▪️ده قدم جلوتر از دشمن✍🏼محبوبه نیاورانی🔸تفاهم‌نامه اسلام‌آباد که در بندهای خود نویدبخش کاهش تنش‌ها…

▪️ده قدم جلوتر از دشمن✍🏼محبوبه نیاورانی🔸تفاهم‌نامه اسلام‌آباد که در بندهای خود نویدبخش کاهش تنش‌ها در منطقه بود، با کارشکنی‌های سیاسی و نظامی آمریکا و متحدانش به بن‌بست رسید. آنچه به عنوان یک فرصت ۶۰ روزه برای مدیریت تنگه هرمز و کاهش درگیری‌ها دیده می‌شد، حالا به میدان جدیدی برای تقابل راهبردی تبدیل شده است.🔸بر اساس بند ۵ تفاهم اسلام‌آباد، ایران متعهد شده بود «عبور ایمن کشتی های تجاری را ۶۰ روز تضمین کند، موانع فنی و نظامی را برطرف وبا سلطنت عمان درباره «اداره آینده و خدمات دریایی در تنگه هرمز» بر اساس حقوق بین‌الملل و حقوق حاکمیتی کشورهای ساحلی گفت‌وگو کند.» اما آمریکا که سر خود را بی‌کلاه می‌دید، با فشار بر کشورهای عربی، مانع از ورود آنها به مذاکره با ایران شد. عمان نیز تحت تأثیر این فشارها، از امضای هرگونه دستورالعمل مدیریتی برای تنگه خودداری کرد. در اقدامی نمادین، شورای همکاری خلیج فارس نه با ایران بلکه با مارکو روبیو، از مخالفان سرسخت تفاهمنامه اسلام‌آباد، جلسه گذاشت؛ جایی که روبیو با اشاره به تنگه هرمز اعلام کرد: «این آبراه باید آزاد باشد و تحت مدیریت کسی نباشد.»🔸هدف راهبردی آمریکا از این توافق موقت، بازگرداندن سریع ظرفیت عبور نفتکش‌ها به سطح پیش از جنگ بود. واشنگتن محاسبه کرده بود که در ۶۰ روز، حدود ۶۰۰ میلیون بشکه نفت عبور داده شود تا بخش بزرگی از خلأ انرژی بازار جبران و در ماه جولای حتی قیمت نفت به پایین‌ترین سطح برسد. اما ایران با هوشیاری، این محاسبه را تشخیص داد و در برابر کارشکنی‌های آمریکا، با ایجاد اخلال در عبور و مرور، معادله را به هم زد، به‌گونه‌ای که سناریوی «جولای طلایی» برای آمریکایی‌ها به باد رفت.🔸اما آیا ایران با شروع جنگ غافلگیر و سورپرایز شد؟ ایران از این فرصت تنفسی ( شروع آتش‌بس و مذاکره) برای بازآرایی قوای خود استفاده کرد. برگزاری مراسم باشکوه تشییع و وداع با رهبر شهید، علاوه بر تجدید قوا، به ایجاد همبستگی ملی کمک شایانی کرد . بنابراین غافلگیری برای ایران معنایی نداشت، زیرا از ماه‌ها قبل برای چنین روزی آماده بود. ایران نه‌تنها در دام محاسبات فریبنده آمریکایی‌ها نیفتاد، بلکه با قرائت دقیق از معادلات میدان، زمان و مکان رویارویی را خود تعیین کرد. بازآرایی نیروها، به‌روزرسانی بانک اهداف و بهره‌گیری از فرصت آتش‌بس برای تحکیم همبستگی داخلی، نشان از راهبردی عمیق و فراتر از واکنش‌های آنی دارد.🔸همچنانکه حملات اخیر نشان می‌دهد که ایران رویکرد جدیدی در پیش گرفته است. محل استقرار و تجمع نیروهای آمریکایی به‌عنوان اهداف اولویت‌دار به‌روزرسانی شده و تنش‌ها با آمریکا به سطحی تازه وارد شده است. تحلیل‌ها حاکی از آن است که ایران حداقل ده قدم از دشمن جلوتر است. آمریکا و متحدانش هنوز به روش‌های تکراری و غیرخلاقانه متکی‌اند و احتمالاً با تکرار اشتباهات گذشته، با شکست‌های بزرگ‌تری مواجه خواهند شد.ترامپ نیز اخیراً تهدید به حمله به تأسیسات هسته‌ای اصفهان کرده است. با این حال، کارشناسان نظامی و حتی مقامات سابق دولت آمریکا مانند ریچارد نفیو، این گزینه را غیرعملیاتی و شکست‌خورده می‌دانند. مستندات سنتکام نیز نشان می‌دهد که این تأسیسات به دلیل استحکام بالای ساختاری، غیرقابل نفوذ هستند و هرگونه حمله نه تنها به اهداف خود نمی‌رسد، بلکه پیامدهای جبران‌ناپذیری برای مهاجم به همراه خواهد داشت.🔸در مقابل، نیروهای مسلح ایران با بهره‌گیری از تجربه‌های عملیاتی گذشته و طراحی طرح‌های پیچیده و جدید، سطح آمادگی خود را به حداکثر رسانده‌اند. مذاکرات اخیر نیز فرصت مغتنمی برای بازنگری و ارتقای راهبردهای دفاعی فراهم آورد. ایران امروز با چشمانی باز و مشتی گره‌کرده در میدان حاضر است و هیچ تهدیدی را بی‌پاسخ نخواهد گذاشت.🔸نتیجه آنکه آنچه امروز در تنگه هرمز و پیرامون آن می‌گذرد، صرفاً یک مناقشه محلی یا تنش موقت نیست؛ بلکه آزمونی بزرگ برای تعیین معماری امنیتی منطقه در دهه‌های آینده است. ایران با درکی عمیق از این واقعیت، با صلابت و تدبیر در این میدان ایستاده و به روشنی ثابت کرده که امنیت پایدار در خلیج فارس، تنها در سایه احترام متقابل، همکاری منطقه‌ای و دوری از دخالت‌های فرامنطقه‌ای ممکن خواهد بود؛ راهبردی که دشمنانش را به «تکرار شکست‌های بزرگ‌تر» محکوم می‌کند.🔻ادامه این مطلب را اینجا بخوانید@sobhe_no