🔴فوتبال؛ یکی از آخرین پناهگاههای سرمایه اجتماعی✍🏻پیمان سلامتی(استاد پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزش…
انتشار: 2026/06/30 08:57 UTC
🔴فوتبال؛ یکی از آخرین پناهگاههای سرمایه اجتماعی✍🏻پیمان سلامتی(استاد پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی تهران)✨بیست و نهم آبان ۱۳۷۶، ورزشگاه ملبورن. ایران دو گل از استرالیا عقب بود. کمتر کسی باور داشت رؤیای حضور در جام جهانی، پس از بیست سال، محقق شود. 🔻اما این اتفاق رقم خورد و میلیونها ایرانی تا نیمههای شب به خیابانها آمدند. ✨آن شب، تفاوتهای قومی، مذهبی، سیاسی و طبقاتی برای ساعاتی رنگ باختند.شادی مردم فقط به خاطر صعود یک تیم فوتبال نبود؛ جامعه ایران، تجربهای مشترک را زندگی میکرد.🌿اما امروز، پس از حذف تیم ملی از جام جهانی و واکنشهای متفاوت جامعه، این پرسش پیش روی ما قرار گرفته است: آیا چیزی فراتر از یک ناکامی ورزشی در حال رخ دادن است؟فوتبال تنها یک ورزش نیست؛ یکی از معدود بسترهای اجتماعی است که میتواند احساس تعلق و سرمایه اجتماعی را بازتولید کند. 🍃هنگامی که حتی این ظرفیت نیز تضعیف میشود، مسئله فقط فوتبال نیست؛ بلکه نشانهای از فرسایش سلامت اجتماعی جامعه است.نخست؛ فوتبال چگونه سرمایه اجتماعی میآفریند؟👤رابرت پاتنام، از برجستهترین پژوهشگران این حوزه، سرمایه اجتماعی را نیرویی میداند که مردم را به یکدیگر نزدیک میکند، اعتماد و همکاری را افزایش میدهد و احساس تعلق به یک سرنوشت مشترک را شکل میبخشد. 🪷جامعه ای که از این سرمایه برخوردار باشد، در بحرانها منسجمتر عمل میکند و اختلافهایش را آسانتر پشت سر میگذارد.از این منظر، فوتبال فقط نود دقیقه رقابت نیست. هر پیروزی یا شکست، میتواند میلیونها نفر را در یک تجربه مشترک شریک کند. ✨شب ملبورن، تنها یک خاطره فوتبالی نیست؛ بخشی از حافظه جمعی ایرانیان است؛ لحظهای که بسیاری احساس کردند عضو یک «ما»ی بزرگتر هستند.دوم؛ وقتی حافظه مشترک کمرنگ میشود.🌱برای من، تلخترین خاطره فوتبال، حذف این روزهای تیم ملی نیست. چهار سال پیش، دور قبلی جام جهانی با وقایع اجتماعی پس از مرگ مهسا امینی همزمان شد. در آن زمان پس از شکست سنگین شش بر دو برابر انگلیس، بخشی از جامعه از این شکست خوشحال و بخشی دیگر اندوهگین بود. آن روز، بیش از نتیجه مسابقه، شکاف عمیقی که در میان ما شکل گرفته بود مرا آزرد. همان روز عیان شد که دیگر فوتبال نیز نمی تواند مانند گذشته همه ما را، حتی برای نود دقیقه، زیر یک پرچم گرد آورد.🪷سلامت اجتماعی به کیفیت رابطه مردم با یکدیگر و با جامعه مربوط میشود؛ به میزان اعتماد، احساس تعلق، مشارکت و امید. هنگامی که این پیوندها تضعیف شوند، حتی رویدادهایی که زمانی میلیونها نفر را کنار هم قرار میدادند، بخشی از قدرت خود را از دست میدهند. ⭐️از این منظر، فوتبال علت این وضعیت نیست؛ آئینهای است که آن را بازتاب میدهد.سوم؛ اگر پناهگاه نیز امن نباشد...مهمترین پرسش امروز این نیست که چرا تیم ملی حذف شد؛ بلکه این است که اگر یکی از آخرین پناهگاههای سرمایه اجتماعی نیز دیگر نتواند احساس «ما بودن» را زنده کند، جامعه ایرانی این احساس را از کجا دوباره خواهد آموخت؟بیست و نه سال از شب ملبورن گذشته است. 🌱نسلی تازه آمده که آن شب را ندیده است، اما پرسش همچنان باقی است: آیا هنوز رویدادی وجود دارد که بتواند ایرانیان را، با همه تفاوتهایشان، برای ساعتی در کنار یکدیگر نگه دارد؟سرمایه اجتماعی آن روزی دیده میشود که یک گل، میلیونها نفر را همزمان از جا بلند کند؛ و آن روزی از دست میرود که حتی شادی و اندوه نیز دیگر میان ما مشترک نباشد.سطرهایی از فروغ فرخزاد در ذهنم تداعی میشود:«دلم گرفته است...به ایوان میرومو انگشتانم رابر پوست کشیدهٔ شب میکشم...چراغهای رابطه تاریکاند...»شاید امروز، بیش از آنکه نگران حذف تیم ملی باشیم، باید نگران خاموش شدن همین «چراغهای رابطه» باشیم. زیرا اگر بتوان این چراغها را دوباره روشن کرد، شاید روزی خاطرهای شبیه ملبورن نیز تکرار شود؛ نه فقط در ورزشگاه، بلکه در متن جامعه.منبع: کانال تلگرام نگارنده@sobhema_ir
پستهای تلگرام — صبحما🕊
نسل Z را نمیشود با ادبیات نسلهای قبل فهمیدنسل Z نسلی است که با اینترنت، شبکههای اجتماعی و جهانِ بدون مرز بزرگ شده؛ نسلی که اطلاعات را سریع میگیرد، سؤال میکند و کمتر حاضر است چیزی را فقط به این دلیل که «همیشه همینطور بوده» بپذیرد.این نسل نه بیتفاوت است و نه لزوماً معترض؛ مطالبهگر است.آزادی انتخاب، کرامت، آینده شغلی، زندگی باکیفیت و حق شنیدهشدن برایش مهم است.مشکل از جایی شروع میشود که به جای شنیدن این نسل، بخواهیم آن را با برچسبهایی مثل «بیتجربه»، «هیجانی» یا «نسل سوخته» حذف کنیم.نسل Z را باید فهمید، نه تحقیر کرد؛باید با آن گفتوگو کرد، نه از بالا برایش تصمیم گرفت.جامعهای که نسل جوانش را نشنود، دیر یا زود صدای اعتراضش را خواهد شنید.نسل Z تهدید نیست؛ اگر درست فهمیده شود، میتواند یکی از بزرگترین فرصتهای تغییر و پیشرفت ایران باشد.@sobhema_ار
🟢باقر خرازی بازداشت شد👈🏻رحمتالله خرازی فعال سیاسی و رسانهای خبر داد: محمدباقر خرازی بهاتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت شد. 〽️مدت شش روز است که محمدباقر خرازی با حکم دادسرای ویژه روحانیت قم در بازداشت بهسر میبرد./باشگاه روزنامه نگاران@sobhema_ir
🟢کوروش احمدی در مناظره با فلاحتپیشه: 🌊الان موضع ایران تاکید بر ۲۰ درصد سهم از خزر است و این مصوبه شورای امنیت ملی است که ما ۲۰ درصد داشته باشیم خزر؛ منافع واقعی ایران مهمتر از عدد روی نقشه است💦در مسئله دریای خزر، نباید روی یک عدد مقدس قفل شویم. ۲۰٪ میتواند نقطه شروع و موضع مذاکره ایران باشد، اما معیار نهایی باید منافع واقعی کشور باشد.🍃اگر سهمی کمتر از ۲۰٪، در مقابلِ آن دسترسی واقعی به منابع نفت و گاز، حقوق اقتصادی، مسیرهای کشتیرانی، امنیت و تضمین منافع بلندمدت ایران را فراهم کند، باید آن را با دقت محاسبه کرد؛ و اگر قرار است از ۲۰٪ عقبنشینی کنیم، نباید هیچ امتیازی مجانی بدهیم.🔻کنوانسیون ۲۰۱۸ نیز اساساً درصد سهم کشورها را تعیین نکرد و تحدید حدود بستر و زیربستر را به توافق کشورهای ذیربط واگذار کرد. (Presidential Website)پس نه شعار «۵۰ درصد» راهحل است و نه چسبیدن ابدی به «۲۰ درصد».۲۰٪ باید کارت مذاکره باشد، نه قفس سیاست خارجی.🔻در نهایت باید پرسید:کدام توافق، بیشترین منفعت واقعی و قابلتحقق را برای ایران ایجاد میکند؟این یعنی دفاع از منافع ملی با عقلانیت، نه با شعار@sobhema_ir
🟢سیدمحمد خاتمی: «وطن» نقطه پیوند و اشتراک همه ما است🔸گفتار سید محمد خاتمی درباره وطن:🪷با هر گرایش، با هر بینش و هر سلیقهای که داشته باشیم، اگر راست بگوییم، اگر ایرانی باشیم، چه نقطه پیوندی برای همه ما بالاتر از اینکه ایران را عزیز و ملت ایران را سرافراز بخواهیم.🍃اندیشیدن به وطن نقطه پیوند و اشتراک همه ما است.آنچه که وطن را ارزشمند میکند اینکه این سرزمین نقطه تجربه مشترک اقوام یا قومهایی است که خاطره تاریخی مشترک دارند.⚡️یعنی وطن در درون ما است، وطن عقاید ماست، گرایشهای ما است؛ اصلا انسان نمیتواند از وطن فرار کند مگر اینکه از خویش فرار کند.@sobhema_ir
🟢بعضى جنگ ها بيرون از آدم نيستند؛درست وسط ذهن شروع مى شوند. جان نَش نابغه اى ست كه ياد مى گيرد بزرگ ترين مسئله زندگی اش نه اعداد، بلكه تشخيص واقعيت از ترس است. فيلم نشان نمى دهد چطور برنده شد، نشان مى دهد چطور دوام آورد. 🔻در ميان تمام سردرگمی ها چيزى كه او را سر يا نگه مى دارد نه منطق است ونه درمان معجزه آسا؛ فقط يك نفر كه ماند، حتى وقتى ماندن سخت ترين انتخاب بود. عشق در اين فيلم آرام است، بى سروصدا، اما دقيقاً همان جايى مى ايستد كه ذهن كم مى آورد. موسيقى آرام، مثل فكرهايى كه شبها ولت نمى كنند، آهسته مى آيد و مى ماند. اين فيلم يادآورى مى كند: همه ما يك نبرد نامرئى داريم، و گاهى قوى بودن يعنى ادامه دادن، نه پيروز شدن@sobhema_ir
⭕️محمدتقی نقدعلی، عضو کمیسیون قضایی مجلس و از طرفداران اجرای قانون حجاب و عفاف، با تأکید بر اینکه هیچگونه ابلاغ رسمی مبنی بر تغییر رویکرد در برخورد با هنجارشکنیهای مرتبط با بیحجابی صادر نشده است، این حکم در قوانین موجود پیشبینی شده و همچنان معتبر است. پس از بازگشایی مجلس، پیگیری قانون حجاب و عفاف را با جدیت دنبال میکنیم.!#نماینده_مجلس #نمایندگان_مجلس #خبرگزاری @sobhema_ir