند؛ نه از آن رو که به ضعفش اطمینان دارند، بلکه چون از قدرتش بیمناکاند. میترسند که تشییع روز چهارشنبه به تصویری بدل شود که زبانشان را بند آورد و آنان را از خیالهایی که خود بافته و سپس باور کردهاند، بیدار کند.🔸 و من یقین دارم که پس از این تشییع، دیگر هیچچیز مانند گذشته نخواهد بود؛ همانگونه که پس از تشییع سال ۲۰۲۰ نیز هیچچیز شبیه پیش از آن باقی نماند.#باید_برخاست⬅️ شعوبا، پایگاهی برای آشنایی با جامعه و فرهنگ ملل مسلمان @shouba_ir





