سنندج در محاصرهی سگهای ولگرد✍ عماد کریمیان/ روزنامهنگارمرگ دلخراش یک کودک سهساله در پی حملهی س…
انتشار: 2026/08/07 10:09 UTCدریافت: 2026/08/09 10:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/09 10:50 UTC
سنندج در محاصرهی سگهای ولگرد✍ عماد کریمیان/ روزنامهنگارمرگ دلخراش یک کودک سهساله در پی حملهی سگها، تنها یک حادثهی تلخ نبود؛ زنگ خطری بود که باید همه را به تأمل و اقدام وادارد. با این حال، پس از آن نیز خبرهای دیگری از حملهی سگها به کودکان، زنان و مردان در نقاط مختلف سنندج منتشر شد؛ اخباری که نشان میدهد این حادثه، یک استثنا نبوده، بلکه نشانهای از بحرانی است که هر روز ابعاد گستردهتری پیدا میکند.امروز بسیاری از شهروندان سنندجی، بهویژه خانوادههایی که فرزند خردسال دارند، هنگام عبور از خیابانها، پارکها و حاشیهی شهر، بە شدت احساس ناامنی میکنند.بیگمان ایجاد امنیت در جامعه، نخستین وظیفهی مدیریت شهری و دستگاههای مسئول است و هنگامی که شهروندان از ترس حملهی سگهای بلاصاحب، رفتوآمد عادی خود را محدود میکنند، نمیتوان این وضعیت را عادی یا قابل تحمل دانست.در کنار این نگرانیها، گزارشها و مشاهدات مردمی نیز از انتقال مشکوک گلهایِ سگها از روستاها و شهرهای اطراف به محدودهی سنندج حکایت دارد. اگر چنین ادعاهایی صحت داشته باشد، لازم است نهادهای مسئول با شفافیت آن را بررسی و نتیجه را به افکار عمومی اعلام کنند؛ زیرا سکوت، تنها به گسترش شایعات و افزایش بیاعتمادی خواهد انجامید.از سوی دیگر، شهرداری مشکلاتی مانند اعتراض برخی حامیان حقوق حیوانات، کمبود بودجه، کمبود واکسن و نبود فضای کافی برای نگهداری سگهای بلاصاحب را از موانع اصلی مدیریت این بحران عنوان میکند. بیتردید این موارد واقعیاند و نمیتوان آنها را نادیده گرفت. اما پرسش اساسی این است که آیا شهروندان باید هزینهی این نارساییها را با جان، سلامت و آرامش خود بپردازند؟حمایت از حقوق حیوانات و حفظ امنیت مردم، دو هدف متضاد نیستند. بسیاری از شهرهای جهان با اجرای برنامههای علمی و مستمر، از جمله زندهگیری اصولی، واکسیناسیون، عقیمسازی، ایجاد مراکز استاندارد نگهداری و کنترل رهاسازی حیوانات، توانستهاند میان این دو ضرورت تعادل برقرار کنند. آنچه بحران را تشدید میکند، نه حمایت از حیوانات، بلکه نبود برنامهریزی، هماهنگی و اقدام مؤثر است.اکنون شهروندان سنندج بیش از هر چیز، از مسوولین ذیربط انتظار پاسخگویی و اقدام عملی دارند. مردم میخواهند بدانند مسئول مستقیم حل این مشکل کدام دستگاه است، چه برنامهای برای کاهش فوری خطر وجود دارد و چه زمانی آرامش و امنیت به خیابانهای سنندج(دارالاحسان) بازمیگردد.چرا که هیچ توجیهی، جای خالی جانهایی را که از دست میروند، پر نخواهد کرد.


